37.Bölüm

Bölümler 101Şu an: 37.Bölüm

İç sesimle çok fazla konuşmadan ortalığı toplamaya koyulmuştuk. Hava teyze mutfakla salonu temizleyecekti, ben de odaları… Öyle anlaşmıştık. Bilerek en sona Savaş Bey’in odasını bırakmıştım. Zaten bugün eve geç geleceğini, hatta belki hiç gelemeyeceğini söylemişlerdi.
İç ses: “Sen bunları nereden biliyorsun?”
“ Nereden olacak? Hava teyze söyledi. Ona da Mehmet abi söylemiş, merak etmesin diye.”
İç ses: “Vallahi maşallah sana, dedikodu kadınlarını bile geçtin.”
“Sus be, yine saçma sapan konuşuyorsun.”
İç ses: “Ne oldu sana? Bir gergin görünüyorsun.”
“Ben mi? Hayır. Hiç de gergin değilim… Savaş’ı da düşünmüyorum.”
İç ses: “Ben sana Zeus hakkında hiçbir şey söylemedim ki.”
“Ya sen bir git başımdan! İşim gücüm var benim.”
İç ses: “Sen Zeus’a aşık oldun, benden söylemesi…”
Onu daha fazla dinlemeden diğer odaya geçtim. Geriye sadece onun odası kalmıştı. Kapıyı açıp içeri girdiğim anda, nedenini bilmediğim garip bir rahatlama hissettim. Odanın içine sinmiş kokusu bile kalbimi tuhaf şekilde sıkıştırıyordu.
Sabah yaşanan olay bir anda gözümün önüne geldi. Bana “güzelim” deyişi…
İç ses: “Sen sadece düşün, hayal et…”
“Yine ne diyorsun sen?”
İç ses: “Zeus’un yanında sürekli onu sinirlendiriyorsun. Doğru düzgün bir iletişiminiz bile yok.”
“Belki de farklı dünyaların insanlarıyız.”
İç ses: “Bu ne iğrenç bir cümle? Film mi çekiyoruz burada?”
“Ya sen bir gitsene! Benim iç sesim misin, düşmanım mı?”
İç ses: “Tabii ki de iç sesinim, beybi.”
“Beybi mi? Iyy… Midem bulandı.”
İç ses: “Tamam tamam, haklısın.”
İlk kez iç sesimle aynı fikirdeydik.
İç ses: “Bunda da haklısın.”
“Bence biz bugün bir şey keselim.”
İç ses: “Katılıyorum.”
Kendi kendime gülmeye başlamıştım. Ben iyice kafayı yemek üzereydim.
Hava teyze: “Laviii, kızım!”
“Geliyorum Hava teyze!”
Onun odasını da temizledikten sonra aşağıya indim.
Hava teyze: “Kızım, bütün odalar bitti mi?”
“Evet Hava teyze. Savaş Bey’in odası zaten temizdi. Sadece süpürge attım. Adam yatağını bile toplamış.”
Hava teyze bana bakıp gülmüştü.
Hava teyze: “Savaş Bey oğlum hep temizdi. Hiç etrafını kirletmezdi. Küçükken de sabah erkenden kalkar, yatağını toplar, spora giderdi.”
“Küçükken mi? Savaş Bey’i hiç küçük hayal edemiyorum Hava teyze.”
Aynı anda gülmeye başlamıştık.
Hava teyze: “Benim kuzum hep böyle değildi ki…”
“Nasıl yani?”
Hava teyze derin bir nefes aldı. Gözleri bir anda uzaklara dalmıştı.
Hava teyze: “Suratsız, sinirli, dik başlı… Her şeye hemen öfkelenen biri değildi.”
Ona sadece sessizce baktım, sonra hafifçe başımı salladım.
Hava teyze: “Savaş Bey oğlum annesini ve babasını kaybettiği zaman onun için bütün dünya altüst oldu.”
Mutfak masasının yanına geçip oturduk. Hava teyze ellerini birbirine kenetlemişti. Sanki yıllardır içinde tuttuğu şeyleri ilk kez anlatıyordu.
Hava teyze: “O aslında çok neşe saçan bir çocuktu. Evin içinde durmadan koşar, herkesi güldürürdü… Ama babasının işi yüzünden bu hale geldi. Şimdi şu sinirli, sert mafya adamı oldu çıktı.”
Bir an durdu. Gözleri dolmuştu.
Hava teyze: “Her gün bu eve sağ salim dönebilsin diye Allah’a dua ediyorum.”
Daha fazla dayanamadı. Gözyaşları yanaklarından süzülürken başını önüne eğdi.
Onu öyle görünce içim tuhaf şekilde sıkıştı.
Vay be…
Bir insanın anne babasının ölmesi bile hayatını paramparça etmeye yetiyormuş. Benim babam da hayattaydı ama sanki yok gibiydi. Hatta bazen düşünüyorum da… belki de insanı en çok öldüren şey, yaşayan birinin seni yavaş yavaş mahvetmesiymiş.
Benim babam hayatımı nasıl kararttıysa, Savaş’ın babası da onun hayatını öyle karartmıştı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2.164okunma 54beğeni 6yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138