35.Bölümm

Bölümler 101Şu an: 35.Bölümm

“Tamam, sorun yok…”“Çok özür dilerim Savaş Bey, ger—”“Tamam,” diye kestirdi. “Mehmet, siz de gidin artık. Eksikleri tamamlayın. Ben de hemen arkanızdan geleceğim.”Mehmet abi hafif gülerek başını salladı.
“Tamam aslanım.”
Onlar kalkıp giderken Savaş Bey çoktan yönünü dönmüştü. Tam çıkacakken bir anda durdu.
“Bana buz getir.”Buz mu?Ah… salak kafam!Adamın üzerine sıcak kahve dökmüştüm.
“He— hemen getiriyorum Savaş Bey…”
İç ses: “Yazık oldu adamın karın kaslarına ya…”
Uff… ne yaptım ben ya? Umarım çok kötü olmamıştır.
İç ses: “Senden buz istediğine göre bence fena yakmış olabilirsin.
“İstemeden yaptım!Daha fazla düşünmeden mutfağa koştum, buzları alırken elim hafif titriyordu.“Hava teyze…
”O da bana döndü, kaşları çatık.“Kızım, ne oldu? Buzu ne yapacaksın?”“Savaş Bey’in üstüne kahve döktüm… Yanmış galiba, benden buz istedi.”Hava teyze başını iki yana salladı.
“Ah be kızım… Bu adam senden ne çekiyor böyle?”Ona masum masum baktım, omuz silktim. Ne diyebilirdim ki? Gerçekten kazaydı.Hava teyze bir şeyler karıştırırken küçük bir tüp uzattı.
“Al, bunu da götür. Yanık kremi. Sürersin.”Başımı salladım.
“Tamam.”Buzu ve kremi alıp hızlı adımlarla çalışma odasına gittim. Kapıyı çaldım.Ses yok.Tekrar denedim.Yine yok.Yavaşça kapıyı araladım.
“Savaş Bey… orada mısınız?”
Sessizlik.İçeri girdim. Oda boştu.Herhalde yatak odasındadır…Nedense içimi garip bir heyecan kapladı. Kalbim hızlandı.“Tamam, sakin ol… Bir şey yok. Yanlışlıkla döktün, hepsi bu.”İç ses: “Hepsi bu mu? Koskoca Zeus’u yaktın be!”“Şu an seni dinleyemem,” diye mırıldandım kendi kendime.Kapının önüne geldim. Derin bir nefes aldım… ve kapıyı çaldım.“Gir.”İçeride olduğunu sesiyle anladım.İstersen buradan sonrasını da yazalım — mesela kapıyı açtığında nasıl bir sahne görmek istiyorsun? Gerilim mi artsın, yoksa biraz romantik tansiyon mu olsun?
Hemen içeri girdim…
Ama o an donup kaldım.
Karşımda… Savaş Bey’in vücudu.
Allah’ım…
Bunu sen nasıl yarattın?
Özenip bezeyip mi yaptın Rabbim?
İç ses: “Ateş atıyor… resmen ateş!”
“Vücuduma bakman yettiyse artık… buzu bana ver.”
Sesi sertti.
Ne? Ne bakması? Kim bakıyor?!
“Savaş Bey, siz yanlış anladınız! Ben size bakmıyordum… Yani… size niye bakayım ki? Yakışıklısınız diye herkesin sizi beğenecek anlamına gelmez—”
Ben ne saçmalıyorum?!
İç sesSustur beni diyordun… şimdi konuşsana!
Neden şimdi susuyorsun?!
Savaş Bey’in kaşları çatıldı. Çenesi gerildi.
Bir adım… sonra bir adım daha…
Üzerime doğru yürümeye başladı.
“Benim için herkes önemli değil…” dedi, sesi alçak ama tehlikeliydi.
“Sadece biri var.”
Kalbim hızlandı.
“Ve o da… zaten benim farkımda.”
Ne demekti bu şimdi?
Ne demek istemişti?

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2.207okunma 48beğeni 7yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138