22.bölüm

Bölümler 101Şu an: 22.bölüm

Burnuma gelen o koku… baş döndürücüydü. Sanki insanı uyuşturacak kadar ağır, bir o kadar da çekiciydi.
SAVAŞ “Günaydın.”
O an içim buz kesti.
Hayır… hayır, bu o olamaz, değil mi?
Hızla doğrulmaya çalıştım, gözlerim panikle etrafı taradı. Ve fark ettim… onun odasındaydım.
Başımı kaldırdığım anda göz göze geldik.
Yatağın diğer ucunda, sandalyeye yaslanmış bir halde oturuyordu. Elinde viski bardağı, gözleri ise sabit bir şekilde üzerimdeydi.
İç ses “Bu adam ne çok alkol içiyor…”
Savaş “Konuşmaya niyetin yok sanırım.”
“Ne…?”
Yüzündeki ifade yavaş yavaş değişmeye başladı. Elindeki bardağı tek yudumda bitirdi, sertçe ayağa kalktı. Odanın içinde volta atmaya başladı.
SAVAŞ
“Sen ne kadar sorunlu birisin… Geldiğinden beri hiçbir işim düzgün gitmiyor. Hep bir aksilik, hep bir problem…”
Tam karşılık verecekken elini kaldırdı. Susmamı ister gibi.
Adımları ağır ama kararlıydı. Yavaş yavaş üzerime doğru gelmeye başladı.
İçimden “İşte şimdi gerçekten bitti…” diye geçirdim.
Üzerime doğru eğildi. Aramızdaki mesafe neredeyse yok olmuştu.
Savaş (alçak bir sesle)
“Sana son kez söylüyorum… Seni o karaktersizin elinden ben aldım. Beni pişman etme. Ben ne dersem, onu yapacaksın.”
Kalbim deli gibi atıyordu ama geri adım atmayacaktım.
“Bak… tamam, haklısın. Ama… bir anlaşma yapabiliriz. Ben sana çalışıp öderim. Hepsini değil belki ama… en azından taksit taksit—”
SAVAŞ
“Kaç taksit istersin?”
Sesindeki alay o kadar açıktı ki…
“Ne kadar olabilir ki, ha? Ne kadar?”
Gözlerimin içine baktı. Sanki beni tartıyordu.
Savaş
“1.000.000.”
Bir an nefesim kesildi.
“Ne… sen ciddi misin?!”
Savaş
“Ne oldu? Sen kendi değerini daha mı düşük görüyorsun?”
O an… içimde bir şey koptu.
Elim kendiliğinden kalktı.
ŞAAK!
Tokat sesi odada yankılandı.
Nefes nefese kalmıştım.
“Yeter! Ben de insanım! Sürekli aşağılanmaya, hakaret edilmeye katlanmak zorunda değilim!”
O an… odada bir sessizlik çöktü.
Ama bu sessizlik… fırtına öncesi sessizlik gibiydi.
Tokadın sesi hâlâ duvarlarda yankılanıyordu.
Bir an… hiçbir şey olmadı.
Sadece bana baktı.
Ama o bakış… alıştığım o soğuk bakış değildi.
Daha karanlıktı.
Daha tehlikeli.
Çenesi hafifçe kasıldı. Dilini yanağının içinde gezdirdi. Tokadın geldiği yeri hissetti.
Ve sonra…
Yavaşça başını yana eğdi.
Savaş (kısık ama ürkütücü bir sesle)
“Bunu… tekrar et.”
Kalbim göğsümü parçalayacak gibiydi ama geri adım atmadım.
“Gerekirse ederim.”
Bir saniye bile sürmedi.
Bileğimden öyle bir kavradı ki canım yandı. Sertçe beni kendine çekti. Dengeyi kaybedip göğsüne çarptım.
Savaş
“Sen… gerçekten aklını kaybetmişsin.”
Bileğimi biraz daha sıktı.
Acı artık dayanılmaz hale geliyordu.
Savaş (dişlerinin arasından)
“Benim kim olduğumu unuttun galiba.”
“Canımı yakıyorsun… bırak!”
Ama bırakmadı.
Aksine, beni yatağa doğru itti. Dizlerim yatağa çarptı, dengesiz bir şekilde geri düştüm. O ise hemen üzerime eğildi.
Kaçacak yerim yoktu.
Savaş
“Burada kuralları ben koyarım.”
Yüzü yüzüme o kadar yakındı ki nefesini hissedebiliyordum. Alkol kokusu daha da keskinleşmişti.
Savaş
“Ve sen… o kurallara uymayı öğreneceksin.”
Gözlerim dolmuştu ama ağlamadım.
Ağlamayacaktım.
“Ben senin oyuncağın değilim.”
Bir an durdu.
Sonra…
Soğuk bir gülümseme yerleşti yüzüne.
Savaş
“Henüz değilsin.”
Bu cümle… tokattan daha ağır geldi.
Elini bileğimden çekti ama bu bir özgürlük değildi.
Bu… fırtına öncesi geri çekilmekti.
Savaş arkasını döndü, birkaç adım attı. Sonra durdu.
Savaş
“Bugünden sonra… sana nasıl davranılacağını ben belirleyeceğim.”
Başını hafifçe yana çevirip tekrar bana baktı.
Savaş
“Ve inan bana… az önce yaptığın şeyin bedelini fazlasıyla ödeyeceksin.”
Kapıya doğru yürüdü.
Tam çıkacakken durdu.
Savaş
“Hazır ol.”
Kapı sertçe kapandı.
Odanın içinde yalnız kaldım.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2.747okunma 53beğeni 6yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138