32.Bölüm

Bölümler 101Şu an: 32.Bölüm

“Lavinia, kızım uyan artık. Savaş Bey spordan dönecek, kahvaltısını hazırlamamız lazım.”
Sesin geldiği yönü tam seçemiyordum. Gözlerimi açmaya çalıştım ama kirpiklerim birbirine yapışmış gibiydi. Açtığımda da sanki hâlâ kapalıydı… Ne zaman uyuduğumu bile hatırlamıyordum.
“Hadi kalk kızım.”
“Tamam Ayşe teyze… kalkıyorum.”
“Tamam kuzum, ben aşağıya iniyorum. Sen de gelirsin.”
Cevap vermedim. Sadece başımı salladım.
Yataktan kalkmaya çalıştım ama battaniyeye dolanıp kendimi bir anda yerde buldum.
İç ses: “Güne yine harika başladın.”
“Evet ya, hiç sorma…”
Homurdanarak ayağa kalktım. Banyoya gidip ihtiyaçlarımı hallettim. Aynaya baktığımda gördüğüm kişi yine aynıydı: çökmüş gözler, yorgun bir beden, hafif şiş dudaklar… Sanki günlerdir uyumamış gibiydim.
Saçlarımı hızlıca at kuyruğu yaptım ve aşağı indim.
Mutfakta Ayşe teyze her zamanki gibi telaş içindeydi. Bir oraya bir buraya gidiyor, her şeyi aynı anda yetiştirmeye çalışıyordu. Hemen yanına gidip yardım etmeye başladım.
Masadaki sandalyeler çoktan kapılmıştı.
Fikret, Mehmet abi, Emre ve Ali… Hepsi oradaydı.
Fikret gülerek bana baktı.
“Oo, prenses uyanmış mı?”
Onu tamamen görmezden gelip Ayşe teyzeye döndüm.
“Ayşe teyze, ben ne yapayım?”
“Kızım, kahvaltıyı Savaş Bey dışarıda edecek. Bahçede hazırlıyoruz.”
“Tamam.”
Masadaki kahvaltılıkları alıp bahçeye taşıdım. Geri döndüğümde Mehmet abi konuşuyordu.
“Bu seferki biraz daha zor olacak. Kendinize dikkat etmeniz lazım.”
Fikret omuz silkti.
“Ne zaman kolay oldu ki?”
Emre sertçe baktı.
“Deli deli konuşma. Dün akşam abi de söyledi, bu iş daha tehlikeli.”
Mehmet abi sesi biraz daha sertleştirdi.
“Kendine gel Fikret. Bu oyun değil.”
Fikret sustu.
İşimi bitirince Ayşe teyzenin yanına gidip oturdum.
Fikret yine dayanamadı.
“Bakıyorum da bugün çok sessizsin, Kezban.”
Gözlerimi ona diktim.
“Bana bak mafya, bana bulaşma.”
Sırıttı.
“Hah, şöyle. Ne o, bu sessizlik yakışmadı sana.”
Mehmet abi bana döndü.
“Bir şey mi oldu? İyi misin?”
“İyiyim abi… sadece biraz yorgunum.”
Başını sallamakla yetindi.
O sırada yukarıdan bir bağırış duyuldu.
Ayşe teyze hemen bana döndü.
“Kızım, Savaş Bey spordan dönmüş, bağırıyor. Gidip bir bak.”
Fikret alayla gülümsedi.
“Kızdırma bak, sonra üzülen sen olursun.”
Cevap vermedim. Laf dalaşına girebilirdim… ama bugün değil.
Derin bir nefes alıp mutfaktan çıktım.
Savaş Bey’in odasına doğru yürümeye başladım.
Ama yalan yok… adımlarım hiç de hızlı değildi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2.290okunma 43beğeni 5yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138