34.Bölüm

Bölümler 101Şu an: 34.Bölüm

Fikret dudaklarını büzüp bana baktı.
“Ne oldu Kezban, hayalet görmüş gibisin?”
“Savaş Bey sizi çağırıyor,” dedim kısa ve net.
Mehmet abi başını salladı.
“Tamam, biz de akşamki mevzuyu konuşuruz.”
Emre hemen atladı:
“Abi, kahvaltı yaparız değil mi ya?”
Fikret omuz silkti.
“Bugün ben az yerim.”
Emre kaşlarını kaldırdı.
“Niye lan? Hepimizden çok yerdin, ne oldu?”
Fikret sırıttı.
“Bugün Hava Sultanım börek yapmamış.”
Bir anda hepimiz güldük.
Mehmet abi eliyle işaret etti.
“Hadi, oyalanmadan gidelim.”
Hepsi aynı anda kalkıp bahçeye geçti.
Hava teyze bana seslendi:
“Kızım, hadi gel de çayları dolduralım.”
“Tamam, Hava teyze.”
Çayları hazırlayıp tepsiye dizdim. Tam çıkacakken arkamdan seslendi:
“Dur kızım… Savaş Bey çay içmez. Ona sade bir kahve yapacaksın… Adı aklıma gelmedi şimdi, dur göstereyim sana.”
“Tamam teyze, sen çıkar. Ben bunları götüreyim, soğumasın.”
Tepsiyi dikkatlice taşıyarak bahçeye çıktım. Bardakları tek tek masaya koyarken, masanın başındaki konuşma kulağıma çalındı.
Savaş’ın sesi sertti.
“Benim şehrimde, benim memleketimde kimse uyuşturucu satamaz. Bunu herkese net söyledim.”
Mehmet abi ağır ağır konuştu:
“İyi diyorsun aslanım ama sonu iyi olmayacak. Demir de o grubun içinde.”
Savaş dişlerini sıktı.
“Ben üye müye dinlemem, Mehmet. Kurallarım net. Yapma dediklerimi kimse yapmayacak.”
Fikret araya girdi:
“Abi, sesi de çok çıkmaya başladı. Her yerde ‘ben şöyleyim, ben böyleyim’ diye geziyormuş.”
Demir…
Bu isim bana hiç yabancı gelmedi ama üzerinde durmadım.
Tam o anda Savaş’ın bakışlarını üzerimde hissettim. Ona bakmıyordum ama gözlerinin bende olduğunu biliyordum.
Çayları bırakıp mutfağa döndüm. Hava teyzenin gösterdiği kahveyi hazırladım. Ellerim fark etmeden biraz titriyordu. Kahveyi tepsiye koyup tekrar bahçeye çıktım.
Fikret konuşuyordu:
“Abi, keskin nişancılar hazırmış. Başka istediğin bir şey var mı?”
Keskin nişancı mı…?
Bu iş sandığımdan çok daha büyüktü.
İç sesim hemen konuştu:
“Tabii canım, küçük bir şey. Sadece uyuşturucu operasyonu.”
“Sus,” diye içimden homurdandım.
Tam kahveyi Savaş Bey’in önüne koyacakken, Mert sandalyesini birden geri itti.
Elim kaydı.
Ve kahve… direkt Savaş’ın üstüne döküldü.
İç ses:
“Valla boku yedin kızım.”
Savaş bir anda ayağa fırladı.
“Lannn!”
Gözleri ateş gibiydi.
“Senin yapacağın işe de… sana da yandım lan!”
“Ayy pardon Savaş Bey, vallahi bilerek olmadı!”
Fikret kahkahayı bastı.
“Ha bir de bilerek olsaydı Kezban!”
Gülmeye devam ediyordu.
Manyak mafya…

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2.215okunma 47beğeni 10yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 136