8. bölüm · Lavinia
7 . Bölüm
Birden kapı açıldı ve içere o adam girdi
“ nne yapıyorsun sen ya “
adam üstüme üstüme gelmeye başladı ne yapacak acaba beni oldürür mü ki keşke öldürse
Demir “ arkanı don “
“ ne “
demir “ kızım demedin mi fermanımı kapatamıyorum diye “
sadece kafamı salaya bildim
“ ama buraya da dan gibi giremezsiniz “
Demir “ etrafa bakındım kimseler yoktu o yüzden geldim yoksa sana meraklı değilim “
demir “ yada olmam mı gerek “
bu manyak ne diyor be
” siz bu kadar bunu giymemi istemeseydiniz gerek kalmazdı buna “
demir “ ne kadar dik başlısın sen yaaa “
demir “ arkanı don hemen yoksa böyle çıkarsın buradan “
yavaş yavaş arkamı dönmeye çalıştım arkamda ki adamda heralde sabır diliyordu yada bana öyle geldi bilmiyorum
Demir “ bitti “
teşekür bile etmeden hemen kapıdan çıkıp gitti bende hemen arkasından çıktım ama bu sefer aynanın karşısına geçip kendime ve elbiseye baktım
“çök güzel “
Demir”Bencede”
beğenmiştim ve bana çök yakışmıştı siyah uzun saçlarım esmer tenim tam bir uyum içindeydim sadece gözlerimde ki borluklar ve burnumda ki kızarık oda heralde ağlarken oldu arkama döndüm ama adamda bana öyle bir bakıyordu ki şaşırdım
“ nasıl bu “
demir “ çök güzel “
ama bunu elbiseye bakarak değilde gözlerime bakarak söylemişti sanki içime Birşeyler girmiş gibi karıncalandı
demir “ bunu ayrı bir paketleyin “
“ tabi “
sonun bütün kiyafetleri denemiştim giden adamlarda tam kasada geri gelmişlerdi
” ödeme nasıl olucak beyfendi “
demir “ kart “
“ tabi “
“ değişim fişi ister misiniz “
Demir “ gerek yok “
“ iyi günlerde kullanın “
adam sadece kafasını sallamakla yetinmiş ve gitmişti insan bir teşekkür eder ne değişik insanlar vardı bu hayata neyse diyip bu günü unutmak istediklerimin arasına girmişti zaten ben her günüm unutmak isterdim hiç doğmamış gibi
Mert “ çıkmıyor musun artık “
ben yorgunluktan saattin kaç olduğunu bile fark etmemiştim
“ ayyy saat gelmiş bayaaa “
Mert “ evet çök mu yoruldun “
Ona ters ters baktım
“tabi yoruldum sonuçta iş yeri bura”
Mert “ tamam tamam birşey sormadım hadi git üstünü başını değiştir çök geç kalma otobüsü kaçırıçaksın “
“ evet haklısın hadi ben gidiyorum sen hallet burayı kapatıp çıkalım “
Mert “ Dilara hanım yok mu “
“ yok o erken çıktı”
Mert “ tamam “
cevap vermeden aşağıya inip üstümü değiştirip çıktım yükari o sıradada mertle damla beni bekliyorlardı
“ çök bekletmedim demiii”
damla “ yok canım 10 dk burdayız inşalah otobüsü kaçırmayız “
Mert “ merak etme damla da yeni geldi “
damlaya bakarak
Damla “ uff mert sende şaka yaptık”
Mert “ laviden dalga geçemezsin”
bunun bana bu kadar samimi davranmasından hiç hoşlanmıyordum tamam iş arkadaşı olabiriz ama bu kadar samimi olmak zorunda mı