28. bölüm · Lavinia
26.Bölüm
Fikret, “Evet, sana dedim. Kezban da sensin, terbiyesiz de.” dedi.
Artık dayanamıyordum onun laflarına. Aslında kimseye dayanamıyordum. İçimde biriken ne varsa patlamak üzereydi. Bu sefer susmayacaktım.
“Bana bak, koruma bozuntusu!”
Fikret kaşlarını çattı.
“Ne? Koruma bozuntusu mu?”
“Evet, sen! Ben sana ne yaptım be? Benim böreğimi çalan sensin. Sonra bir de aniden karşıma çıkıyorsun. Üstüne üstlük bana laf ediyorsun!”
Fikret alaycı bir şekilde güldü.
“Ben mi sana laf ediyorum?”
“Evet, sen! Hatta sadece sen değil, herkes! O senin kral bozuntusu da dahil!”
Fikret’in yüzü bir anlığına yumuşar gibi oldu. Belki de bana öyle gelmişti.
“Millet benim yerime kararlar alıyor, böreğimi yiyor… ama ben hiçbir şey yapmıyorum.”
Fikret bana doğru bir adım attı.
“Hiçbir şey yapmıyor musun?”
Gözlerimi kısıp ona dik dik baktım.
“Yapmıyorum tabii.”
Fikret başını hafifçe salladı.
“Allah’tan yapmıyorsun. Bir de yapsaydın… halimiz ne olurdu, Allah bilir.”
İstemeden güldüm.
“Bak! Yine bana laf soktun, gördün mü?”
Fikret omuz silkti.
“Tövbe… Bu sefer iltifat ettim.”
Bir an durduk… sonra ikimiz de aynı anda gülmeye başladık.
Galiba bu eve geldiğimden beri biriyle ilk defa gülüyordum.
Ve en garibi… beni güldüren, hiç anlaşamadığım o adamdı. Bu durum içimde tuhaf bir his bırakıyordu.