Bölümler 70Şu an: Yetminci Bölüm.
- 1 Birinci Kitap—şımartılmış Çocuk. — Birinci Bölüm.2.251 kelime
- 2 İkinci Bölüm.1.803 kelime
- 3 Üçüncü Bölüm.4.601 kelime
- 4 Dördüncü Bölüm.1.186 kelime
- 5 Beşinci Bölüm.2.528 kelime
- 6 Altıncı Bölüm.3.611 kelime
- 7 Yedinci Bölüm.5.025 kelime
- 8 Sekizinci Bölüm.1.697 kelime
- 9 Dokuzuncu Bölüm.2.436 kelime
- 10 Onuncu Bölüm.2.513 kelime
- 11 İkinci Kitap—akarsuların Buluşması — On Birinci Bölüm.3.829 kelime
- 12 On İkinci Bölüm.1.340 kelime
- 13 On Üçüncü Bölüm.4.042 kelime
- 14 Ondördüncü Bölüm.2.955 kelime
- 15 On Beşinci Bölüm.2.156 kelime
- 16 On Altıncı Bölüm.5.940 kelime
- 17 On Yedinci Bölüm.3.024 kelime
- 18 On Sekizinci Bölüm.1.667 kelime
- 19 Üçüncü Kitap—seçim Yapan Genç Kadınlar — On Dokuzuncu Bölüm974 kelime
- 20 Yirminci Bölüm5.369 kelime
- 21 Yirmi Birinci Bölüm.2.732 kelime
- 22 Yirmi İkinci Bölüm.3.566 kelime
- 23 Yirmi Üçüncü Bölüm.4.343 kelime
- 24 Yirmi Dördüncü Bölüm.3.049 kelime
- 25 Yirmi Beşinci Bölüm.2.662 kelime
- 26 Yirmi Altıncı Bölüm1.944 kelime
- 27 Yirmi Yedinci Bölüm.2.646 kelime
- 28 Dördüncü Kitap—gwendolen İstediğini Elde Ediyor. — Yirmi Sekizinci Bölüm.4.464 kelime
- 29 Yirmi Dokuzuncu Bölüm.3.354 kelime
- 30 Otuzuncu Bölüm.4.041 kelime
- 31 Otuz Birinci Bölüm.1.988 kelime
- 32 Otuz İkinci Bölüm.5.749 kelime
- 33 Otuz Üçüncü Bölüm.3.983 kelime
- 34 Otuz Dördüncü Bölüm.1.892 kelime
- 35 Beşinci Kitap—mordecaı. — Otuz Beşinci Bölüm.8.024 kelime
- 36 Otuz Altıncı Bölüm.6.525 kelime
- 37 Otuz Yedinci Bölüm.4.269 kelime
- 38 Otuz Sekizinci Bölüm.2.750 kelime
- 39 Otuz Dokuzuncu Bölüm.2.596 kelime
- 40 Kırkıncı Bölüm.4.336 kelime
- 41 Altıncı Kitap—açığa Çıkanlar — Kırk Birinci Bölüm.2.045 kelime
- 42 Kırk İkinci Bölüm.6.572 kelime
- 43 Kırk Üçüncü Bölüm.1.951 kelime
- 44 Kırk Dördüncü Bölüm.2.532 kelime
- 45 Kırk Beşinci Bölüm.2.706 kelime
- 46 Kırk Altıncı Bölüm.3.097 kelime
- 47 Kırk Yedinci Bölüm.1.443 kelime
- 48 Kırk Sekizinci Bölüm.7.797 kelime
- 49 Kırk Dokuzuncu Bölüm.581 kelime
- 50 Yedinci Kitap—anne ve Oğul — Ellinci Bölüm.1.870 kelime
- 51 Elli Birinci Bölüm.4.775 kelime
- 52 Elli İkinci Bölüm.5.321 kelime
- 53 Elli Üçüncü Bölüm.2.215 kelime
- 54 Elli Dördüncü Bölüm.4.093 kelime
- 55 Elli Beşinci Bölüm.1.056 kelime
- 56 Elli Altıncı Bölüm.3.045 kelime
- 57 Elli Yedinci Bölüm.1.086 kelime
- 58 Sekizinci Kitap—meyve ve Tohum. — Elli Sekizinci Bölüm.2.510 kelime
- 59 Elli Dokuzuncu Bölüm.1.655 kelime
- 60 Altmışıncı Bölüm.1.652 kelime
- 61 Altmış Birinci Bölüm.2.894 kelime
- 62 Altmış İkinci Bölüm.2.214 kelime
- 63 Altmış Üçüncü Bölüm.3.018 kelime
- 64 Altmış Dördüncü Bölüm.2.774 kelime
- 65 Altmış Beşinci Bölüm.2.081 kelime
- 66 Altmış Altıncı Bölüm.1.614 kelime
- 67 Altmış Yedinci Bölüm.1.973 kelime
- 68 Altmış Sekizinci Bölüm.1.664 kelime
- 69 Altmış Dokuzuncu Bölüm.4.029 kelime
- 70 Yetminci Bölüm.988 kelime · Okuduğun bölüm
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
YETMİNCİ BÖLÜM.
İnsan deneyiminin inişli çıkışlı alanında mevsimler, altın çağdaki gibi iç içedir: meyveyle çiçek bir arada sarkar; aynı anda orak biçer, tohum serpilir; biri yeşil salkıma bakar, diğeri üzüm ezer. Hatta her birimizin yaşamında hasatla bahar sürekli bir aradadır; ta ki O bizi toplayıp görünmez tarlalarına yeniden ekene dek.
Aşkın nimetleri arasında, sevdiğimiz kişinin yaşamını kendi yaşamımızla birleştirince mutluluğunu gözetebilme, zorlukların olduğu yere teselli getirebilme, yoksunluk ve acı anılarının üzerine en tatlı sevinç pınarlarını açabilme duygusu kadar ince bir nimet pek azdır. Deronda’nın Mirah’ya duyduğu aşk, bu koruyucu şefkatle derinden yoğrulmuştu. Daha çocuk adımlarıyla dikenlerin arasından yürümeye başlamıştı; Deronda onun yüzünü ilk kez gördüğünde, yüzünde umutsuzluğun genç kızlara özgü imgesini görmüştü.
Oysa şimdi, huzurun sıcak güneşinde koyu uçlu, narin fildişi renginde bir çiçek gibi ışıldıyordu. Deronda’yla paylaşacağı yaşamın bir parçası olarak gördüğü olası her kederi, iyilikten başka ad veremediği bu yaşamın içinde düşünüyordu. Deronda da hareketlerine yeni bir güzellik katan ağırbaşlı sevincini, dinlenirken aldığı alışıldık hâlleri, onun acı çekmesini önlemenin kendisi için yeterli bir kişisel mutluluk olduğunu düşündürecek bir hazla izliyordu. Mirah, Hans’ın iç mücadelesinden ya da Gwendolen’in acısından habersizdi; Deronda’nın gizli aşkının kendisine duyulmuş olduğunu öğrendikten sonra, Gwendolen’in ona gösterdiği hevesli ilgiyi, kendisinin de yaşadığı türden minnet dolu bir bağlılığın parçası olarak kolayca açıklamıştı. Deronda’nın Bayan Grandcourt hakkındaki bütün sözleri de aralarındaki ilişkiye dair bu görüşünü doğruluyordu; gerçi Deronda bu konuya ancak en dolaylı biçimde değinmişti. Mirah, Deronda’nın kendisinden başka birçok kişiye de kurtarıcı bir melek olduğuna inanmaya hazırdı. Tek şaşırtıcı olan, bunca kişinin arasından onun, Deronda’nın yanı başında sürekli bulunma mutluluğuna erişecek olmasıydı.
Mirah’nın üzerindeki gelin duvağı, tereddüde işaret eden hiçbir titremeyi gizlemiyordu; yalnızca büyük bir armağanı kabul etmenin huşu veren ürpertisini gizliyordu. Kadife gölgelik, halklarının kendilerine çocuk dilemesini daha bilgece bulacağı kadar hayırlı bir gelinle damadın üzerine hiç örtülmemişti. Evlilik kutsamasının şarabına daha doğru sözlü dudaklar hiç değmemişti; karşılıklı bağlılıklarının içtenliği, evlilik kutsamasında hiçbir zaman gerçekleşeceğine dair daha güçlü bir umut uyandırmamıştı. Doğal olarak Yahudi törenine göre evlendiler. Henüz hiçbir din, ziyafet verdiğimizde yalnızca tanıdıklarımızın en yüksek rütbelilerini çağırmamızı istemediğine göre, Deronda’nın küçük düğün şölenine, evde diş çıkarmaya akıllıca devam eden bebek dışında bütün Cohen ailesinin katıldığını öğrenince umarım pek az kişi gücenir. Mordecai, sıkıntılı günlerinde yanında durmuş bu dostlarının onunla birlikte sevinç duymaktan alıkonmasına nasıl dayanabilirdi?
Bayan Meyrick bunu çok iyi anladığından Yahudi tefeciyle karşılaşma düşüncesine tümüyle alışmıştı; üç kızıyla birlikte oradaydı. Hepsi de Mirah’nın Deronda’yla evliliğinin, kendileri için hep tatlı bir anı olarak kalacak bir aşk öyküsünü taçlandırdığını biliyordu. Anne ya da kızlar, hangisi bu öyküde eli açık bir pay sahibi olmamıştı ki? Yardıma ihtiyacı olan Mirah’ya duygularıyla ve davranışlarıyla ellerinden gelenin en iyisini vermişlerdi. Hans orada olabilseydi daha iyi olurdu; ama Mab, erkeklerin bu kadar zahmetli oluşlarının cezasını çekmesi gerektiğini çoktan söylemişti. Ya kendisi, Kate ve Amy’nin üçü de Bay Deronda’ya âşık olsaydı? Ama kadın oldukları için bu kadar gülünç olmazlardı.
Meyrick ailesi, önyargılarını yenmelerinin karşılığını Bay Cohen’in konuşmasını dinleyerek aldı; bu konuşma, konuşmalar arasında ender rastlanan bir niteliğe sahipti: alışıldık kalıba pek uymuyordu. Jacob yaşının gerektirdiğinden fazla yedi ve babasının konuşmasına, saygısızlıktan değil, ailesinin kendini gösterdiğini canlı biçimde hissettiğinden, serbest bir eşlik gibi birkaç küçük kişneme kahkahası kattı. Yeni Şabat elbisesini giymiş Adelaide Rebekah ise baştan sona ciddi bir sorumluluk havasını korudu.
Geniş göz çukurlarına gömülmüş parlak gözleriyle Mordecai, sahneyi; yalnızca bencil istekleri hükümsüz kılan, şefkati ise canlı bırakan bir uzaklığa çoktan yükselmiş bir ruhun besleyici iyiliğiyle izliyordu. Ama bakışları ötekilerin üzerinde dolaşıp durduktan sonra yeniden Deronda’ya dönüyor, ona güven ve sevgiyle bakarken her seferinde taze bir ışıkla parlıyordu.
Düğün şöleni mütevazıydı ama Mirah görkemli düğün armağanlarından mahrum kalmadı. Nişanları duyulur duyulmaz, zarif sürprizler hazırlayan dostları olmuştu. Sir Hugo ile Lady Mallinger, Doğu yolculuğu için gereken donanımın eksiksiz sağlanmasına emek vermiş; ayrıca şu yazının kazındığı değerli bir madalyon armağan etmişlerdi: “Sevgili Daniel Deronda’mızın gelinine, her türlü mutluluk dileğiyle. H. ve L. M.” Klesmerler de üstünde hoş bir yazı bulunan kusursuz bir saat göndermişti.
Ama evlilik sabahı Deronda’ya Diplow çevresinden ulaşan şey, altınla mücevherlerden de değerliydi. İçinde şu sözlerin yazılı olduğu bir mektuptu:
Düğün gününde beni kederle anma. Söylediklerini düşündüm: başkalarının doğduklarına sevindiği en iyi kadınlardan biri olarak yaşayabilirim. Bunun nasıl olabileceğini henüz göremiyorum ama sen benden daha iyi biliyorsun. Bir gün gerçekleşirse, bana yardım ettiğin için gerçekleşecek. Yalnızca kendimi düşündüm ve seni üzdüm. Şimdi üzüntünü düşünmek bile canımı acıtıyor. Artık benim için üzülmemelisin. Seni tanıdığım için benim için daha iyi; daha iyi olacak.
GWENDOLEN GRANDCOURT.
Üçünün de Doğu’ya gitmesi için hazırlıklar hemen başladı; Deronda, Ezra’nın bir an önce yola çıkıp kendilerine katılma isteğini geri çeviremezdi. Ezra böylece onları kendisine göz kulak olmaları için alıkoymak yerine yolculuğa onlarla birlikte çıkabilecekti. Hastalığının son evresine girdiğini düşündüren belirtiler vardı; Deronda, Ezra’nın yolculuk boyunca yaşayacağına inanmıyordu. Ama Ezra’nın kendisi, “Nerede öldüğümün önemi yok, yeter ki sizinle olayım,” demişti.
Onlarla yola çıkmadı. Bir sabah erkenden Deronda’ya, “Bugün beni bırakma. Gün bitmeden öleceğim,” dedi.
Her zamanki gibi giyinip koltuğunda oturmayı seçti. Deronda’yla Mirah iki yanında oturuyordu. Birkaç saat boyunca alışılmadık ölçüde sessiz kaldı; konuşmak için çaba bile göstermedi, yalnızca ara sıra onlara, sanki bu soluk alıp verme süresinin son kısmı zor olsa da altında bir huzur okyanusu hissettiğini anlatmak ister gibi, dingin anlamlar taşıyan gözlerle baktı.
Işık çekilirken, ancak öğleden sonra geç saatlerde, ikisinin de elini ellerinin arasına aldı ve Deronda’ya bakarak şöyle dedi: “Ölüm bana, hem ayrılık hem kavuşma olan ilahi bir öpücük gibi geliyor; beni beden gözlerinizin önünden alıyor, ruhunuzda bütünüyle var ediyor. Daniel, sen nereye gidersen ben de oraya gideceğim. Bu başlamadı mı? Ruhumu sana üflemedim mi? Birlikte yaşayacağız.”
Durdu; Deronda, belki kendisine söyleyeceği bir söz daha vardır diye bekledi. Ama Ezra yavaşça, çabayla, ellerini sıkarak doğruldu ve uzun kuşaklar boyunca ölmekte olan İsraillilerin dudaklarında yer etmiş ilahi Birlik ikrarını İbranice söyledi.
Yavaşça yeniden koltuğuna çöktü ve bir daha konuşmadı. Mirah’yla Deronda’nın kolları çevresindeyken, son nefesini vermesi için birkaç saat daha geçti.
“Burada gözyaşına yer yok, ağıt yakmaya
Ya da göğsümüzü dövmeye; ne güçsüzlük, ne küçümseme,
Yergi ya da suçlama; yalnızca iyi ve güzel olan,
Ve böylesi soylu bir ölümde bizi avutabilecek olan.”
Bölüm etkileşimi
