Daniel Deronda kitap kapağı

47. bölüm / 70

Kırk Yedinci Bölüm.

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 70Şu an: Kırk Yedinci Bölüm.
  1. 1 Birinci Kitap—şımartılmış Çocuk. — Birinci Bölüm.2.251 kelime
  2. 2 İkinci Bölüm.1.803 kelime
  3. 3 Üçüncü Bölüm.4.601 kelime
  4. 4 Dördüncü Bölüm.1.186 kelime
  5. 5 Beşinci Bölüm.2.528 kelime
  6. 6 Altıncı Bölüm.3.611 kelime
  7. 7 Yedinci Bölüm.5.025 kelime
  8. 8 Sekizinci Bölüm.1.697 kelime
  9. 9 Dokuzuncu Bölüm.2.436 kelime
  10. 10 Onuncu Bölüm.2.513 kelime
  11. 11 İkinci Kitap—akarsuların Buluşması — On Birinci Bölüm.3.829 kelime
  12. 12 On İkinci Bölüm.1.340 kelime
  13. 13 On Üçüncü Bölüm.4.042 kelime
  14. 14 Ondördüncü Bölüm.2.955 kelime
  15. 15 On Beşinci Bölüm.2.156 kelime
  16. 16 On Altıncı Bölüm.5.940 kelime
  17. 17 On Yedinci Bölüm.3.024 kelime
  18. 18 On Sekizinci Bölüm.1.667 kelime
  19. 19 Üçüncü Kitap—seçim Yapan Genç Kadınlar — On Dokuzuncu Bölüm974 kelime
  20. 20 Yirminci Bölüm5.369 kelime
  21. 21 Yirmi Birinci Bölüm.2.732 kelime
  22. 22 Yirmi İkinci Bölüm.3.566 kelime
  23. 23 Yirmi Üçüncü Bölüm.4.343 kelime
  24. 24 Yirmi Dördüncü Bölüm.3.049 kelime
  25. 25 Yirmi Beşinci Bölüm.2.662 kelime
  26. 26 Yirmi Altıncı Bölüm1.944 kelime
  27. 27 Yirmi Yedinci Bölüm.2.646 kelime
  28. 28 Dördüncü Kitap—gwendolen İstediğini Elde Ediyor. — Yirmi Sekizinci Bölüm.4.464 kelime
  29. 29 Yirmi Dokuzuncu Bölüm.3.354 kelime
  30. 30 Otuzuncu Bölüm.4.041 kelime
  31. 31 Otuz Birinci Bölüm.1.988 kelime
  32. 32 Otuz İkinci Bölüm.5.749 kelime
  33. 33 Otuz Üçüncü Bölüm.3.983 kelime
  34. 34 Otuz Dördüncü Bölüm.1.892 kelime
  35. 35 Beşinci Kitap—mordecaı. — Otuz Beşinci Bölüm.8.024 kelime
  36. 36 Otuz Altıncı Bölüm.6.525 kelime
  37. 37 Otuz Yedinci Bölüm.4.269 kelime
  38. 38 Otuz Sekizinci Bölüm.2.750 kelime
  39. 39 Otuz Dokuzuncu Bölüm.2.596 kelime
  40. 40 Kırkıncı Bölüm.4.336 kelime
  41. 41 Altıncı Kitap—açığa Çıkanlar — Kırk Birinci Bölüm.2.045 kelime
  42. 42 Kırk İkinci Bölüm.6.572 kelime
  43. 43 Kırk Üçüncü Bölüm.1.951 kelime
  44. 44 Kırk Dördüncü Bölüm.2.532 kelime
  45. 45 Kırk Beşinci Bölüm.2.706 kelime
  46. 46 Kırk Altıncı Bölüm.3.097 kelime
  47. 47 Kırk Yedinci Bölüm.1.443 kelime · Okuduğun bölüm
  48. 48 Kırk Sekizinci Bölüm.7.797 kelime
  49. 49 Kırk Dokuzuncu Bölüm.581 kelime
  50. 50 Yedinci Kitap—anne ve Oğul — Ellinci Bölüm.1.870 kelime
  51. 51 Elli Birinci Bölüm.4.775 kelime
  52. 52 Elli İkinci Bölüm.5.321 kelime
  53. 53 Elli Üçüncü Bölüm.2.215 kelime
  54. 54 Elli Dördüncü Bölüm.4.093 kelime
  55. 55 Elli Beşinci Bölüm.1.056 kelime
  56. 56 Elli Altıncı Bölüm.3.045 kelime
  57. 57 Elli Yedinci Bölüm.1.086 kelime
  58. 58 Sekizinci Kitap—meyve ve Tohum. — Elli Sekizinci Bölüm.2.510 kelime
  59. 59 Elli Dokuzuncu Bölüm.1.655 kelime
  60. 60 Altmışıncı Bölüm.1.652 kelime
  61. 61 Altmış Birinci Bölüm.2.894 kelime
  62. 62 Altmış İkinci Bölüm.2.214 kelime
  63. 63 Altmış Üçüncü Bölüm.3.018 kelime
  64. 64 Altmış Dördüncü Bölüm.2.774 kelime
  65. 65 Altmış Beşinci Bölüm.2.081 kelime
  66. 66 Altmış Altıncı Bölüm.1.614 kelime
  67. 67 Altmış Yedinci Bölüm.1.973 kelime
  68. 68 Altmış Sekizinci Bölüm.1.664 kelime
  69. 69 Altmış Dokuzuncu Bölüm.4.029 kelime
  70. 70 Yetminci Bölüm.988 kelime

KIRK YEDİNCİ BÖLÜM.
“Onu sevmelisin, sana

Sevgine layık görünmeden önce.”

—WORDSWORTH.

Deronda’nın Mordecai’ye yeni giysiler alırken duyduğu, sanki bir resim tasarlıyormuşçasına, ince gri pazen gömleklerin ve Fransisken keşişlerinin kahverengi cübbesine çok benzeyen bir sabahlığın Mordecai’nin başı ve boynuyla nasıl görüneceğini hayal etmekten aldığı zevk kıskanılabilirdi. Bu zevkin yarısı, Mirah’ın ağabeyini onun gözünden görme ve onun coşkulu sevincini sarsıcı herhangi bir izlenimden koruma duygusuydu. Yine de her şeyi hazırladıktan sonra, Mirah’ı yanlış anlayıp daha aşağı düzeydeki etkiyi daha yüksek olanın yerine koyup koymadığı konusunda kuşkuya kapıldı. Mirah da kendisi gibi, ağabeyinin yoksul görünüşünü geçmişinin anılarından biri olarak görüp ondaki etkileyici ayrıcalığı daha çok takdir edemez miydi? Ama Meyrick’lerin de fazlasıyla Yahudi buldukları bu ağabeye alışmaları gerekiyordu. Deronda, insanları akşam güneşinin parıltısına benzer bir kutsallıkla kuşatan, sevgi dolu ve saygılı bir duygudan doğan o değerli “görüş”ten yoksun zihinlerde kolayca uyanan tiksintiyi besleyebilecek her şeyi ortadan kaldırmaya uğraşırken kendini hırslanmış buldu.

Mrs. Meyrick’in ateşinin çevresinde, akşam geç vakitte, Mirah odasına çıktıktan sonra yapılan konuşmayı duysaydı, Deronda’nın bu eğilimi daha da pekişirdi. Artık Chelsea’deki odalarına yerleşmiş olan Hans geç vakte kadar kalmıştı. Mrs. Meyrick ateşi harlayacak biçimde karıştırırken şöyle dedi:

“Kate, şimdi mumunu söndür de hepimiz rahatça ateşin çevresine toplanalım. Sevgili Hans, o şiirlerle doksan dokuzuncu kez alay etmeyi bırakıp sen de gel. Sana harika bir şey anlatacağım.”

“Sanki bilmiyordum, anne. Gözünün ucunda da, sözde işlerinle oraya buraya koşturmanda da çoktandır görüyordum,” dedi Kate. Kızlar ayaklarını ateşliğin üzerine koymak için yaklaşırken Hans da sandalyeyi yanlarına çekti, üstüne ters oturup yumruklarını ve çenesini arkalığına dayadı.

“Peki, madem bu kadar akıllısın, belki Mirah’ın ağabeyinin bulunduğunu da biliyorsundur!” dedi Mrs. Meyrick, tane tane.

Hans aynı anda, “Ah, kahretsin!” dedi.

Mab, “Hans, bu çok kötü,” dedi. “Ya seni kaybetseydik?”

“Biraz üzülmeden edemiyorum,” dedi Kate. “Peki ya annesi? Nerede?”

“Annesi öldü.”

Amy, “Umarım ağabeyi kötü biri değildir,” dedi.

Hans keyifsizce, “Yoksa hep gülümseyen, mücevherlere bürünmüş biri mi—başında şapkası olan Crystal Palace Asurlusu gibi?” dedi.

Mrs. Meyrick, karşı çıkma ihtiyacından biraz güç alarak, “Hiç böyle duygusuz çocuklar olur mu?” dedi. “Mirah’ın bu konudaki sevincini zerre kadar düşünmüyorsunuz.”

Kate, “Anne, biliyorsun Mirah ağabeyini zar zor hatırlıyor,” dedi.

Hans, “On iki yıl kaybolanlar bir daha dönmemeli,” dedi. “Hep ayak bağı olurlar.”

Mrs. Meyrick sitemle, “Hans! Beni yirmi yıl boyunca kaybetseydin, ben…” dedi.

Hans sözünü kesti: “Ben on iki yıl dedim. Kaybolmuş akrabaların ortalıkta görünmemesi gereken süre aşağı yukarı on iki yıldır.”

Mab dizlerini kucaklayarak, “Eh, ama insanları bulmak güzel; anlatacak bir şey çıkıyor,” dedi. “Prens Kameralzaman onu mu bulmuş?”

Sonra Mrs. Meyrick, kendine özgü derli toplu anlatımıyla, bildiği her şeyi hiç kesintiye uğramadan anlattı. Sözlerini şöyle bitirdi: “Bay Deronda ona çok hayran. Neredeyse onu kendinden üstün görüyor. Mirah’ın da bu ağabeyi anlayabilecek bir kız kardeş olduğunu söylüyor.”

Hans tiksintiyle, “Deronda Yahudiler konusunda iyice akıl almaz hâle geliyor,” dedi; ayağa kalkıp sandalyesini gürültüyle kenara çekti. “Mirah’ı önyargılarında yüreklendirmek için elinden gelen her şeyi yapmak istiyor.”

“Yazıklar olsun Hans! Bay Deronda hakkında böyle konuşulur mu?” dedi Mab. Mrs. Meyrick’in yüzündeyse, yüzeye çıkmasına izin verilmeyen belli belirsiz bir ifade akıntısı seziliyordu.

“Artık bir daha hepimiz bir arada olamayacağız,” diye sürdürdü Hans, kahverengi kadife ceketinin ceplerine ellerini sokmuş, odada dolaşırken. “Çaya bu kez de peygamber İlyas’ı çağırmamız gerekecek; Mirah da Kudüs’ün yıkıntıları üstünde oturmaktan başka bir şey düşünmeyecek. Bir sanatçı olarak mahvolacak, aklında olsun; rahibe kadar dar görüşlü olacak. Her şey mahvolacak; evimiz, her şey. Ben de içkiye başlayacağım.”

“Ah, gerçekten Hans,” dedi Kate sabırsızca. “Bence erkekler bütün yaratıkların en aşağılıkları. Her biri her şey kendi istediği gibi olsun ister; olmazsa çekilmez biri kesilir.”

“Ah, ah, ah, ne korkunç!” diye haykırdı Mab. “Sanki kadim Ninova yeniden kurulmuş gibi hissediyorum.”

“Üniversiteye gidip her şeyi bilmenin ne yararı var, böyle çocukça davranacaksan Hans?” dedi Amy. “Tanrı’nın iyilik etmen için karşına çıkardığı birine katlanmalısın. Biz de ona katlanmak zorunda kalacağız.”

“Umarım hepiniz yeni Yeremya Ağıtları’nı beğenirsiniz: ‘Devamı gelecek sayımızda’—hepsi bu,” dedi Hans, şapkasını kaparak. “İnsan, kafasına bir fikir takmış adamların yanında oturup duracaksa, donuk gözlerle yüzüne bakmalarına ve bütün sözlerini kendi metinlerinin dipnotlarına çevirmelerine katlanacaksa, bir bakımdan başka bir bakımdan üstün olmanın ne yararı var? Taş kesen bir duvarın altında kalacaksan, bari eski bir çizme ol. Ben kendimi eski bir çizme gibi hissetmiyorum.” Ardından ansızın, “İyi geceler, küçük anne,” dedi; aceleci, umutsuz bir tavırla eğilip annesinin alnını öptü. Kapıya giderken de lütfedermişçesine, “İyi geceler kızlar,” diye ekledi.

“Mirah nasıl davrandığını bilseydi ne derdi?” dedi Kate. Ama yanıtı kapının çarpılması oldu. “Bay Deronda ona söyleyince Mirah’ı görmek isterdim,” diye annesine devam etti. “Ne kadar güzel görüneceğini biliyorum.”

Ne var ki Deronda, bir kez daha düşününce, Mrs. Meyrick’e ertesi sabah ulaşan bir mektup yazmış, gerçeği kendisini beklemeden Mirah’a onun açıklamasını rica etmişti. Asıl nedenini—önemli biri gibi göründüğü ve kendini herkese iyilik eden biriymiş gibi tanıttığı bir anlatıyı yeniden baştan sona anlatmaktan çekindiğini—söylememiş, yalnızca Mrs. Meyrick, Mirah’ı bir ziyaret bahanesiyle yanına getirirken kendisinin Mordecai’yle kalmak istediğini belirtmişti. Böylece, Mirah’ın kendisinin önereceğini düşündüğü taşınma gerçekleşmeden önce biraz zaman geçebilecekti.

Deronda, bedensel güçleri durmadan azaldıkça düşünceleri daha da dar bir alana sıkışmış olabilecek Mordecai’nin, yıllardır yalnız başına fikirlerle meşgul olduktan sonra, dindarlığın gerektirdiği görevlerin ötesinde kız kardeşine şefkatle bağlanmasına ne ölçüde izin vereceğini gizliden gizliye merakla düşünüyordu. Mordecai’nin Cohen ailesine, özellikle küçük Jacob’a duyduğu sevgi, bu bağlılığın kalıcı olduğunu gösteriyordu; ancak onlar yıllardır gündelik hayatının bir parçasıydı. Deronda, Mordecai’nin Mirah hakkında yeni sorular sormamasını; hatta her konuda alışılmadık bir sessizliğe bürünüp kişisel hayatında yaklaşan değişikliklere yalnızca boyun eğer görünmesini dikkate değer buluyordu. Mordecai yeni giysileri itaatkâr bir biçimde giydi; sonra Deronda’ya hafifçe gülümseyerek, “Hatıra olsun diye eski giysilerimi yanımda tutmalıyım,” dedi. Mirah’yı beklerken oturduklarında tek kelime etmedi, gözkapaklarını kapalı tuttu; ama yüzüyle ellerindeki huzursuzluk belliydi. Gerçekten de Mordecai, zihni uzun süre boyunca alışkanlıkla güçlü bir itkiyle tek bir yönde ilerlemiş kişilerin, birdenbire yeni ya da yeniden açılmış bir yola girmeye zorlandıklarında yaşadıkları kendine özgü sinirsel çalkantının içindeydi. Gücü uzun süre uyuklayan bir eğilimin etkisinde kalmış hassas insanlar, geçmişi karşı konulmaz biçimde canlandıracak bir görüşmeden, yaklaşan ağır bir hastalıktan korkar gibi korkarlar. Sevinç olabilir, ama sevinç de korkutucudur.

Heyecan Deronda’ya da bulaşmıştı. Kapı zili çalınca, Mirah’yı önceden görüp karşılayabilmek için nedenini tam bilmeden dışarı çıktı. Onu, ilk gördüğü zamanki şapka ve pelerinle karşısında bulunca irkildi; bir zamanlar kefen gibi ıslanmış olan, unutulmaz peleriniydi bu. Mirah bu şekilde giyinip aşağı inmişti. Mrs. Meyrick soru sorar bir ses tonuyla, “Bu giysiyle gitmek istiyorsun, değil mi canım?” diye sorunca, “Ağabeyim yoksul; kendimi ona olabildiğince benzetmek istiyorum, yoksa bana uzak hissedebilir,” diye cevap verdi; onunla işçi giysileri içinde karşılaşacağını düşünüyordu. Deronda hiçbir şey söyleyemedi, ama kendi ince eleyip sık dokuyan hazırlıklarından içten içe biraz utandı. El sıkıştılar; Mirah solgun ve ürkek görünüyordu.

Deronda onun için kapıyı açtığında Mordecai ayağa kalkmış, kapıya doğru heyecanla bakıyordu. Mirah iki üç adım attı, sonra durdu. Kıpırtısız, birbirlerine baktılar. Hissettikleri şey kendi varlıklarından çok, bir başkasının varlığıydı; önce anılarda buluşuyorlardı ve bu anıların yanında dokunuş birleştirici bir şey değildi. Sessizliği ilk Mirah bozdu; durduğu yerden kımıldamadı.

“Ezra,” dedi; annesinin onu çağırışını anlatırken kullandığı ses tonunun tıpatıp aynısıyla.

Mordecai ansızın hareketlenerek öne çıktı ve ellerini onun omuzlarına koydu. Mirah’dan bir baş daha uzundu; “Bu annemizin sesiydi. Beni çağırışını hatırlıyor musun?” derken ona şefkatle baktı.

“Evet; senin de, ‘Anne!’ diye karşılık verdiğini ve onu sevdiğini anlamıştım.” Mirah kollarını ağabeyinin boynuna doladı, küçük ellerini ensesinde kenetledi ve yüzünü kendine çekip çocuksu bir coşkuyla öptü. Şapkası geriye düşüp yere yuvarlandı, bukleleri açığa çıktı.

“Ah, canım başım, canım başım!” dedi Mordecai alçak, sevgi dolu bir sesle; ince elini buklelerin üzerine şefkatle koydu.

“Çok hastasın, Ezra,” dedi Mirah, ona daha dikkatle bakarak.

“Evet, canım çocuğum; bedenen daha fazla yanında kalmayacağım,” diye sakin bir sesle cevap verdi.

“Ah, seni seveceğim, birbirimizle konuşacağız,” dedi Mirah; sözleri kuş cıvıltıları gibi kendiliğinden ve tatlı bir coşkuyla dökülüyordu. “Sana her şeyi anlatacağım, sen de bana öğreteceksin: iyi bir Yahudi kızı olmayı, annemin benden olmamı istediği kişi olmayı öğreteceksin. Çalışmadığım zamanlarda hep yanında olacağım. Artık çalışıyorum. İkimize bakacak kadar para kazanacağım. Ah, ne iyi dostlarım oldu.”

Mirah şimdiye kadar yanlarında başka biri olduğunu büsbütün unutmuştu; ama bu sırada, bir elini ağabeyinin kolunda tutarak, zarifçe dönüp Mrs. Meyrick’le Deronda’ya baktı. Ağabeyle kız kardeşin buluşmasına tanık olurken duyduğu sevinç, küçük annenin Mordecai’ye yakınlık duymasını sağlamıştı. Mordecai ona gerçekten de Deronda’nın anlattıklarından çıkarsaması gerektiğini düşündüğünden daha ağırbaşlı ve ince ruhlu görünüyordu.

“Şu sevgili hanımefendiye bak!” dedi Mirah. “Ben yabancı, yoksul bir gezgindim; o bana inandı ve bana kızı gibi davrandı. Lütfen ağabeyimin elini sıkın,” diye yalvararak ekledi. Mrs. Meyrick’in elini tutup Mordecai’nin eline koydu; sonra ikisini de kendi elleriyle sıkarak dudaklarına götürdü.

“Ebedî İyilik seninleydi,” dedi Mordecai. “Annemizin duasının gerçekleşmesine yardım ettin.”

“Sanırım şimdi gidelim, ne dersiniz? Sonra geri döneriz,” dedi Deronda, Mrs. Meyrick’in koluna nazikçe dokunarak. Kadın hemen ona uydu. Mordecai’den sakladığı kendi geçmişine ilişkin gerçeklerin açılmasından çekiniyordu; öte yandan ağabeyle kız kardeşin baş başa kalacak olmasından artık hiç kaygı duymuyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…