49. bölüm / 162

Mistik Kaan

Aynı Göğün AltındaYazar: Berfin Nayci

Uygulamada Aç Kitap sayfası

Bölümler 162Şu an: Mistik Kaan

Mardin’in altın sarısı güneşi sınıfın pencerelerinden içeri

süzülürken, tahtada çocuklara Anadolu masallarının

gizemli dünyasını anlatıyordum. Herkes pürdikkat

kesilmiş, Anka kuşunun küllerinden doğuşunu

dinliyordu. Tam o sırada, sınıfın kapısı yavaşça,

gıcırdayarak açıldı.

İçeriye giren figürü görünce tebeşir elimden düşeyazdı.

Karşımda, yerlere kadar uzanan yıldızlı lacivert bir

pelerin, kafasında devasa, ucu sivri bir büyücü şapkası

ve elinde gümüş parıltılı bir değnekle Kaan duruyordu!

Burak:

"Kaan? Oğlum bu ne hal? Tiyatro kulübü provası mı

burası?" dedim şaşkınlıkla, gülmemi bastırmaya

çalışarak.

Kaan:
Kaan, hiç istifini bozmadan, sahnedeki usta bir

illüzyonist edasıyla sınıfın ortasına kadar süzüldü.

Şapkasını zarif bir reveransla çıkardı ve çocuklara göz

kırptı.

"Saygıdeğer küçük hanımlar, küçük beyler! İstanbul’un

tozlu kütüphanelerinden, masalların kalbinden gelmiş

geçmiş en sakar... pardon, en büyük büyücü Mistik

Kaan huzurlarınızda!" dedi sesi yankılanarak.

Çocuklar şaşkınlıktan ağızları açık izlerken, Kaan

gösterisine başladı.

Kaan:

"Şimdi dikkat! Bu boş şapkanın içinden bembeyaz bir

tavşan çıkaracağım!" dedi ve asasını havada üç kez

çevirip şapkaya vurdu. "Hokus pokus!"

Kaan elini şapkaya daldırdı ama içeriden tavşan yerine,

Kaan’ın kendi sol tek çorabı çıktı! Sınıf bir an

sessizleşti, sonra Kerem kahkahayı bastı.

Kerem:

"Kaan Abi, tavşanın ayağı çok garipmiş!" diye bağırdı

gülerek.

Kaan:

"Aman efendim, teknik bir arıza!" dedi Kaan, bozuntuya

vermeden çorabı cebine tıktı. "Peki ya bu? Elimi

şıklatacağım ve ceketimin içinden rengarenk bir kuş

havalanacak!"

Kaan parmağını şıklattı ama kuş ceketinden değil,

sınıfın en arkasındaki kitaplığın tepesinden "pırrr" diye

havalanıp tavana kondu. Kuş şaşkın şaşkın ciklerken,

Kaan’ın cebinden de yanlışlıkla bir avuç kuş yemi

döküldü.

Burak:

"Kaan, kuşun rotası şaşmış sanki?" dedim, artık kendimi

tutamayıp gülerek.

Kaan:

Kaan, büyücü asasını sihirli bir değnek gibi değil de

orkestra şefi çubuğu gibi sallamaya başladı.

"Görüyorsunuz sevgili öğrencilerim, sihir bazen

sürprizleri sever! Tavşan şapkada durmaz, kuş ceketten

çıkmaz ama neşe her zaman buradadır!"

Sınıf bir anda yıkıldı. Çocuklar sıralara vurarak gülüyor,

Kaan ise pelerininin önünü ilikleyip olmayan bir seyirci

kitlesini selamlıyordu. Kerem, masanın altından Kaan’ın

sakladığı oyuncak tavşanı bulup havaya kaldırdığında

ise neşe doruğa ulaştı.

Mardin’in bu küçük sınıfı, Kaan’ın o "başarısız ama çok

komik" sihirleriyle bir anda gerçek bir masal diyarına

dönüştü. O an anladım ki, en büyük sihir aslında

çocukların o içten kahkahasıymış.

Burak:

"Hadi bakalım Mistik Kaan," dedim omzuna dokunarak

. "Sihir bittiğine göre, yardım et de şu kuşun peşinden

koşalım!"

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

8okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.