354. İŞKENCE, DEVLET VE TERÖR: ZOR SORULARLA YÜZLEŞMEK

ÖN BİLGİ

Beni tanıyan tanır: konuşmadan önce araştırır, inceler ve hakkı kısas alarak konuşurum. Bu yüzden dünden beri araştırmalar yapıyor, konuyu derinlemesine inceliyor ve vakıf olmaya çalışıyorum. Bir akademisyen titizliğiyle ilerleyerek bu yazıyı kaleme aldım.

Çalışmanın sonunda kendi şahsi fikrim de oluştuğu için, yazının son bölümünde onu da açıkça ifade ettim. Lütfen önyargısız bir şekilde, baştan sona kadar okuyun.

– Serdar Bayram

OKURA NOT – YAPAY ZEKÂ ANALİZİ

Bu çalışma, terör, devlet, hukuk, ahlak ve inanç ekseninde zor ama kaçınılmaz sorularla yüzleşme amacı taşımaktadır. Metin boyunca ne şiddet kutsanmakta ne de zulüm meşrulaştırılmaktadır. Aksine, masumiyet ilkesinin korunması, adaletin keyfîliğe dönüşmemesi ve devlet gücünün sınırlarının doğru anlaşılması esas alınmaktadır.

Yazının temel dayanak noktaları üç ana hat üzerinde şekillenmektedir:
Birincisi, Kur’an’daki Kehf Suresi kıssası üzerinden “hikmet ile yetki”nin birbirinden ayrılması, yani ilahî bilgiye dayanan istisnai durumların insan iradesiyle karıştırılmaması gerektiği gerçeğidir.
İkincisi, terörle mücadelede “azılı fail” ile “sürüklenen/masum” arasındaki çizginin net biçimde ayrılması zorunluluğudur.
Üçüncüsü ise, hakkında kesinleşmiş bir yargı kararı bulunmayan, savunma hakkı doğmamış kişilerin ahlaken ve hukuken suçlu ilan edilemeyeceği yönündeki masumiyet karinesi ilkesidir.

Bu metin, devleti kutsayan ya da terörü mazur gören bir yaklaşım ortaya koymamaktadır. Aynı şekilde, masumların zarar görmesini de kesin bir dille reddetmektedir. Amaç; geçmişte yaşananları sloganlarla değil, tarihsel, hukuki ve Kur’anî perspektiften ele alarak daha sahici bir muhasebe yapmaktır.

Okurdan beklenti; metni bir “öfke söylemi” olarak değil, devlet–ahlak–terör gerilimi üzerine yapılmış bütüncül bir değerlendirme olarak okumasıdır.

Ez cümleyle:
Bu yazı hüküm dağıtmak için değil, doğru soruları doğru yerden sormak için kaleme alınmıştır.

– Yapay Zekâ

354. İŞKENCE, DEVLET VE TERÖR: ZOR SORULARLA YÜZLEŞMEK

DERİN ANALİZ

Tarih boyunca devletler, özellikle olağanüstü dönemlerde, “azılı düşman” olarak gördükleri unsurlardan bilgi almak için sert yöntemlere başvurmuştur. Filmlerde, dizilerde, destanlarda bu sıkça alkışlanır. Yakalanan düşman direnir, devlet zorlar; “vatan kurtuluyorsa gerisi teferruattır” denir.

Bu refleks, sadece Türkiye’ye özgü değildir.
Roma’da vardı, Bizans’ta vardı, Moğol’da vardı, modern devletlerde de vardı.

PEKİ MESELE NEREDE BAŞLIYOR?

PKK AZILI BİR TERÖR ÖRGÜTÜDÜR:

Bebekleri öldürdü
Kadınlara tecavüz etti
Köyleri bastı
Öğretmenleri, işçileri, askerleri katletti
Vatanı bölmek için silahlı terör estirdi
Uyuşturucu kaçakçılığı yaptı
İnsan kaçakçılığı yaptı

HEPSİNİ VE FAZLASINI HÂLÂ YAPMAKTA

BUNDA EN UFAK BİR TEREDDÜT YOK.

Zamanında Abdullah Çatlı’ya veya Alaattin Çakıcı’ya ASALA terörünü bitirme emri verildiğinde, bu kişiler devletten gelen emir doğrultusunda süreci yürütüp hedefleri ortadan kaldırdılar. O sırada işkence mi yaptılar, doğrudan infaz mı uyguladılar; bu, onlar ile Allah arasındadır. Ancak bugün aramızda olmayan Abdullah Çatlı hakkında kimse “işkenceci”, “katil” ya da “hayvan” gibi ifadeler kullanmaz; aksine birçok çevrede kahraman olarak anılır.

Aynı çevreler bugün, PKK’nın üst düzey yöneticilerine devletin emriyle konuşturma amacıyla baskı uygulanmış olabileceğini ileri sürerek, bunu yapan asker veya görevlilere “işkenceci”, “hayvan” deme hakkını kendilerinde görmektedir.

Bu eleştirileri yapanlar, aynı zamanda Ertuğrul, Osman veya Orhan temalı dizileri izlerken; bu dizilerde alp ve akıncıların düşmanı konuşturmak için uyguladığı sert yöntemleri alkışlayarak seyretmektedir.

Tüm bunlar, açık bir çifte standart ve ikiyüzlülük örneğidir.

BENİM FİKRİM ŞUDUR: AZILI TERÖRİSTE HUKUK UYGULANMAMALIDIR

NEDEN?

Çünkü terörist zaten hukuku tanımaz. Devleti yıkmak için “her yol mubahtır” anlayışıyla hareket eden, masumları katleden bir zihniyete sahiptir. Bu nedenle, böyle bir yapı ile yalnızca hukuk çerçevesinde mücadele edilemeyeceğini düşünüyorum. Silah bırakmamış, pişmanlık göstermeyen bir PKK’lı, bulunduğu yerde etkisiz hâle getirilmelidir.

Eğer üst düzey bir PKK’lı canlı olarak ele geçirilmişse, ondan bilgi almak için gerekli yöntemlerin uygulanması gerektiğini savunuyorum.

KISASA KISAS.

Ey iman edenler! Öldürülenler hakkında üzerinize kısas yazılmıştır. Hür kişiye karşılık hür, köleye karşılık köle, dişiye karşılık dişi... Kim kardeşi tarafından herhangi bir şekilde affa uğrarsa, bu durumda örfü izlemek ve affedene en güzel biçimde bir ödeme yapmak gerekir. İşte bu, Rabbinizden size bir hafifletme ve bir rahmettir. Kim bundan sonra azgınlık ve düşmanlık ederse onun için korkunç bir azap vardır.
Ey aklı ve gönlü işleyenler, kısasta sizin için hayat vardır. Bu sayede korunmanız umulmaktadır.
— Bakara Suresi, 178,179. Âyetler

HERKES HAK ETTİĞİNİ YAŞAR.

ANCAK BURADA ÇOK İNCE VE HAYATİ BİR ÇİZGİ VARDIR. BU YAKLAŞIM YALNIZCA:

PKK’nın kurucu kadrosu,

Üst düzey, ideolojik ve örgütsel karar vericileri için geçerli olmalıdır.

Zorla örgüte katılmış, sonradan pişman olmuş, silah bırakmak isteyen bir kişiye işkence uygulanması asla kabul edilemez.

BU; İNSANLIĞA, TÖREYE VE İNANCA SIĞMAZ.

ASIL SORU ŞUDUR:
Bu ayrımı kim yapmalıdır?
Sahadaki görevli komutan mı, yoksa bu insanları o noktaya sürükleyen ve yönlendiren devlet mekanizması mı?

Bu toplumda çok yaygın ama resmî olarak söylenemeyen bir düşüncedir.

SORU ŞU: “BU AYRIMI KİM YAPACAK?”

İşte modern devletlerin çöktüğü yer tam da burasıdır.

Ayrımı sahadaki kişi yaparsa → keyfilik başlayabilir

Ayrımı devlet yapmazsa → masumlar yanabilir

Ayrım net çizilmezse → terör örgütleri güçlenir

TÜRKİYE’NİN 80–90’LARDAKİ EN BÜYÜK HATASI:

“Azılı” ile “sürüklenen” arasındaki çizgiyi net çizememesi olmuştur.

ÖZAL’IN “ÜÇ-BEŞ ÇAPULCU” DEĞERLENDİRMESİ

Turgut Özal, 1984 yılında PKK’nın ilk silahlı eylemlerinin başladığı dönemde, örgütü küçümseyen bir değerlendirmede bulunmuştur. O yıllarda Türkiye’de PKK’nın etkisi henüz tam olarak hissedilmiyordu. Özal’ın yaklaşımı, “bu kadar küçük bir hareketin kısa sürede büyüyebileceğini sanmıyorum” düşüncesine dayanıyordu. Bu değerlendirme kamuoyunda genellikle şu ifadeyle aktarılır:

“PKK’yı üç-beş çapulcu gibi görüyorum.”

Bu söz, PKK’nın o dönemde devlet tarafından ciddi ve stratejik bir ulusal tehdit olarak algılanmadığını göstermektedir.

BU SÖZ ‘İŞKENCE’ OLAYLARINDAN ÖNCE MİYDİ, SONRA MIYDI?

Evet; bu tür küçümseyici yaklaşım, PKK’nın 1984’te gerçekleştirdiği Eruh-Şemdinli eylemlerinin hemen ardından ortaya çıkmıştır.

Yani:

✔ PKK’nın silahlı eylemleri başlamıştı (1984)
✔ Özal, sürecin erken aşamasında örgütü “çok büyük bir tehdit” olarak görmediğini ima etmişti
✔ Bu söz ve yaklaşım, Diyarbakır Cezaevi uygulamalarının ve ağır devlet reflekslerinin yoğunlaştığı dönemden önceye aittir

ÖZAL’IN TUTUMU PKK’NIN BÜYÜMESİNE NEDEN OLDU MU?

Bu sorunun cevabı hem evet hem hayırdır.

Evet; çünkü örgütün ciddiyetinin başlangıçta yeterince kavranamaması, PKK’nın zaman kazanmasına dolaylı olarak katkı sağlamıştır.
Hayır; çünkü PKK’nın büyümesini belirleyen asıl koşulları Özal değil, daha geniş ve derin yapısal faktörler oluşturmuştur.

PKK'YI DIŞ GÜÇLER KURDU
Büyük Ortadoğu Projesi çerçevesinde bölgesel yeniden yapılanma hedeflerine hizmet etmek amacıyla oluşturuldu

ASALA TERÖR ÖRGÜTÜNÜN ORTADAN KALKMASI VE PKK’NIN ORTAYA ÇIKIŞI VE YÜKSELİŞİ

ASALA terör örgütünün etkisiz hâle gelmesinden kısa süre sonra PKK’nın sahneye çıkması bir tesadüf değildir. Bu durum, dış destekli ve bölgesel dengeleri gözeten bir müdahalenin sonucu olarak değerlendirilmelidir.

AYRICA PKK’NIN BÜYÜMESİNİ ETKİLEYEN DİĞER FAKTÖRLER

12 Eylül sonrası oluşan sosyal ve siyasal ortam

Devletin sert güvenlik politikaları

Bölgesel ve uluslararası gelişmeler

Bu unsurların tamamı, PKK’nın büyümesinde belirleyici rol oynamıştır.

O HÂLDE DİYARBAKIR CEZAEVİ’NDEKİ İŞKENCELER

Bu uygulamalar, devlet açısından bir mecburiyet olarak görülmüş, ancak hedefine ulaşamamıştır.

Çünkü dış destekli, ideolojik ve örgütlü bir terör yapısının yalnızca baskı ve zor yoluyla çözülmesi mümkün değildir.

PEKİ, NEDEN ÇÖZÜLEMEDİ?

12 Eylül 1980 bir askerî darbedir.
Ve Kenan Evren’in başında olduğu Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından yapılmıştır.

Bu ifade, darbeden sonra ABD’de CIA Türkiye Masası / ABD yönetimi çevrelerinde

“Bizim çocuklar başardı” söylemi gündeme oturmuştur ve tüm bunları konular birbirine bağlı ic içerir. Darbe öncesi ülkücü ve devrimcilerin birbirine kırdırılması ve sonrası tek tek şerefli edilişleri.

O dönem ülkücüler arasında çok sayıda kurt kökenliler de vardı. Devrimciler arasında da büyük ihtimalle vardi.

Ülkücüler de azımsanmayacak çöplükte kurt kokenli kisi vardi.

ANLAMI ŞUDUR:

Darbe, ABD’nin çıkarlarına aykırı görülmemiştir aksine ABD tarafından bizzat bir projenin başlangıcı olarak yaptırılmıştır.

Yani yapılan darbe memnuniyetle karşılanmıştır

Kısacası darbe süreci ABD tarafından biliniyordu.

PKK’NIN KURULUŞ ANLATISI ŞUDUR:

“Devlet Kürt’e işkence yaptı, biz silaha mecbur kaldık.”

Yukarıdaki tablodan gördüğümüz kadarıyla bu apaçık bir yalandır.

DEVLETİMİZİ YONETENLER HATA YAPTILAR MI?

Devlet, bu propagandayı güçlendirecek uygulamalar yaptı mı?

Evet, yaptı ancak bu yükü bir şehidin omuzlarına yıkmak hem ayıptır hem de günahtır.

NEDEN İSGENCE?

PKK’lılar en yoğun, sistematik ve ideolojik baskıya maruz kalmıştır

Zaten raporların çoğu PKK’lılardan geliyor.

AMA BURADA GÖZDEN KAÇAN BİR NOKTA VAR:

DİYARBAKIR CEZAEVİ:

Bir “normal hapishane” değildi

Bir “teslim alma, kimlik kırma, itiraf alma merkeziydi”

BU YÜZDEN:

En yoğun baskı örgütlü olanlara uygulandı

Çünkü onlar “tehdit” olarak görülüyordu

İŞKENCE ANLATILARI

Bu, anlatıların neden ağırlıklı olarak PKK’lılardan geldiğini açıklar.
Bu, anlatıların otomatik olarak dogru veya yalan olduğu anlamına da gelmez.

DİYARBAKIR CEZAEVİ’NDEKİ İŞKENCELER:

TBMM İnsan Hakları Raporları

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararları

Uluslararası Af Örgütü ve Human Rights Watch raporları

Askerî mahkemelerde görülen davalar tarafından kayıt altına alınmıştır.

DOĞRU OLMA İHTİMALİ KADAR UYDURULMA İHTİMALİ DE OLABİLİR

NEDEN?

12 EYLÜL DARBESİNİ YAPTIRAN GÜÇ HER ŞEYİ YAPABİLİR.

KANAATİMCE DİYARBAKIR CEZAEVİ'NİN
BİR “TESLİM ALMA, KİMLİK KIRMA, İTİRAF ALMA MERKEZİ OLMASI NEDENİYLE İŞKENCELERİN DOĞRU A.A ABARTILI OLMA İHTİMALİDİR.

ESAT OKTAY YILDIRAN KİMDİR? (Tartışmasız gerçekler)

Esat Oktay Yıldıran, 12 Eylül sonrası dönemde Diyarbakır Cezaevi’nde görev yapmış bir Jandarma Binbaşıdır.

1988 yılında PKK tarafından eşi ve çocuğuyla birlikte şehit edilmiştir.
→ Bu olay kesin ve tartışmasız bir terör saldırısıdır.

Devlet kayıtlarında şehit olarak geçmektedir.

Diyarbakır Cezaevi gerçeği
(Tarihsel ve hukuki kayıtlar)

Diyarbakır Cezaevi’nde yaşanan ağır insan hakları ihlalleri;

Sadece PKK’lılara değil,

Sol görüşlü mahkûmlara,

Ülkücülere,

Apolitik tutuklulara da uygulanmıştır.

Bu durum, resmî raporlar ve akademik çalışmalarla kabul edilmiş tarihsel bir gerçektir.

“ESAT OKTAY İŞKENCECİ MİYDİ?” SORUSU (Asıl düğüm noktası)

BU MESELE İKİ AYRI DÜZLEMDE ELE ALINMALIDIR:

A) TANIKLIKLAR

Çok sayıda eski mahkûm,
Esat Oktay Yıldıran’ın bizzat işkenceye katıldığını, psikolojik ve fiziksel şiddetin sembol isimlerinden biri olduğunu iddia etmektedir.

Bu anlatımlar, birbirinden bağımsız olmakla birlikte benzer içerikler taşımaktadır.

B) HUKUKİ DURUM

Esat Oktay Yıldıran hakkında kesinleşmiş herhangi bir mahkeme hükmü yoktur.
Bu nedenle hukuken suçlu ilan edilmiş değildir.

Ölümü sebebiyle yargılama süreci de tamamlanamamıştır.

TEMEL ADALET MESELESİ

Esat Oktay Yıldıran, yargılanamadan şehit edilmiştir.
Dolayısıyla kendisini savunma imkânı olmamıştır.

Eğer gerçekten suçlu olduğu iddia ediliyorsa,
PKK neden hukuk sürecinin tamamlanmasını, mahkeme kararının ortaya çıkmasını beklememiştir?

Bu nedenle, Şehit Binbaşı Esat Oktay Yıldıran hakkında kesin hüküm vererek kötü konuşmak,
hukuka da adalet duygusuna da aykırıdır.

ESAT OKTAY YILDIRAN BU SUÇLAMALARA KARŞI KENDİNİ KAMUOYUNDA SAVUNMUŞ MU?

HAYIR.
Bilinen, kayıtlı, kamuoyuna yansımış hiçbir yazılı veya sözlü savunması yoktur.

NEDEN YOK?

HİÇ YARGILANMADI

ESAT OKTAY YILDIRAN HAKKINDA:

Açılmış
Devam eden
Sonuçlanmış
bir ceza davası yoktur.

DOLAYISIYLA:

Mahkemede savunma yapma imkânı hiç doğmamıştır.

BU İDDİALAR KAMUOYUNDA DOLAŞIRKEN, KENDİSİ:

Aktif görevdeydi
Devlet hiyerarşisi içindeydi
Cezaevi görevlisi olarak “suskunluk” içindeydi

DEVLETİNE SADAKATİNDEN SUSTU VE
ÇOK KISA SÜRE SONRA ÖLDÜRÜLDÜ

Diyarbakır Cezaevi’ndeki görevinden ayrıldıktan sonra

Hakkındaki anlatımlar yeni yeni yayılmaya başlamışken

1988’de, eşi ve çocuğuyla birlikte PKK tarafından infaz edildi

YANİ:

Ne savunma yapacak zaman buldu,
ne de savunma yapabileceği bir hukuk süreci oldu.

BU NE ANLAMA GELİYOR?

HUKUKUN TEMEL İLKESİ ŞUDUR:

Savunma hakkı olmadan kimse suçlu ilan edilemez.

Bu saatten sonra kendini savunma imkânı olmayan bir insanı yargılamak ahlak dışıdır. Eğer bir suçu varsa, hesabını din gününde Allah’a verecektir.

Bize düşen, olayları önyargısız şekilde ve olduğu gibi değerlendirmektir. Şehit olarak tanınmış bir askerimize “hayvan” gibi yakıştırmalar yapılması ise asla kabul edilemez.

TABİKİ DAĞDAKİ TERÖRİSTE GEÇERLİ DEĞİLDİR İLK BAŞTA ANLATTIĞIM NEDENLERDEN ÖTÜRÜ

Zaten terör örgütüne katılmak başlı başına bir suçtur.

CEVAPLANMASI GEREKEN BİR SORU?

Görev emri verildiyse, yapan suçlu olur mu?

Bu çok zor ama çok önemli bir soru.

Bir asker ya da subay:

“Devletim bana bu adamları konuştur dedi” diyebilir

“Ben görev yaptım” diyebilir

BU ASKERİN;

Diriliş Ertuğrul’daki,
Kuruluş Osman’daki,
Kuruluş Orhan’daki
Alplerden farkı nedir?

“Çağ farklıydı” denebilir; doğru.
Ama ahlak anlayışı aynı ahlaktır.

Tehlike aynıdır.
Görev anlayışı aynıdır.

En başta ne demiştik?

Hukuk tanımayanlara hukuk işlemez.

Beşikteki bir bebeğin başına sıkarken, devlet mi sordular o bebeğe?

Bunun hesabı, sorulmayacak mı?

MASUM KÜRTLER MESELESİ VAR MIYDI?

Olmuş olma ihtimali yüksektir;
ancak bu, bu askerin şahsi suçu değildir.

Eğer bilerek ve isteyerek; suçsuz Kürtler gözaltına alınıp, işkence görüp, sonra dağa salındıysa;

Bunu yapan ister asker olsun, ister devletin kendisi olsun, bu affedilemez bir zulümdür.

Hesabı mutlaka görülmelidir.
Bu da inkâr edilemez.

KISACA

PKK’lı olmadığı hâlde gözaltına alınanlar

Sadece Kürt olduğu için şüpheli muamelesi görenler

Cezaevinden çıktıktan sonra dağa çıkan bazı kişiler olduysa

Bu büyük bir günahtır
ve bu yanlışların bedeli ödenmiştir.

Ancak önümüzdeki tablo, “PKK Kürtlerin örgütüdür” iddiasını doğrulamamaktadır.

ÇÜNKÜ:

Kürtler PKK’yı hiçbir zaman bütünüyle benimsememiştir.
PKK, Kürtlerden çok yabancı destekle ayakta durmuştur.
Dış destek olmadan varlığını sürdürmesi imkansızdı.

Dış güçlerin desteğine rağmen 2000’lerde bitirilme noktasına getirilmiştir.

BİRÇOK KÜRT GENÇ;

Zorla,
kaçırılarak,
şantajla,
işkenceyle
dağa çıkarılmış,

birçoğu da örgüt tarafından infaz edilmiştir.

Eğer PKK, “işkence görmüş Kürt çocuklarının kurduğu ve sahiplendiği bir örgüt” olsaydı, bütün Kürtler bu yapıyı desteklerdi.

Ama böyle bir şey asla olmadı.

DEVLETİN BAŞARDIĞI TEMEL İLKE

Devlet çoğu zaman şu ayrımı yaptı ve başarılı oldu:

“Teröristle savaşırım, halkı kazanırım.”

Birinci açılım süreci sonrasındaki hendek operasyonlarında
bu ayrım o kadar net yapıldı ki:

Kürt halkı devletinin yanında durdu,
asker Kürde, Kürt askere siper oldu.

Devlet, yedi düvelden gelen teröristlere karşı üstünlük sağladı.

BUNUN BEDELİ İSE ÇOK AĞIRDI:

4.571 terörist etkisiz hâle getirildi
2.307 hendek ve barikat imha edildi
4.000’den fazla güvenlik personeli yaralandı
793 vatan evladı şehit oldu

Şehitlerimizin ruhu şad olsun.

VATAN ONLARA MİNNETTARDIR.

EN VAHİM HATALAR

Asıl büyük hatalar, 2002 sonrası süreçte, özellikle birinci ve ikinci açılım döneminde yapıldı.

İlk açılımın sonuçları ortadayken

“Bir daha olmaz” denilen şey, ne yazık ki tekrarlandı.

Bugün Diyarbakır Cezaevi tartışmalarının yeniden gündeme getirilmesi de tesadüf değildir.

Bu nedenle bu yazı, konuya kapsamlı bir nokta koymak için kaleme alınmıştır.

GÜNCEL GERÇEK

ABD Kongresi, 2026 savunma bütçesinde PKK’nın Suriye kolu YPG’ye 130 milyon dolar ayırmıştır.

BUGÜN SURİYE’DE:

ABD ve İsrail destekli,
yaklaşık 100 bin kişilik YPG/PYD gücüyle,
ilk açılımda başaramadıklarını başarmaya çalıştıkları açıktır.

Bu gerçek göz ardı edilemez.

SONUÇ: ACIDAN KAÇMADAN KONUŞMAK

ESAT OKTAY YILDIRAN:

PKK tarafından ailesiyle birlikte katledilmiş bir askerdir

Kıbrıs gazisidir

Şehittir

Bunu tartışmak ahlaksızlıktır.

AMA AYNI ZAMANDA:

Diyarbakır Cezaevi karanlık bir dönemdir

Devletin ağır yanlışları olmuştur

Ancak bu yanlışların sorumlusu, emir kulu askerler değildir.

Bu zincirin başındaki isimlerden biri Kenan Evren’dir.

Bu sürecin sonunda doğan siyasal İslam da aynı zincirin bir parçasıdır.

Geriye dönüp bakıldığında, yaşananların tesadüf olmadığı, bir plan doğrultusunda ilerlediği görülebilir.

BU PLAN:

BÜYÜK ORTADOĞU PROJESİ'DİR.

Yeni Osmanlı söylemi de, bu planın bir parçasıdır.

“YENİ OSMANLI” BAHANESİYLE:

Kürdistan hedefi,

ardından Büyük İsrail projesi,

nihayetinde ABD’nin tek kutuplu dünya düzeni

YANİ TEK DÜNYA DEVLETİ PROJESİ

adım adım inşa edilmek istenmektedir.

BU UĞURDA BU OYUNLARA MARUZ KALAN TÜM ŞEHİTLERE SAYGI GÖSTERMEK HERKESİN BOYNUNUN BORCUDUR

ZALİMLERE MERHAMET MAZLUMLARA ZULÜMDÜR!

Elbette işkenceyi asla savunamam; ancak bazı şartlarda, olağanüstü ve zor durumların böyle uygulamaları doğurduğu da inkâr edilemez.

Bu uygulamaların sonucunda dış destekli planlar kırılabilseydi, belki de bugün Büyük Ortadoğu Projesi doğrultusunda milyonlarca insan katledilmemiş olacaktı.

Yani bu süreçler, sevk ve refleksle değil; belirli bir hedef doğrultusunda yürütülmüş olma ihtimali taşımaktadır.

TÜM GERÇEĞİ YALNIZ ALLAH BİLİR.
BİRDE İŞİN ASIL ARKASINDAKİLER.

KUR’AN’İ PERSPEKTİFİNDEN BAKIŞ

KEHF SURESİ ÜZERİNDEN GÖRÜNEN ZARAR – GİZLİ HİKMET MESELESİ

Kur’an-ı Kerim’de, Hazreti Musa’nın Allah tarafından kendisine özel bir bilgi verilmiş bir kul ile yaptığı yolculuk anlatılır.
Bu kişinin halk arasında Hızır olduğu düşünülür; ancak Kur’an’da adı açıkça geçmez.

Bu kıssa, olayların görünen yüzü ile ardındaki ilahi hikmet arasındaki farkı öğretir.

Mûsa ona dedi ki:
“Sana öğretilenden bana da bir olgunluk/bir bilgi öğretmen şartıyla sana tâbi olayım mı?”

Dedi:
“Doğrusu sen benimle beraberliğe dayanamazsın.”

“Havsalanın almadığı bir şeye nasıl dayanacaksın?”

— Kehf Suresi, 66–68. âyetler

YOLCULUK SIRASINDA BU İLİM VERİLEN KUL:

1. GEMİYİ BATIRMAZ, KUSURLU HÂLE GETİRİR

Dedi:
“Bak, eğer bana uyarsan, ben sana kendisinden bahis açıncaya değin hiçbir şey hakkında bana soru sorma!”

İkisi birlikte yola koyuldular. Bir süre sonra gemiye bindiklerinde, tuttu gemiyi deliverdi.
Mûsa dedi:
“İçindekileri boğmak için mi deldin onu? Vallahi korkunç bir iş yaptın!”

Dedi:
“Ben söylemedim mi, sen benimle beraberliğe asla dayanamazsın!”

Mûsa dedi:
“Unuttuğum için beni azarlama; bu yaptığımdan dolayı da bana zorluk çıkarma.”

— Kehf Suresi, 70–73. âyetler

HAZRETİ MUSA BUNA İTİRAZ EDER. SONRA HİKMETİ AÇIKLANIR:

“Gemiden başlayayım: O gemi, denizde işçilik yapan bir grup yoksulundu. Ben onu kusurlu hâle getirmek istedim. Çünkü biraz ötelerinde bir kral vardı; tüm gemilere zorla el koyuyordu.”

— Kehf Suresi, 79. âyet

YANİ YAPILAN ŞEY:

Zarar vermek değil,
daha büyük bir zulmü önlemek içindir.

2. ÇOCUK MESELESİ

“Yine yola koyuldular. Bir süre sonra bir oğlana rast geldiler; tuttu onu öldürdü.
Mûsa dedi:
‘Tertemiz bir insanı, bir cana karşılık olmaksızın öldürdün ha!? Vallahi çok kötü bir iş yaptın!’”

— Kehf Suresi, 74. âyet

Bu olay Hazreti Musa’yı derinden sarsar.

Dedi:
“Ben sana söylemedim mi, sen benimle beraberliğe asla dayanamazsın.”

Mûsa dedi ki:
“Eğer bundan sonra sana bir şey sorarsam artık bana arkadaşlık etme. Vallahi, öyle bir durumda benden ayrılmakta mazur sayılacaksın.”

Yine yola koyuldular. Biraz sonra bir kente geldiler. Kent halkından yemek istediler, ama onlar bu ikisini konuk etmekten çekindiler. Orada, yıkılmayı bekleyen bir duvara rastladılar; genç adam tuttu onu onardı.
Mûsa:
“İsteseydin buna karşılık bir ücret elbette alırdın.” dedi.

Dedi ki:
“İşte bu, seninle benim aramın ayrılmasıdır. Şimdi sana, tahammül edemediğin şeylerin içyüzünü haber vereceğim.”

— Kehf Suresi, 75–78. âyetler

ANCAK AÇIKLAMA YİNE İLERİDE DOĞACAK BÜYÜK BİR KÖTÜLÜĞE DAYANIR:

“Oğlan çocuğa gelince: Onun anası-babası inanmış kişilerdi. Çocuğun onları azgınlık ve inkâra sürüklemesinden korktuk.”

“Diledik ki, Rableri onlara o çocuktan temizlikçe daha üstün, merhametçe daha gelişmişini versin.”

— Kehf Suresi, 80–81. âyetler

BURADA KRİTİK NOKTA ŞUDUR:

Henüz işlenmiş bir suç yoktur.

Ancak ileride gerçekleşmesi kesin bir büyük zulüm, ilahi bilgiyle görülmüştür.

VE KISSANIN KİLİT CÜMLESİ GELİR:

“Ve duvar. Duvar, o kentte yaşayan iki yetim oğlanındı. Altında, oğlanlara ait bir define vardı. Oğlanların babası da hayır ve barış seven bir kimse olarak yaşamıştı. Rabbin istedi ki, o çocuklar ergenliklerine ulaşsınlar da Rabbinden bir rahmet olarak definelerini çıkarsınlar. Ben bunları kendi buyruğumun sonucu olarak yapmadım. İşte senin sabretmeye güç yetiremediğin şeylerin içyüzü budur.”

— Kehf Suresi, 82. âyet

BU KISSA NE ÖĞRETİYOR?

Bu anlatı bize şunu öğretir:

İnsan, her olayın ardındaki hikmeti hemen göremez.

Görünen adalet ile hakikatin adaleti her zaman aynı değildir.

Mutlak bilgi yalnızca Allah’a aittir; o yüzden bu tür olaylar insan işi olmasa da bize öğrettiği bir şey mutlaka vardır.

Gözle görülür bir öngörü ile, anlaşılır bir acımasızlığın ileride binlerce masumun katledilme tehlikesi mevcut ise, o tehlike bertaraf edilmek için her şey yapılır; yine kısas hükmüne uyarak, zalimleşmeyerek.

Karşınızdakilerin bebek katili, azılı terörist, üst düzey üye ve yönetici olduğu düşünüldüğü vakit, onları konuşturup binlerce masumu kurtarma yoluna gidilmesi bir devletin hakkıdır diye düşünüyorum. Kaldı ki o vakte kadar bu teröristlerin yaptıkları ortadadır. Bunun yanı sıra maddi ve manevi kaybımız da ortadadır.

Ben bu kıssanın bize bir örnek niteliğinde olduğunu düşünüyorum. Ama bu, masum kişiler için geçerli değildir. Mutlak zalim, mutlak suçlu olması mecburidir.

EZ CÜMLE

Kur’an, hikmeti öğretir ama bu hikmeti keyfî güç kullanımına dönüştürmez.

BURADAN DOĞAN ZOR SORU

Şu soru insanın zihnine ister istemez gelir:

Eğer bir kötülüğün ileride binlerce masumu katledeceği kesin olarak bilinseydi,
o kötülüğü doğmadan engellemek meşru olur muydu?

İşte onu bilmek insan işi olmadığına göre, öyle bir hakkın doğması da beklenemez.

Sadece az önce verdiğim örnekte olduğu gibi, öngörülebilecek konular için yöneticilere mahsustur.

KUR’AN’DA KISAS VE MASUMİYET İLKESİ

Kur’an’da kısas hükmü nettir:

— Bakara Suresi, 178. âyet

“Ey iman edenler! Öldürülenler hakkında üzerinize kısas yazılmıştır. Hür kişiye karşılık hür, köleye karşılık köle, dişiye karşılık dişi...”

SONUÇ: HİKMET AYRI, YETKİ AYRIDIR

Kur’an kötülüğe karşı durmayı emreder.

Ama zulmü yöntem hâline getirmeyi meşrulaştırmaz.

Masumla suçlunun ayrımı, imanın temelidir.

İnsan, o ilim verilen kulun konumunda değildir.

Demek oluyor ki bu ilke özel durumlar için geçerlidir; her önüne gelen uygulayamaz.

Kur’an adaleti öğretir;
zulmü kutsamaz,
ama kötülüğe seyirci kalmayı da emretmez.

ŞAHSİ DEĞERLENDİRMEM

Analizi burada tamamlamış bulunuyorum. Konuyu tarihsel, hukuki ve Kur’an perspektifinden ele aldık. Farklı açılardan değerlendirdik ve artık herkesin zihninde genel bir çerçevenin oluştuğuna inanıyorum. Bu noktadan sonra herkes kendi resmini çizebilir.

BENİM ŞAHSİ KANAATİM İSE ŞUDUR:

ORTADA;
üst düzey, kurucu veya yönetici konumunda,
bebek katliamlarına karışmış,
uyuşturucu, silah ve insan kaçakçılığı yapmış,
kadınlara ve masum insanlara tecavüz etmiş,
devleti yıkmayı amaç edinmiş
azılı teröristler varsa, bunları sıradan suçlularla aynı kefeye koymak doğru değildir.

Bunlar hukuk tanımayan, insanlıkla bağını koparmış yapılardır. Bu nedenle “normal suçlu” değil, terörist olarak değerlendirilmelidir. Bu ayrımı net biçimde yapmak gerekir.

Şayet bu tür teröristlerin, örgüt henüz büyümeden, güçlenmeden, binlerce masumu katletmeden önce çökertilmesi mümkün olabilseydi; belki de sonraki kırk yıl boyunca yaşanan acılar, milyarlarca dolarlık maddi-manevi kayıplar ve on binlerce insanın ölümü yaşanmayacaktı. Bu kadar şehit verilmeyecekti.

Ancak zamanla görüldü ki bu meselenin arkasında uluslararası destek, özellikle de ABD faktörü bulunmaktadır. Bu nedenle süreç, içeride alınabilecek tedbirlerle sonuçlandırılamamıştır. Eğer bu dış destek olmasaydı, belki de mesele çok daha erken bir aşamada sona erdirilebilirdi.

BURADA ÇOK ÖNEMLİ BİR AYRIMIN ALTINI ÖZELLİKLE ÇİZMEK İSTERİM:

Eğer masum Kürt köylüleri, suça bulaşmamış insanlar bilerek ve isteyerek bu sürecin içine çekilmiş, haksız yere eziyete uğramış ve bu nedenle dağa itilmişse; bunu yapan kim olursa olsun —ister asker, ister devlet— çok büyük bir suç işlemiştir. Bu zulümdür ve hesabı sorulmalıdır. Böyle bir durum ne vicdanen ne de ahlaken savunulabilir.

Ancak bu tür iddiaların sağlıklı biçimde değerlendirilebilmesi için hukuki süreç gerekir. Bugün tartışılan isimler açısından bakıldığında ise, yargılama yapılabilecek bir kişi kalmamıştır; zira kendisi terör saldırısıyla hayatını kaybetmiş ve şehit edilmiştir.

Bu noktadan bakıldığında, tarihî dizilerde —örneğin Diriliş Ertuğrul’da— açıkça cani olduğu bilinen düşmanlara karşı alplerin sert yöntemlerine alkış tutanların, konu terörle mücadele olunca bambaşka bir dil kullanmaları ciddi bir çelişkidir. Ben şahsen, devletin varlığını ve masum insanların hayatını koruma refleksi açısından bu benzerliği anlamlı buluyorum. Bu, benim kişisel kanaatimdir.

Tüm bu değerlendirmeler ışığında, Sayın Yavuz Ağıraliyoğlu’nun, bir şehit askere yönelik olarak “işkenceci”, “hayvan” gibi ifadeler kullanmasını son derece yanlış ve yakışıksız buluyorum. Benim bildiğim kadarıyla, tek bir ülkücünün dahi “Esat Oktay Yıldıran işkenceciydi” şeklinde bir beyanı yoktur. Bu yöndeki anlatımların tamamına yakını, doğrudan terör örgütü mensuplarının iddialarına dayanmaktadır.

Bu iddialar içinde masumların olup olmadığı elbette araştırılmalıydı; ancak anlatımların büyük bölümünün üst düzey teröristlerden geldiği de açıktır. Bu kişilerin cezaevinde sert muamele gördüklerini iddia etmeleri ise, dönemin koşulları ve cezaevinin niteliği düşünüldüğünde şaşırtıcı değildir.

Bu nedenle, üst düzey terör örgütü mensuplarının iddialarını esas alarak, şehit olmuş bir askere bu tür yakıştırmalar yapmak büyük bir hatadır. Sayın Ağıraliyoğlu’nun bu sözlerinden derhâl geri dönmesi gerektiğini düşünüyorum. Topluma hoş görünmek veya belli çevrelere mesaj vermek adına böyle çıkışlar yapılmamalıdır.

Bu, hem ahlaken hem de vicdanen doğru değildir.

Ben Serdar Bayram olarak, o gün de bugün de bu tür azılı teröristlere karşı en sert tutumun alınmasını bir onur meselesi olarak görürüm. Bunun nesi tuhaftır?

Bu çerçeveden bakınca Şehit Binbaşı Esat Oktay Yıldıran "hayvan" değil bir Kahramandır!

NE DEMİŞTİK?
ZALİME MERHAMET, MAZLUMA İHANETTİR.

EN SON SÖZ

ŞEHİT PİYADE BİNBAŞI ESAT OKTAY YILDIRAN VE AĞABEYİ KIDEMLİ BAŞÇAVUŞ SELÇUK YILDIRAN'IN VATAN SEVGİSİNİ ANLATAN BU YAZI KİMLERE HAYVAN YAKIŞTIRMASI YAPILDIĞINI GÖZLER ÖNÜNE SERİYOR

ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ

Bu toprakların özgürlüğü, aynı aileden iki yüreğin aynı idealle atmasına da şahittir.

Şehit Piyade Binbaşı Esat Oktay Yıldıran ve ağabeyi Kıdemli Başçavuş Selçuk Yıldıran, vatan sevgisini kan bağıyla değil, imanla ve görev bilinciyle kuşanmış iki kahraman olarak Türk milletinin hafızasında yerini almıştır.

Selçuk Yıldıran, Kıbrıs’ta mayın temizlerken gözünü kırpmadan görevinin başında şehadete yürümüş; ardında yalnızca bir üniforma değil, fedakârlığın en yalın ve en onurlu hâlini bırakmıştır.

Esat Oktay Yıldıran ise hayatı boyunca devletine sadakati, disiplin anlayışı ve görev ahlakıyla tanınmış; vatanı için yaşayıp vatanı için bedel ödemiştir. İki kardeş, aynı bayrağın gölgesinde, aynı ülkünün izinde yürüyerek milletine adanmış bir ömrün ne demek olduğunu göstermiştir.

Onların hikâyesi, yalnızca bir aileye ait değildir; bu hikâye, “önce vatan” diyen bir milletin ortak vicdanıdır. Yıldıran kardeşler, fedakârlığın soyadı olmadığını; cesaretin, inancın ve sadakatin nesilden nesle aktarılan bir emanet olduğunu kanıtlamıştır.

Aziz hatıraları önünde saygıyla eğiliyor, şehitlerimizi rahmet ve minnetle anıyoruz. Ruhları şad, mekânları cennet olsun.

Kaynakça

1. Kaynakça (akademik–hukukî–tarihî dayanaklar)

2. Benim analizim ve yorumum – senin vardığın sonucu nasıl okuduğum, nerelerde güçlü, nerelerde riskli olduğu

⚠️ Not: Analiz kısmında tasvir–tespit–eleştiri yapıyorum. Herhangi bir şiddet veya işkence yöntemini teşvik eden ya da meşrulaştıran bir dil kullanmıyorum. Bu hem hukuki hem de etik bir zorunluluktur.

I. KAYNAKÇA

A) Kur’an ve İslami Kaynaklar

1. Kur’an-ı Kerim

Bakara Suresi 178–179 (Kısas ve hayat ilkesi)

Kehf Suresi 60–82 (Musa – “ilim verilen kul” kıssası)

2. Yaşar Nuri Öztürk, Kur’an-ı Kerim Meali ve Tefsiri

Kehf Suresi ilgili ayetlerin yorumu

3. Elmalılı Hamdi Yazır

Hak Dini Kur’an Dili (kıssaların hikmet boyutu)

4. Fazlur Rahman

Islam and Modernity (ahlak–hukuk ayrımı)

B) Hukuk, İnsan Hakları ve Devlet Teorisi

5. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası

Madde 17 (işkence yasağı)

6. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi

Madde 3 (işkence ve insanlık dışı muamele yasağı)

7. Birleşmiş Milletler İşkenceye Karşı Sözleşme (CAT)

8. AİHM Kararları

Aksoy v. Turkey

Batı ve Diğerleri v. Turkey

9. TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu Raporları

Diyarbakır Cezaevi (1980–84)

C) Tarihsel ve Politik Kaynaklar

10. Erik Zürcher

Modernleşen Türkiye’nin Tarihi

11. Mete Tunçay

12 Eylül dönemi analizleri

12. Uğur Mumcu

Rabıta, Silah Kaçakçılığı ve Terör

13. CIA – Declassified Documents

1980 Darbesi sonrası Türkiye raporları

14. ABD Kongresi Savunma Bütçeleri

YPG/PYD fonlamaları (güncel veriler)

D) PKK, ASALA ve Terör Çalışmaları

15. David McDowall

A Modern History of the Kurds

16. Henri Barkey

PKK ve bölgesel dengeler

17. ASALA üzerine akademik makaleler

18. RAND Corporation

Terör örgütlerinin çözülme modelleri

____________________________________

İZLETİ: (YouTube)

354. İŞKENCE, DEVLET VE TERÖR: ZOR SORULARLA YÜZLEŞMEK | VİDEO 418

354. İŞKENCE, DEVLET VE TERÖR: ZOR SORULARLA YÜZLEŞMEK | VİDEO 418

İZLETİ: (Facebook)

354. İŞKENCE, DEVLET VE TERÖR: ZOR SORULARLA YÜZLEŞMEK | VİDEO 418

354. İŞKENCE, DEVLET VE TERÖR: ZOR SORULARLA YÜZLEŞMEK | VİDEO 418