46. bölüm / 390

31. BİR KUR'ANI KERİM İLKESİ: TE' ÂRUF!

KÖKLER VE HAKİKAT – TÜRK’ÜN YOLUYazar: Serdar Bayram

Bölümler 390Şu an: 31. BİR KUR'ANI KERİM İLKESİ: TE' ÂRUF!

ÖN YAZI

Bu çalışma, Kur’an’da yer alan te’âruf (tanışma ve kaynaşma) ilkesini merkeze alarak; ırkçılık, milliyetçilik, ahlak ve inanç ilişkisini Kur’anî bütünlük içinde ele almaktadır. Amaç, insanlığı ayrıştıran ırkçılığa karşı; adalet, ahlak ve iyilikte yarışmayı esas alan doğru milliyetçilik anlayışını ortaya koymaktır.

– Yapay Zekâ
– Serdar Bayram

31. BİR KUR'ANI KERİM İLKESİ: TE' ÂRUF!

Te' âruf, Arapça kökenli bir kelime olup, "tanışmak, birbirini tanımak" anlamına gelir. Kur'ani Kerim'de bu kavram Hucurât Suresi, 13. ayette geçmektedir.

AYET ŞÖYLEDİR:

Ey insanlar! Biz sizi, bir erkekle bir dişiden yarattık. Ve örfler yoluyla tanışıp kaynaşasınız diye sizi milletlere, boylara ayırdık. Hiç kuşkusuz, Allah katında en seçkininiz, sakınılması gereken şeylerden en çok sakınanınızdır. Allah her şeyi bilir, her şeyden haberdardır. — Hucurat Suresi, 13. Âyet

TE’ÂRUF'UN ANLAMI VE BAĞLAMI

Bu ayet, insanlığın farklı milletler ve kabileler halinde yaratılmasının hikmetini açıklamaktadır. Bu farklılık, bir üstünlük kaynağı değil, insanların birbirlerini tanımaları ve anlamaları için bir vesiledir.

Allah, hiçbir kimseye haksızlık etmediği gibi, milletlere de haksızlık etmez. Herkes hak ettiğini yaşar ve hak ettiğini alır. Bir insan istemesini bildiğinde ve hak ettiğinde, Allah tarafından mükâfatlandırılır. Bu, o kişiye yapılmış bir ayrıcalık değil; hak ettiği için verilen bir mükâfattır. Aynı durum milletler için de geçerlidir.

Eğer bir millet Allah’ın istediği gibi yaşıyor, insanlığa örnek oluyor ve iyilik yapıyorsa, Allah tarafından mükâfatlandırılır. Bu durumda o milletin fertleri, milletlerinin başarısı ve erdemleriyle övünebilirler. Buna milliyetçilik denir. Ancak burada bahsedilen milliyetçilik, bir milletin diğerlerinden üstün olduğunu iddia etmek değil; kendi milletinin doğru işler yaparak örnek olması ve bununla gurur duyması anlamındadır.

Bir millet, iyilikte örnek olup, diğer milletler tarafından takdir ediliyorsa ve bu durum milletler arasında iyilikte bir rekabet oluşturuyorsa, bundan daha güzel bir şey olamaz. Zaten Allah’ın istediği de budur.
Sorun, ırkçılık kavramında ortaya çıkar. Irkçılık, bir ırkın diğerlerinden üstün olduğunu iddia ederek insanları ayrıştırır ve adaleti bozar. Ancak Allah, insanları eşit yaratmış ve üstünlüğü yalnızca takvaya bağlamıştır. Milliyetçilik bu ölçüler içinde kaldığında güzellik ve iyilik vesilesi olabilir; fakat ırkçılığa dönüştüğünde sorun ortaya çıkar.

Ayet, milliyetçiliği değil ırkçılığı veya kavmiyetçiliği reddederek, asıl üstünlüğün takva ile (Allah’a karşı sorumluluk bilinciyle) olduğunu vurgular.

IRKÇILIK İLE İLİŞKİSİ

Te' âruf kavramı, Kur'an bağlamında, insanları birleştiren ve aralarındaki farklılıkları anlamayı teşvik eden bir anlam taşır. Ancak ırkçılık, modern bir kavram olarak, genellikle bir milletin diğerlerinden üstün olduğu iddiasını savunur.

Bu, ayetteki te' âruf anlayışıyla çelişir. Kur'an, ırkçılığı ve kavmiyetçiliği kınar; insanları birleştirici bir yaklaşıma çağırır.

Sonuç olarak, te' âruf kavramı, ırkçılığın ayrıştırıcı anlayışından ziyade, evrensel bir kardeşlik ve bir arada yaşama kültürünü teşvik eder. İslam'da asıl değer ölçüsü, bireylerin ahlaki ve manevi durumu, yani takvasıdır; ırk, millet veya kabile değil.
Hangi ırktan veya milletten olduğunuz değil, doğru olup olmadığınız önemlidir.

MİLLİYETÇİLİK, DİNDARLIK VE FAŞİZM

Diller, kavimler, boylar ve milletler, Allah'ın ayetlerindendir. İnsanların bu farklılıklarla yaratılması bir hikmettir. Ancak, milletini sevmek doğal bir duygu olmasına rağmen, milletini hakkın üzerinde görmek yanlıştır ve çok tehlikelidir.

IRKÇILIK VE MİLLİYETÇİLİK ARASINDAKİ FARK

Kendi milletini hakkın üzerinde görmek ve diğer milletlere zulmetmeyi meşru görmek ırkçılıktır. Örnek olarak Almanlar ve Adolf Hitler gösterilebilir.
Irkçılık, bir milletin adalet dışı zulmüne sırf aynı soydan oldukları için rıza göstermek ve buna karşı çıkmamak anlamına gelir. Irkçılık, bir milletin diğer tüm milletlerden üstün olduğunu düşünmek ve bu üstünlüğü zorla kabul ettirmeye çalışmaktır.

Tarih, ırkçılığın sonuçlarıyla doludur. Irkçılık, zulüm, işkence ve soykırım gibi insanlık suçlarının temelini oluşturmuştur.

Milliyetçilik ise, Hazreti İbrahim’in bizlere miras bıraktığı bir değer olarak görülebilir. Milliyetçilik, tarih boyunca mazluma sahip çıkmayı, zalime başkaldırmayı ve adaletli bir duruş sergilemeyi ifade eder.

Türk milletinin tarihine baktığımızda, adalete olan bağlılık ve mazlumların yanında yer alma örnekleriyle dolu bir geçmiş görürüz. Doğru bir milliyetçilik, diğer milletlere örnek olmak ve zalim milletlere korku salmaktır.

DİNDARLIK VE DİNCİLİK ARASINDAKİ FARK

Dindar bir insan, hakkın ve haklının yanında olur. Haksızlık yapan kişinin ya da haksızlığa uğrayanın inancına veya milletine bakmaksızın adaleti savunur.Ancak dincilik, hakkı görmezden gelip sadece kendi grubunun veya inancının çıkarlarını savunmaktır.
Irkçılık ve dincilik, insanı yozlaştıran, bencilleştiren ve ahlaki değerlerden uzaklaştıran kavramlardır. İkisi de şeytani öğretiler olup, insana zarar verir ve toplumu bölerek adaleti zedeler.

HANİF BİR YOL: HAZRETİ İBRAHİM’İN ÖRNEKLİĞİ

Hanif bir Müslüman, aynı zamanda milliyetçi olan Hazreti İbrahim’in yolunu takip etmeli ve bu öğretiyi yaşamalıdır. Hazreti İbrahim’in hayatı, adaleti, ahlakı ve doğru yolda olmayı birleştiren en güzel örneklerden biridir.

"Din bir tercihtir; Türklük ise kaderdir."
– Piri Türkistan Hoca Ahmet Yesevi

Bir milletin kimliğini, tarihini ve kültürünü korumak, inancını özgürce yaşamanın temelidir. Milli kimliği yok edilen bir millet, başka milletlerin boyunduruğu altına girer ve köleleşir.

"Uyuyan milletler ya ölür ya da köle olarak uyanır."
– Gazi Mustafa Kemal Atatürk

AHLAK, KİMLİK VE İNANÇ İLİŞKİSİ

Ahlak, kimlikten ve inançtan daha üstündür. Çünkü ahlak olmadan ne kimlik ne de inanç samimi olur. Bir insanın hangi milletten veya dinden olduğundan ziyade, ahlaklı ve iyi bir insan olup olmadığı önemlidir.
Bir milletin üstünlüğü, ahlakı ve iyiliğiyle ölçülür. Tarihi değerleri, kültürü ve insaniyetiyle örnek bir millet olmak, milliyetçiliğin doğru anlamıdır. Ahlaklı bir birey olmadan dindar olunamayacağı gibi, kimliğine sahip çıkmadan inanç da özgürce yaşanamaz.

FAŞİZM NEDİR?

Faşizm, haktan uzaklaşıp zalime boyun eğmektir. Kendi çıkarlarını, doğruluğun ve adaletin üzerinde görmek, sevginin nefrete dönüşmesiyle faşizmi doğurur.
Faşist, yalnızca kendini seven, farklı olan herkese zarar veren, kendisi gibi düşünmeyenleri insan yerine koymayan kişidir.

KUR’AN VE MİLLİYETÇİLİK

Kur'an'da "millet" kelimesi, genellikle "inanç sistemi" veya "din öğretisi" anlamında kullanılır. Ancak günümüzde millet kavramı, "ırk" veya "soy" anlamına da gelir. Bu bağlamda, Kur’an’da bahsedilen "İbrahim’in milleti", inanç ve değer sistemini ifade eder. Ancak bu değerler, bir milleti ahlak, adalet ve iyilikte lider kılacak niteliktedir.

"Her kim muradına ermek isterse Türklüğe bağlı kalsın.Çünkü Türklük; temiz yüreklilik, mertlik, merhamet, adalet, hak tanırlığın hamuruyla yoğrulmuştur."– Kaşgarlı Mahmud, Divânü Lügati’t Türk

SONUÇ

Milliyetçilik, Yaradan’ın ipine sımsıkı sarılmak ve diğer milletlere ahlak, adalet ve iyilikte örnek olmaktır. İnsan olmak, ardından tarihine ve inancına sahip çıkmak; haksızlığa karşı dik durup mazlumun yanında yer almak, hem dindarlığın hem de milliyetçiliğin en güzel örneğidir.

Ahlakı, kimliği ve inancı birleştiren bir yaşam tarzı, dünyayı daha adil ve huzurlu bir yer haline getirebilir.

KURANİ KERİM'DEN BU TEZİMİ GÜÇLENDİRECEK BAZI AYETLER:

Hani Rabbi, İbrahim'i bazı kelimelerle imtihana çekmiş, o da onların hakkını vermişti de Rab şöyle demişti: "Seni insanlara önder yapacağım." İbrahim, "Soyumdan birilerini de" deyince Allah: "Benim ahdim zalimlere ulaşmaz." buyurdu. — Bakara Suresi, 124. Âyet

Rabbimiz! Bizi, sana teslim olmuş iki müslüman/Allah'a teslim olan kıl. Soyumuzdan da sana teslim olan müslüman bir ümmet oluştur. Bize ibadet yerlerimizi göster, bizim tövbemizi kabul et! Sen, evet sen, Tevvâb'sın, tövbeleri cömertçe kabul edersin; Rahîm'sin, rahmetini cömertçe yayarsın." — Bakara Suresi, 128. Âyet

Öz benliğini beyinsizliğe itenden başka kim, İbrahim'in milletinden yüz çevirir? Yemin olsun ki biz onu dünyada seçip yüceltmiştik. Ve o, âhirette de barış ve iyilik sevenlerden biri olacaktır elbette… — Bakara Suresi, 130. Âyet

Yahudi yahut Hıristiyan olun ki doğruya kılavuzlanasınız." dediler. De ki: "Hayır, öyle değil. Şirk ve yozlaşmadan uzak bir biçimde, İbrahim milletinden olalım. O, şirke bulaşanlardan değildi." — Bakara Suresi, 135. Âyet

İbrahim ne bir Yahudi idi ne de bir Hıristiyan. O, sadece Hanîf bir müslümandı/Allah'a teslim olandı. O müşriklerden değildi.— Âli İmrân Suresi, 67. Âyet

Ey Ehlikitap! İbrahim hakkında neden çekişiyorsunuz? Tevrat da İncil de ondan sonra indirildi. Hâlâ aklınızı işletmeyecek misiniz? — Âli İmrân Suresi, 65. Âyet

İşte siz böyle insanlarsınız! Hakkında biraz bilginiz olan şeyde çekişmeye girdiniz. Peki, hakkında hiçbir bilginiz olmayan şeyde neden tartışmaya giriyorsunuz? Allah bilir ama siz bilmezsiniz. — Âli İmrân Suresi, 66. Âyet

İbrahim ne bir Yahudi idi ne de bir Hıristiyan. O, sadece Hanîf bir müslümandı/Allah'a teslim olandı. O müşriklerden değildi.— Âli İmrân Suresi, 67. Âyet

Şu bir gerçek ki, insanların İbrahim'e gönülce en yakın olanları, elbette ona uyanlar, bu peygamber, bir de iman sahipleridir. Allah, müminlerin Velî'sidir. — Âli İmrân Suresi, 68. Âyet

De ki: "Allah, doğrusunu söylemiştir/vaadinde sadıktır. Hadi artık hanîf olarak İbrahim'in milletine uyun! Müşriklerden değildi o."— Âli İmrân Suresi, 95. Âyet

Güzel düşünüp/güzellikler sergileyerek ve özü-sözü doğru bir halde İbrahim'in milletine uyarak yüzünü Allah'a teslim edenden daha güzel dinli kim olabilir! Allah İbrahim'i dost edinmişti. — Nisâ Suresi, 125. Âyet

De ki: "Beni, dosdoğru yola Rabbim iletmiştir. Güçlü, pürüzsüz bir dine, hanîf olan İbrahim'in milletine. Müşriklerden değildi o."— En'âm Suresi, 161. Âyet

"Ve atalarım İbrahim'in, İshak'ın, Yakub'un milletine uydum. Bizim herhangi bir şeyi Allah'a ortak tutmamız söz konusu olamaz. İşte bu, Allah'ın bize ve diğer insanlara bir lütfudur. Ama insanların çokları şükretmiyorlar." — Yusuf Suresi, 38. Âyet

Daha sonra sana şunu vahyettik: Bir hanîf olarak İbrahim'in milletine uy! O, müşriklerden değildi. — Nahl Suresi, 123. Âyet

Bizim yarattıklarımızdan bir topluluk vardır ki, hak ile kılavuzlar ve yalnız onunla adalet sunarlar. — Araf Suresi, 181. Âyet

Peygamberimizin bu konuda “insanın kavmini sevmesi ırkçılık mıdır” sorusuna “hayır, sevmesi değil zulme sapan kavmini savunması ırkçılıktır” demiştir.
– Ebu Davut Mecmuat’ül Hadis’en Necdiyye Katar Baskısı Sayfa: 356

PROFESÖR DOKTOR YAŞAR NURİ ÖZTÜRK BU KONUDA ŞUNLARI YAZDI:

MİLLİYETÇİLİKLE IRKÇILIĞI “AYNIKEFEYE” KOYMAK YANLIŞTIR!

İslâm et ve kan hegemonyasını Allah’ın iradesine karşı çıkış olarak görür. Bu yüzden ırkçılık İslâm’ın ruhuna ters bir belâdır. Ancak Kur’an insan topluluklarının te' âruf (örfler aracılığıyla değer üretme) yoluyla yükselmelerini esas aldığından ve “iyilik, güzellik üretmede yarışma” prensibini getirdiğinden tıpkı kişiler gibi “toplumların da emek ve gayretlerinin tescili, ödüllendirilmesi” gerekir.

“İyilik ve güzellikte, hak ve adalette değerler üretmiş bir kavmin hakkını inkâr” da ırkçılık kadar İslâm dışıdır. Her insan, milletinin “hayra ve hakka hizmet ifade eden değerleri”yle övünebilir, övünmelidir.
“Hayırda yarışın ve te' âruf ilkesinin bir sergilenişi” olacak milliyetçilik İslâm’la çelişmez. Esasen milleyetçilikle ırkçılığı aynı kefeye koymak yanlıştır.

Türk milliyetçiliği bu anlamda korunduğu takdirde "İslâm’a hizmetin en güvenli temsilcilerinden biri" olabilir. Bu anlamda bir milliyetçilik en güzel ifadesini Akif’in İstiklâl Marşı’nda bulmuştur. “Hakk’a tapan Millet”in Hak yolunda ürettiği değerlerle övünmesi onun ve çocuklarının tarih önündeki haklarıdır.

– “Din ve Milliyetçilik” Yazısı “İslâm’ı Anlamaya Doğru” Kitabı Altıncı Baskı Sayfa 148 Yeni Boyut Yayınları 1998

Bugün İslam âleminin içinde bulunduğu durum ortadadır. İslam dünyası, "3 K" olarak ifade edilebilecek bir konumdadır:

Kul, Kukla ve Köle. Başka güçlerin boyunduruğu altında, onların emrinde hareket eden bir hale gelmiştir.

Bu durumdan kurtulmanın ve yeniden ayağa kalkmanın yolu, Hazreti Muhammed’in emanetine sahip çıkmaktır.
Bu emanet, Kur’ani Kerimdir.

PEKİ, BU NE ANLAMA GELİR?

Okumak. Ama yalnızca kitabı değil, hayatı ve kainatı okumak.

Neyi okumak?

1. Kur’ani Kerim Kitabı
2. İnsan Kitabı
3. Evren Kitabı

Mustafa Kemal Atatürk, Hazreti Muhammed’den 1400 yıl sonra, onun emanetini gün yüzüne çıkartmış, ona sahip çıkmış ve bu emaneti milletle ve dünya ile buluşturmuştur.

Atatürk, Allah’ın ayetlerini okuyup anlamış, hayatına sokmuş ve bir lider olarak örnek olmuştur. Üstelik yaptığı devrimlerle kurduğu devlete bu değerleri kazandırmış ve milletine bu anlayışı benimsetmeye çalışmıştır.

ÇIKIŞ YOLU

Türk milleti ve İslam âlemi, Atatürk’ün gösterdiği yola dönmeli, Kur’ani Kerim’in mesajını anlamalı ve bunu hayata geçirerek “te' ârufla” (tanışma, kaynaşma) yarışına katılmalıdır. İnsanlık için değer üreterek, insanlık kervanının gerisinde kalmaktan kurtulmalıdır.
Eğer milletler arasında "te' âruf" ve iyilikte yarışma kültürü gelişir, herkes kendi milletiyle övünerek insanlık için çalışırsa, önce İslam âlemi, ardından tüm dünya adeta bir cennete döner. Geri kalmışlık ve bağımlılık sona erer, insanlık erdemli bir yarışla yükselebilir.
Unutulmamalıdır ki, kurtuluş ancak akıl, ahlak, ilim ve iman ile mümkündür.

IRKÇILIKTAN KURTULMANIN YOLU, DOĞRU MİLLİYETÇİLİKTEN GEÇER.

Irkçılık, kendi ırkını üstün görmek, diğer milletlere zulüm etmek, adaletsizlik yapmak ve farklılıkları bir tehdit olarak görmekten doğar. Tarih, ırkçılığın yol açtığı zulüm, soykırım ve insanlık suçlarıyla doludur. Oysa doğru milliyetçilik, ırk üstünlüğü iddiası değil, adalet, ahlak ve iyilikte örnek olmak demektir.

DOĞRU MİLLİYETÇİLİK, ŞUNLARI GEREKTİRİR:

1. Ahlak ve Adalet: Kendi milletine duyduğun sevgiyi, diğer milletlerin haklarını ihlal etmeden yaşamak. Zulme rıza göstermemek, haksızlığı savunmamak.

2. Kültür ve Tarihe Saygı: Milletinin geçmişine sahip çıkmak, doğru ve gurur duyulacak değerlerini yaşatmak. Ancak geçmişe değil, geleceğe odaklanmak.

3. Diğer Milletlere Saygı: Başka milletlere üstünlük taslamadan, onları küçümsemeden kendi milletinin değerlerini yaşatmak ve yaymak.

4. İyilikte Yarışmak: Milletler arası bir rekabet varsa bu, ahlak, bilim, kültür ve insanlığa hizmette olmalıdır.

Irkçılık ve Milliyetçilik Arasındaki FarkIrkçılık, kör bir üstünlük iddiasıdır; kendi milletini sorgusuz, eleştirisiz yüceltir ve diğer milletleri aşağılar. Ancak milliyetçilik, milletine duyulan sevgi ve bağlılığı, adalet ve ahlak ölçüsünde yaşamaktır. Hazreti İbrahim’in örneğinde olduğu gibi, milletine duyulan sevgi, hakkın önüne geçmemelidir.

DOĞRU MİLLİYETÇİLİĞİN KAZANDIRACAKLARI:

İnsanlar, milletleri ile gurur duyarak çalışır, üretir ve başkalarına örnek olur.
Milletler arasında nefret yerine iyilikte rekabet gelişir.
İnsanlık için fayda sağlayan değerler üretilir.
Milliyet sevgisi, zulme ve adaletsizliğe karşı bir duruş olur.

Te' âruf ve Doğru Milliyetçilik Kur'an'da geçen "te' âruf" (tanışıp kaynaşmak), insanlık için bir rehberdir.
Allah, insanları farklı milletler ve kabileler olarak yaratmıştır ki birbirlerini tanısınlar ve iyilikte yarışsınlar. — Hucurat 13

Bu da doğru milliyetçilik anlayışının temelidir: İnsanlığa katkıda bulunmak, örnek olmak ve diğer milletlerle barış içinde bir yarışa girmek.

Sonuç olarak, ırkçılığı aşmanın yolu, insanları küçümsemek veya dışlamak değil; milletini severek, adalet ve ahlakla çalışmak ve diğer milletlere örnek olmaktır. Doğru milliyetçilik, barış ve insanlık için bir köprü; ırkçılık ise yıkıma götüren bir uçurumdur.

SON OLARAK EKLEMEK İSTERİM Kİ;

Milliyetçiliği ırkçılık ile aynı kefeye koyarak kimlikleri ortadan kaldırmak ve herkesi tek bir kimlik, örneğin yalnızca İslam kimliği üzerine inşa etmeye çalışmak, farklı kültürleri, töreleri ve tarihlerden gelen insanları bir çorba gibi birbirine karıştırmaktır.

Bu yaklaşım, hem İslam’a hem de bu farklı kimliklere büyük bir ihanettir. Eğer bu ihanet Türk kimliğine yönelikse, durum daha da ciddidir; çünkü Türk kimliği, dünya üzerindeki en eski ve köklü kimliklerden biridir.

Türk milleti, tarihi yazmış ve tarih tarafından yazılmıştır. Tek Tanrı inancını özümsemiş ve bunu töresine dönüştürmüş bir millet olarak Türklerin kimliğini ve milli birliğini elinden almak, bu köklü inancın sancaktarlığını sahipsiz bırakmak demektir.

Bu durum, yapay olarak oluşturulan yeni kimliklerin uzun ömürlü olamayacağını ve büyük ihtimalle dağılma veya ihanet tehlikesiyle karşı karşıya kalacağını gösterir. Böyle bir girişim, Türklüğe ve diğer kimliklere zarar verdiği gibi, en büyük zararı İslam’a verecektir.

Bu nedenle Kur’an’ın mesajına kulak tıkamamalı, milliyetçiliğin önünü açmalı ve çağın gereklerine uygun hareket etmeliyiz.

Her millet, bulunduğu yerde güçlenmeli, kendi birliğini sağlamalı ve zamanı geldiğinde soyların birliğine geçiş yapmalıdır. Bu, "taş yerinde ağırdır" düsturuna uygun bir yaklaşımdır.

Daha önceki yazılarımda da belirtmiştim: Sahipkıran, Türkistan, Anadolu kavuşumudur, yani Türk Birliği’dir. Bunun bir boyutu da Hazreti Muhammed ile Mustafa Kemal’in manevi kavuşumudur. Tüm bu kavramlar birbiriyle ilişkilidir ve birbirini tamamlar.

Bildiğiniz üzere, Sahipkıran Jüpiter ile Satürn kavuşumudur ve bu kavuşum her 250 yılda bir farklı bir elementte gerçekleşir.

Şu anda, 1000 yıllık döngüsünü hava elementinde tamamlamaktadır. Önceki birleşim toprak elementinde olmuş ve Sanayi Devrimi’ni şekillendirmiştir. Şimdi ise hava elementi ile İnternet Çağı’na, dolayısıyla teknolojiye yön vermektedir.

Hazreti Muhammed dönemindeki Sahipkıran ise İslam’ın yükselişine vesile olmuştur. Bu kavram, tarih boyunca birçok lider için kullanılmıştır; örneğin, Emir Timur da Sahipkıran olarak anılmıştır.

TOPARLAMA:

Hazreti Muhammed’in emanetine sahip çıkıp Mustafa Kemal Atatürk’ün çizdiği yolda yürüyen her millet, Kur’an’ın mesajını anlamış ve hayata geçirmiş olacaktır. Tâğutun planları, Allah’ın planı karşısında etkisiz kalacak ve böylece Allah nurunu tamamlayacaktır. Bu, Kur’an’daki İslam’ın tüm dünyada tanınacağını ve insanlığa hakiki mesajını ulaştıracağını müjdeler.

Kaynakça

1. KUR’ÂN-I KERÎM

Bakara Suresi (124, 128, 130, 135)Âl-i İmrân Suresi (65–68, 95)Nisâ Suresi (125)En’âm Suresi (161)Yusuf Suresi (38)Nahl Suresi (123)A‘râf Suresi (181)Hucurât Suresi (13)

2. HADİS KAYNAĞI

Ebu Dâvûd, Mecmûatü’l-Hadîs en-Necdiyye, Katar Baskısı, s. 356
Klasik ve Tarihî Kaynaklar
Kaşgarlı Mahmud, Divânü Lügati’t-Türk
Hoca Ahmet Yesevî, Hikmetler
Mehmet Âkif Ersoy, İstiklâl Marşı

3. MODERN KAYNAKLAR

Prof. Dr. Yaşar Nuri Öztürk, İslâm’ı Anlamaya Doğru, Yeni Boyut Yayınları, 6. Baskı, 1998
“Din ve Milliyetçilik”, s. 148
Söz ve Alıntılar
Mustafa Kemal Atatürk
Hoca Ahmet Yesevî

____________________________________
İZLETİ: (YouTube)
31. BİR KUR'ANI KERİM İLKESİ: TE' ÂRUF!
31. BİR KUR'ANI KERİM İLKESİ: TE' ÂRUF!

İZLETİ: (Facebook)
31. BİR KUR'ANI KERİM İLKESİ: TE' ÂRUF!
31. BİR KUR'ANI KERİM İLKESİ: TE' ÂRUF!

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.