19. TEZ: HAZRETİ NUH’TAN OĞUZ KAĞAN’A  – TÖRE’NİN İLAHİ KÖKENİ ÜZERİNE BİR İNCELEME

BOZKIRIN KALBİNDE DOĞAN IŞIK

Tufanlar geçmiş, uygarlıklar yıkılmıştı… Fakat Tanrı’nın nefesi, rüzgârın dilini bilen bir kavmi korudu.Onlar, göğün altındaki en eski halk — Türklerdi. Gök Tengri’den aldıkları kutla, doğudan batıya medeniyetin izini sürdüler.

– Çin Yıllıkları, “T’u-chüe Kayıtları”
– Milattan Sonra 6. Yüzyıl

19. TEZ: HAZRETİ NUH’TAN OĞUZ KAĞAN’A – TÖRE’NİN İLAHİ KÖKENİ ÜZERİNE BİR İNCELEME

İnsanlık tarihi boyunca “köken” arayışı, milletlerin kimlik inşasında en güçlü motiflerden biri olmuştur. Türk tarihi ve kültürü de bu bağlamda kadim peygamber anlatıları, destanlar ve kutsal metinlerle iç içe yorumlanmıştır. Bülent Şahin Erdeğer’in Bilinmeyen Peygamberler adlı eserinde ortaya koyduğu görüşler, bu çerçevede dikkat çekici bir tez sunmaktadır: Türklerin kökeni Hazreti Nuh’a dayanmaktadır; töre ise aslında Nuh’un bıraktığı ilahî öğretilerin devamıdır. Bu tez, hem Kur’an ve Tevrat’taki anlatılarla, hem de Oğuz Kağan Destanı gibi millî mitlerle kesişmektedir.

1. HAZRETİ NUH VE İNSANLIĞIN YENİDEN DAĞILIMI

Tufan sonrası insanlığın üç kola ayrıldığı kabul edilir: Sam, Ham ve Yafes. Tevrat’ın Tekvin bölümünde Nuh’un oğullarından Yafes’in soyundan gelen kavimlerin kuzey ve doğu coğrafyalarına yayıldığı belirtilir. İslam tarihçileri de çoğunlukla Türklerin Yafes’in soyundan geldiğini kaydeder. Böylece Türkler, Nuh’un torunları olarak kabul edilir.

"Allah; Âdem'i, Nûh'u, İbrahim Ailesi'ni, İmran Ailesi'ni seçerek âlemlere üstün kılmıştır;".
— Âl-i İmran Suresi, 33. Âyet

Birbirinden gelen soylar halinde. Allah, hakkıyla işiten, gereğince bilendir. — Âl-i İmran Suresi, 34. Âyet

TÜRK MİTOLOJİSİNDE TUFAN MOTİFLERİ

1. ALTAY YARATILIŞ DESTANI

Dünyanın sularla kaplandığı ve yalnızca Tanrı Ülgen’in (Gök Tengri'nin yardımcı meleği — Mikail) yardım ettiği kahramanların kurtulduğu anlatılır.
Erlik’in kötülükleri yüzünden sular yükselir. Ülgen, kurtarılacak canlıları bir kayık (sal/gemi) içine bindirir. Bu yönüyle Nuh Tufanı’na benzer.

2. YAKUT (SAHA) TÜRKLERİNDE

Yeraltı sularının taşarak dünyayı kaplaması anlatılır. Yalnızca birkaç kişi bir ağaç kovuğuna ya da yükseklere çıkarak kurtulur.
Tufandan sonra yeniden çoğalma motifi vardır.

3. UYGUR VE OĞUZ RİVAYETLERİ

Oğuz Kağan destanında tufandan ziyade “büyük su baskınları” ve “yeryüzünü suların kaplaması”na benzer işaretler bulunur.
Bazı varyantlarda insanlığın yeniden çoğalması tufan sonrası yeniden düzen olarak yorumlanır.

ORTAK UNSURLAR

Tanrı/Tanrılar insanlıktan rahatsız olur — cezalandırma
Büyük bir tufan — yeryüzünü kaplayan su
Bir kurtarıcı/peygamber/kahraman — gemi veya ağaç yardımıyla kurtuluş
Tufandan sonra yeniden çoğalma, yeni bir çağın başlaması

Dolayısıyla Türk mitolojisinde de tufan anlatısı vardır ve bu motif, Sümer, Yunan, Hint, hatta Amerikan yerlilerinde bile görülür. Muhtemelen çok eski bir kolektif hafıza ya da gerçekten yaşanmış büyük bir felaketin farklı kültürlerdeki yansımalarıdır.

TUFAN NEREDE OLDU?

Oğuz Kağan – Göktürk Facebook sayfasında yer alan “Tabular Yıkılıyor: Tufan Nerede ve Ne Zaman Olmuştu?” başlıklı yazının konu ile ilgili bölümünden alıntı.

TUFAN OLAYININ YAŞANDIĞI YER NERESİ İDİ PEKİ?

“İşte önsözde sözünü ettiğim kitaplar, diğer araştırmalarımın sonuçları bana Sumer Tufan Olayının Orta Asya’daki taşkınlardan kaynaklanmış olabileceğini, Sümerlerin oralar ile bağlantıları olduğunu açıkça gösteriyordu.

NE İDİ BU KANITLAR?

1-Jeolojik bulgular, 2-Arkeolojik kanıtlar, 3-Orta Asya’daki yerel Tufan öyküleri, 4- Dil: Türk dili ile Sumer dili arasındaki bağlantı, 5-Orta Asya, Mezopotamya ve Anadolu yer adları bağlantısı, 6-Türk ve Sumer efsanelerindeki benzerlikler, 7-Destanlardaki bağlantılar.

Muazzez hocamız tufan olayı ile ilgili bilinen (Sümer tabletleri, Babil tabletleri, Yunan Efsaneleri, Tevrat ve Kuran) kaynakları incelemekle yetinmemiş yani Orta Asya’daki yerel Tufan öykülerini de incelemiş, şimdiye kadar kimsenin bu öykülerden bahsettiğini duymamıştım ben. Kitabında Orta Asya’daki yerel Tufan öykülerine de yer vermiş ve bakınız ne diyor…?

“Eğer Asya’da böyle tufan şeklindeki taşkınlar olmuşsa ve o zamanlar oralarda Türkler yaşamışlarsa, Türkler arasında yerel tufan öyküleri bulunmalıydı. Ben elde edebildiğim kaynaklardan ancak böyle 6 tufan efsanesini saptayabildim. Bunun daha çok olduğunu, özellikle Rusça kaynaklardan bulunabileceğini tahmin ediyorum. “ sf.84

Asya’da yaşanan taşkınlarla ilgili bilgileride toplayıp, kitabında paylaşmış. Ve eğer tufan bütün dünyayı kaplasaydı Batı kaynaklı tufan efsaneleri de olmalıydı değil mi? Böyle bir kaynak gösteren yok sanırım, Muazzez hocada batı kaynaklı bir bilgi bulamadığını söylüyor. Muazzez hocamız tüm bu bilimsel kanıtları kitabında ayrıntılı olarak araştırıyor, kanıtlar çok güçlü tufan olayı Orta Asya’da yaşanmış. Kitabın hepsini size yazmam mümkün değil elbet. Kitabı bulup daha ayrıntılı bilgiye sahip olunuz.

Hocamızın dediği gibi sizin aykırı bir teziniz varsa, siz de kanıtlarınızı sunmalısınız, onun yaptığı gibi…!

Sümerolog Muazzez İlmiye Çığ’ın “Sümerlilerde Tufan, Tufan’da Türkler” adlı kitabından bir alıntı yapılmış. Sonraki yazılarda bu araştırmanın tamamını paylaşacağım.

Tufan konusunda benim de Mu kıtasıyla ilgili farklı araştırmalarım var. Ancak Göktürk sayfasından yönetici Oğuz Kağan’ın, Muazzez Hocanın eserinden yaptığı alıntılarla ortaya koyduğu tez bu açıdan bakıldığında oldukça güçlüdür.

2. TORAH VE TÖRE BAĞLANTISI

İbranice “Torah” kelimesi, “yasa, öğreti, yol” anlamına gelir. Yahudiler için Musa’ya verilen Tevrat’ın özünü oluşturur. Türk kültüründe ise “Töre”, toplumsal düzeni ve adaleti ifade eden temel kavramdır. Etimolojik açıdan kesin bir bağ kurulmasa da, anlam paralelliği dikkat çekicidir. Bu benzerlik, Türk Töresi’nin Nuh’tan itibaren gelen evrensel yasaların bir tezahürü olduğu fikrini destekler niteliktedir. Erdeğer de muhtemelen bu benzerlik üzerinden, “Töre = Nuhî miras” yorumunu yapmaktadır.

Not: Bülent Şahin Erdeğer’in kitabını henüz okuyamadım. Bu bilgileri, kendisinin katıldığı son TV programlarından ve internet üzerinden yaptığım araştırmalardan derledim.

TEZ: HAZRETİ NUH’TAN OĞUZ KAĞAN’A – TÖRE’NİN İLAHÎ KÖKENİ

Yemin olsun, Nûh bize yakarmıştı da ne güzel karşılık vermiştik biz.Ve kurtarmıştık onu da ailesini de o büyük sıkıntıdan.Onun zürriyetini, evet onları kalıcılar yaptık.Sonrakiler içinde, ona işaret eden bir şey bıraktık.Selam olsun Nûh'a âlemler içinde!İşte böyle ödüllendiririz biz, güzel düşünüp güzel davrananları.O, bizim inanan kullarımızdandı.— Saffat Suresi, 75-81. Âyetler

Saffât Suresi’nde Hazreti Nûh hakkında bildirilen bu ayetler, yalnızca bir peygamber kıssasını değil, insanlık tarihine bırakılmış derin bir ilahî izi de gözler önüne sermektedir. Ayetlerde özellikle Nûh’un zürriyetinin kalıcı kılındığı ve sonrakiler için ona işaret eden bir şey bırakıldığı vurgulanmaktadır. Bu ifade, biyolojik bir soy devamlılığından öte, ahlâkî, inançsal ve töresel bir mirasa işaret etmektedir.

“Onun zürriyetini, evet onları kalıcılar yaptık” buyruğu, Nûh’un sadece bir neslin değil, bir medeniyet bilincinin atası olduğunu göstermektedir. “Sonrakiler içinde, ona işaret eden bir şey bıraktık” ifadesi ise bu mirasın tarih boyunca farklı kavim ve topluluklarda yaşatıldığını, silinmediğini ve izinin sürdüğünü açıkça ortaya koymaktadır.

Bu bağlamda Türk töresi, yalnızca bozkır şartlarında şekillenmiş bir toplumsal düzen değil; tevhid merkezli, adalet esaslı ve ahlâk temelli kadim bir ilahî mirasın yeryüzündeki yansımalarından biri olarak okunabilir. Töredeki adalet anlayışı, kut inancı, kul hakkına verilen önem, sözün bağlayıcılığı ve toplumsal düzenin kutsallığı; Nûh’un temsil ettiği ilahî ahlâk çizgisinin tarihsel bir devamı niteliğindedir.

Oğuz Kağan anlatıları bu noktada sembolik bir eşik olarak karşımıza çıkar. Oğuz Kağan, bir şahıstan ziyade, Nûh sonrası insanlık mirasının Türk tarihinde cisimleşmiş hâlidir. Onun adaletle hükmeden, töre koyan, gök ile yer arasında denge kuran lider figürü; Kur’an’da Nûh için çizilen “inanan kul” portresiyle aynı ilahî eksende durmaktadır.

Ez cümle; Hazreti Nûh’tan Oğuz Kağan’a uzanan çizgi, kopuk bir tarih değil, tevhid, ahlâk ve töre ekseninde süreklilik arz eden ilahî bir zincirdir. Türk töresi bu zincirin bozkırda vücut bulmuş hâli; Türkler ise Kur’an’ın işaret ettiği “kalıcı kılınan zürriyet” anlayışının tarih sahnesindeki taşıyıcılarından biridir.

3. OĞUZ KAĞAN’IN PEYGAMBERÎ YÖNÜ

Oğuz Kağan Destanı’nda, Oğuz’un babasına karşı çıkışı, putperestliğe başkaldırışı ve kendi yolunu seçişi dikkat çekicidir. Bu anlatı, Hazreti İbrahim’in babasıyla olan mücadelesini andırır. İbrahim’in putları reddetmesi ile Oğuz Kağan’ın babasının inancını reddetmesi arasında sembolik bir benzerlik kurulmuştur. Bu sebeple bazı yorumcular, Oğuz Kağan’ın peygamber olma ihtimalini ya da Hazreti İbrahim’in mitolojik bir yansıması olduğunu ileri sürmüştür.

Ben Oğuz Kağan’ın Zülkarneyn olma ihtimali üzerinde duruyorum. Büyük ihtimalle Zülkarneyn, Oğuz Kağan ve Hazreti İbrahim aynı çağda yaşamışlardır. Dolayısıyla, Zülkarneyn ile Oğuz Kağan’ın aynı kişi olması kuvvetle muhtemeldir. Aynı zamanda Hazreti İbrahim ile Oğuz Kağan’ın da aynı kişi olması ihtimali vardır.
İlerleyen yazılarda Hazreti Zülkarneyn üzerine derinlemesine bir incelemede bulunacağım.

4. ATATÜRK’ÜN TARİH TEZİ VE TÜRK MERKEZLİ KÖKEN ANLAYIŞI

Mustafa Kemal Atatürk’ün “Türk Tarih Tezi” de, uygarlıkların kökeninde Türklerin rolüne vurgu yapar. Erdeğer’in tezi ile bu görüşler örtüşmektedir: Türklerin yalnızca askerî veya siyasî değil, aynı zamanda dinî ve kültürel kökenleri de insanlık tarihinin merkezindedir.

5. BABİL KULESİ VE DİLLERİN KÖKENİ

Tevrat’ta geçen Babil Kulesi anlatısı, tufan sonrası insanlığın tek bir dilden konuştuğunu, fakat Tanrı’nın insanları farklı dillere böldüğünü aktarır. Modern bazı araştırmalarda ise dillerin kökenine dair Türkçe merkezli yaklaşımlar öne sürülmektedir. Bu görüş, Töre’nin evrensel bir yasa olması gibi, Türkçenin de evrensel bir kök dil olduğu fikrini destekler.

Daha önceki yazılarımda, Sümer mitolojisindeki Babil Kulesi anlatısını Tevrat, İncil ve Kur’an açısından değerlendirmiştim. Bunu, günümüz biliminde tüm dillerin kökenini oluşturan dilin Türkçe olduğu gerçeğiyle birleştirdiğimizde, bu anlatılarda bahsedilen dilin Türkçe olduğu açıktır.

İnsanlar bir tek ümmet/topluluk idi. Sonra Allah, peygamberleri müjdeleyiciler ve uyarıcılar olarak gönderdi. Onlarla beraber, anlaşmazlığa düştükleri konularda, insanlar arasında hükmetsinler diye gerçeği taşıyan kitabı hak olarak indirdi. O kitapta anlaşmazlığa düşenler, o kitap kendilerine verilmiş olanlardan başkaları değildi. Bunlar, kendilerine açık kanıtlar geldikten sonra sırf aralarındaki kıskançlık/doymazlık/azgınlık/denge noktasından sapma/yalancılık/zulüm/kibir/zinakârlık yüzünden, çekişmeye girmiştir. Sonra Allah kendi izniyle, inananları, üzerinde tartışmaya girdikleri gerçeğe tekrar ulaştırdı. Allah, dilediği kişiyi/dileyeni dosdoğru yola iletir. — Bakara Suresi, 213. Âyet

Ey insanlar! Biz sizi, bir erkekle bir dişiden yarattık. Ve örfler yoluyla tanışıp kaynaşasınız diye sizi milletlere, boylara ayırdık. Hiç kuşkusuz, Allah katında en seçkininiz, sakınılması gereken şeylerden en çok sakınanınızdır. Allah her şeyi bilir, her şeyden haberdardır. — Hucurât Suresi, 13. Âyet

“Göklerin ve yerin yaratılmasıyla dillerinizin ve renklerinizin farklı olması da O'nun ayetlerindendir. Bunda, ilim sahipleri için elbette ibretler vardır."
— Rum Suresi, 22. Âyet

Babil Kulesi anlatısını her açıdan incelediğimiz “Sümerler Gerçekten Çok Tanrılı mıydı?”
TEK TANRICILIĞIN İZLERİ VE TÜRKLERLE OLAN BAĞLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME
7. Bölüm: Babil Kulesi ve Dillerin Karışması yazımızdan okuyabilirsiniz.

SONUÇ

Bu tezden çıkan genel çerçeve şudur:
Hazreti Nuh’un torunu Yafes → Türk kavimlerinin atasıdır.
Türk Töresi, Torah’taki evrensel yasaların bir yansımasıdır.

Oğuz Kağan, peygamberî bir figür olarak Hazreti İbrahim’i andırır. Aynı zamanda yaptığı seferler, onu Hazreti Zülkarneyn’i andırır hâle getirir.
Türklerin kökeni, yalnızca tarihsel değil, teolojik açıdan da insanlığın merkezindedir.

Dolayısıyla, Töre yalnızca bir toplumsal düzen kuralı değil, Nuh’tan gelen ilahî yasaların Türkler üzerinden taşınan devamıdır. Bu bakış açısı, hem kutsal metinler, hem mitolojik destanlar, hem de modern tarih tezleriyle örtüşmektedir.

ŞEMA:

Hazreti Nuh → Yafes → Türkler → Töre (Torah bağlantısı)
Oğuz Kağan figürü → Hazreti İbrahim benzerliği (babasıyla çatışma)

Bu görselle anlatınca iş daha net hale geliyor.

Biz anlattığımızda “Türküz” diye inanmıyorlar; belki tarafsız bir Amerikalı’ya inanırlar. Başka bir yazımda konuyu tamamen ele alacağım ve Amerikalı araştırmacı yazar Gene D. Matlock’un Ey Dünya İnsanları, Hepiniz Türksünüz kitabından alıntılar yapacağım. Şimdi ise kısa bir bölümünü paylaşmak istiyorum.

İLK İNSANLARIN YAŞADIĞI YER SİBİRYA BOZKIRLARI

Birkaç bin yıl önce Kuzey Kutup bölgesinde bir cennette, bolluk içinde yaşayan ileri derecede uygarlaşmış bir halk vardı... Dünyadaki bütün dinler hangi ulusa ait olursa olsun insanlığın beş kökensel ırkı olduğunu söyler. Bu beş ırka Kurus, Krishti ya da Krishtaya deniliyordu. Yaşadıkları yere ise Yahudilikte ve Hıristiyanlıkta Aden denir. Hindular buraya Uttura Kuru adını verir. Eski Yunan tarihçileri ve mitolojisi ise buraya Hiperborea olarak göndermede bulunur. Tibetli Budistlar ise Khedar Hand (Tanrı Şiva'nın ülkesi) ve Şambala der. Aynı zamanda buraya Tanrı Şiva'nın toprakları anlamında Sivariya ve Sibirya da denmektedir. Yeni ilk insanların yaşadığı cennet bahçesi Sibirya bozkırlarıdır.

İLK İNSAN OLAN ADEM - ADAM TÜRKÇE'DE İNSANOĞLU DEMEK

Buradaki ilk insan olan Adem (İngilizcedeki yazılışıyla Adam) Türk dilinde "kişi oğlu" (insanoğlu) anlamında kullanılır. Nitekim buradaki yüksek zeka ve uygarlığa sahip ari ırk (aryan) Türk'tür.
Amerikalı araştırmacı yazar Gene D. Matlock

Onun yanına geldiğinde kendisine "Mûsa!" diye seslenildi."Benim ben, senin Rabbin! Hadi, pabuçlarını çıkar; sen kutsal vadide, Tuva'dasın.""Ve ben seni seçtim; o halde vahyedilecek olanı dinle!" — Tâhâ Suresi, 11-13. Âyetler

Hani, Rabbi ona, kutsal vadide, Tuva'da seslenmişti: — Nâziât Suresi, 16. Âyet

Tuva Bölgesi, Türk kültürünün yaşandığı, Özerk Tuva yönetimidir.

Sonraki yazımda bu konuyu detaylı biçimde ele alacağım.

Kaynakça

Türk Mitolojisinde Tufan Anlatıları

Radloff, W. – Sibirya’dan: Türk Boylarının Halk Edebiyatı Örnekleri (Çev. Ahmet Temir), Kültür Bakanlığı Yayınları.
Altay yaratılış ve tufan destanlarını içerir.
Ögel, Bahaeddin – Türk Mitolojisi (2 Cilt), Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1971-1982.

Tufan motifinin Türk kültüründeki yansımalarını ayrıntılı ele alır.

İnan, Abdülkadir – Eski Türk Dini Tarihi, Türk Tarih Kurumu Yayınları.
Yakut ve Altay Türklerinin tufan efsanelerine değinir.
Çoruhlu, Yaşar – Türk Mitolojisinin Anahatları, Kabalcı Yayınları.
Su, yaratılış ve tufan mitlerini inceler.

Diğer Mitolojilerde ve Dinlerde Tufan

Kramer, Samuel Noah – History Begins at Sumer, University of Pennsylvania Press.
Gılgamış Destanı ve Utnapiştim tufan anlatısı.
Heidel, Alexander – The Gilgamesh Epic and Old Testament Parallels, University of Chicago Press.

Gılgamış ve Nuh tufanı arasındaki bağlantılar.

The Holy Bible (Tevrat/İncil) – Tekvin 6-9. bölümler
Nuh Tufanı’nın Kitab-ı Mukaddes’teki anlatımı.
Kur’an-ı Kerim – Hud Suresi 25-49; Nuh Suresi 1-28; Müminun Suresi 23-30.

Nuh Peygamber ve Tufan kıssası.

Dumézil, Georges – Mitra-Varuna: An Essay on Two Indo-European Representations of Sovereignty.
Hint-Avrupa mitolojilerinde tufan ve yeniden doğuş motifi.
Hamilton, Edith – Mythology, Little, Brown & Co.

Yunan mitolojisinde Deukalion ve Pyrrha tufanı.

Erdeğer, Bülent Şahin. Tevhid ve Demokrasi. İstanbul: Endülüs Yayınları, 2017.
Erdeğer, Bülent Şahin. Sekülerleşme Kıskacında İslam. İstanbul: Endülüs Yayınları, 2020.

Erdeğer’in televizyon programları ve röportajları:

Youtube / Hilal TV arşivleri
Youtube / Endülüs Yayınları söyleşileri
Çeşitli internet araştırmaları (haber siteleri, makaleler, röportajlar).

Hz. Nuh ile İlgili Ayetler

Kur’an-ı Kerim’den alınan ayetler (Diyanet İşleri Başkanlığı Meali):
Hud Suresi (11:25-49)
Şuara Suresi (26:105-122)
Müminûn Suresi (23:23-30)
A’raf Suresi (7:59-64)
Enbiya Suresi (21:76-77)
Ankebut Suresi (29:14-15)
Saffat Suresi (37:75-82)
Kamer Suresi (54:9-17)
Nuh Suresi (71:1-28)
Tahrim Suresi (66:10)

Ek olarak:

Elmalılı Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’an Dili (Tefsir)
Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur’an Yolu Tefsiri
Kutsal Metinler
Kur’an-ı Kerim – Tufan, Nuh ve peygamberlik anlatıları (Hud Suresi, Şuara Suresi, Nuh Suresi).
Tevrat (Torah) – Tekvin / Genesis bölümü: Nuh’un oğulları Sam, Ham, Yafes ve soyları; Tufan ve Babil Kulesi anlatıları.
İncil – Luka 3:36: Nuh’un soy kütüğü.
İslam Tarihçileri ve Klasik Kaynaklar
Taberî, Tarih’üt-Taberî (Tarih-i Taberî) – Nuh’un oğullarından Yafes’in Türklerin atası olduğuna dair rivayetler.
İbn Haldun, Mukaddime – Kavimlerin soyu ve dillerin çeşitlenmesi üzerine değerlendirmeler.
Ebu’l Gazi Bahadır Han, Şecere-i Terakime – Türklerin soyu ve Oğuz Kağan anlatısı.
Orhun Yazıtları – “Türk milleti için gece uyumadım, gündüz oturmadım…” ifadeleri, Töre’nin kutsallığını yansıtır.

Modern Tarih ve Dil Teorileri

Zeki Velidi Togan, Umumi Türk Tarihine Giriş – Türklerin kökeni ve Yafes nesli tartışmaları.
Hüseyin Namık Orkun, Türk Tarihi – Töre’nin toplumsal düzenin kaynağı olduğu görüşleri.
Mustafa Kemal Atatürk, Türk Tarih Tezi – Türklerin uygarlık tarihindeki öncü rolü.
W. Radloff, Proben der Volkslitteratur der Türkischen Stämme – Oğuz Kağan destanı üzerine çalışmaları.
Bülent Şahin Erdeğer
Erdeğer, Bülent Şahin. Bilinmeyen Peygamberler: Asya’dan Amerika’ya, Kutuplardan Afrika’ya. Timaş Yayınları, 2024.

Kitapta, farklı kavimlere gönderilmiş olabilecek peygamberlerden ve özellikle Türklerin Nuh’un soyundan geldiğine dair yorumlardan bahsedilir.
Töre-Torah bağlantısı ve Oğuz Kağan’ın peygamber olma ihtimali üzerine tartışmalar yer alır.

Mitolojik ve Kültürel Kaynaklar

Oğuz Kağan Destanı – Oğuz’un babasına karşı çıkışı ve yeni inanç sistemini kurması.
Babil Kulesi Anlatısı – Tevrat’ta (Tekvin 11) yer alan dilin bozulması ve milletlerin dağılması kıssası.
Mircea Eliade, Mitlerin Özellikleri – Tufan, köken mitleri ve arketiplerin kültürler arasında ortaklığı.

____________________________________
İZLETİ: (YouTube)
19. TEZ: HAZRETİ NUH’TAN OĞUZ KAĞAN’A – TÖRE’NİN İLAHİ KÖKENİ ÜZERİNE BİR İNCELEME
19. TEZ: HAZRETİ NUH’TAN OĞUZ KAĞAN’A – TÖRE’NİN İLAHİ KÖKENİ ÜZERİNE BİR İNCELEME

İZLETİ: (Facebook)
19. TEZ: HAZRETİ NUH’TAN OĞUZ KAĞAN’A – TÖRE’NİN İLAHİ KÖKENİ ÜZERİNE BİR İNCELEME
19. TEZ: HAZRETİ NUH’TAN OĞUZ KAĞAN’A – TÖRE’NİN İLAHİ KÖKENİ ÜZERİNE BİR İNCELEME