72. bölüm / 122

69.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 69.Bölüm

Günler geçiyordu.
Okul temposu giderek ağırlaşıyordu.
Deneme sınavları.
Ödevler.
Etütler.
Herkes yorgundu.
Özellikle Azra.
Bir gün matematik dersinde öğretmen soru çözerken Azra dalıp gitmişti.
Ta ki Ece dirseğiyle dürtene kadar.
"Azra."
"Hı?"
"Tahtaya bak."
Azra irkildi.
Öğretmen tam ona soru soruyordu.
Sınıf gülmeye başladı.
Ders bitince Ece hemen yanına geldi.
"Son zamanlarda sana bir şey oldu."
"Ne alaka?"
"Dalıp gidiyorsun."
"Yorgunum."
Ece şüpheyle baktı.
"Sadece yorgun musun?"
Azra cevap vermedi.
Çünkü kendisi de bilmiyordu.
Öğle arasında bahçeye çıktılar.
Her zamanki masa.
Her zamanki grup.
Berat yine saçma bir hikâye anlatıyordu.
Efe gülüyordu.
Emir telefonuyla uğraşıyordu.
Yiğit ise Azra'nın yanındaydı.
Ama Azra'nın dikkati dağınıktı.
Bir ara gözleri istemsizce karşı tarafa kaydı.
Mert arkadaşlarıyla konuşuyordu.
Tam o sırada...
"Azra."
Yiğit'in sesi.
Azra hemen döndü.
"Efendim?"
"Üç kez seslendim."
Azra utandı.
"Duymadım."
Yiğit bir şey demedi.
Ama bunu fark etmişti.
O akşam Yiğit eve giderken kafası karışıktı.
Azra son zamanlarda biraz değişmiş gibiydi.
Mesajlara geç cevap veriyordu.
Bazen dalıyordu.
Bazen onu dinlemiyor gibiydi.
Ama Yiğit kendini durdurdu.
Hayır.
Bu sefer kuruntu yapmak istemiyordu.
Çünkü geçmişte bunu yapmıştı.
Ve neredeyse Azra'yı kaybediyordu.
Bu yüzden sadece ona güvendi.
Ama aynı gece...
Azra odasında ders çalışırken telefonuna mesaj geldi.
Mert.
Yarınki tarih ödevini yaptın mı?
Azra gülümsedi.
Hayır.
Sen?
Ben de yapmadım 😅
Azra istemsizce güldü.
Sonra sohbet devam etti.
Ödevden.
Okuldan.
Sınavlardan.
Ve saatler geçtiğini fark etmedi.
Telefonu kapattığında gece olmuştu.
Ve ilk kez...
Küçük bir suçluluk hissetti.
Çünkü o sırada Yiğit'e hâlâ cevap vermemişti.
Ekranı açtı.
Yiğit'ten gelen mesaj iki saat önce atılmıştı.
İyi geceler ❤️
Azra'nın içi sıkıştı.
Çünkü ne hissettiğini bilmiyordu.
Sadece...
Her şeyin eskisi kadar net olmadığını hissediyordu.Ertesi sabah Azra okula geldiğinde kendine bir söz vermişti.
Bu konuyu büyütmeyecekti.
Çünkü büyütecek bir şey yoktu.
Mert sadece arkadaştı.
Hepsi buydu.
Bahçeye girdiğinde Ece onu bekliyordu.
"Günaydın."
"Günaydın."
Ece birkaç saniye onu süzdü.
"Bir şey olmuş."
Azra iç çekti.
"Daha gün başlamadı."
"Yine de olmuş."
Azra gülmeye başladı.
"Neden herkes dedektif gibi davranıyor?"
"Çünkü seni tanıyoruz."
Neyse ki o sırada Emir ve Berat geldi.
Konu kapanmıştı.
Ya da Azra öyle sanıyordu.
İlk iki ders normal geçti.
Ama üçüncü derste öğretmen grup ödevi dağıttı.
Ve her şey biraz karıştı.
"İkişerli gruplar oluşturuyorum."
Sınıf homurdanmaya başladı.
Öğretmen isimleri okumaya başladı.
Birkaç kişi.
Sonra...
"Azra."
Azra başını kaldırdı.
"Mert."
Sınıfta birkaç kişi dönüp baktı.
Azra'nın kalbi anlamsız şekilde hızlandı.
"Bir haftalık proje."
dedi öğretmen.
"Beraber hazırlayacaksınız."
Ders bitince Mert yanına geldi.
"Sanırım ortak olduk."
Azra gülümsedi.
"Galiba."
Bu sırada koridorda...
Berat olayı öğrenmişti.
Ve doğal olarak bunu içinde tutamadı.
Öğle arasında masaya oturur oturmaz:
"Arkadaşlar."
"Evet?"
"Azra ve Mert aynı projedeler."
Azra'nın gözleri açıldı.
"BERAT!"
Emir boğulacak gibi oldu.
Efe kahkahaya başladı.
Ece yüzünü kapattı.
Tam o sırada Yiğit geldi.
Ve masadaki sessizliği fark etti.
"Noldu?"
Kimse konuşmadı.
Berat konuştu.
"Hiç."
Yiğit şüphelendi.
Çünkü Berat'ın "hiç" dediği hiçbir şey gerçekten hiç olmuyordu.
Azra hemen konuyu değiştirdi.
"Nasıldı sınav?"
Yiğit cevap verdi.
Ama gözleri birkaç saniye Azra'nın üzerinde kaldı.
Çünkü o da bir şeylerin farklı olduğunu hissediyordu.
Ne olduğunu bilmiyordu.
Ama hissediyordu.
O gün okul çıkışında Azra eve yürürken telefonu titredi.
Mert.
Proje için hafta sonu kütüphaneye gidelim mi?
Azra ekrana baktı.
Bu tamamen normal bir soruydu.
Proje içindi.
Başka bir anlamı yoktu.
Ama yine de...
Mesajı birkaç kez okudu.
Sonra telefonunu kapattı.
Ve ilk kez kendine itiraf etti:
Bu durumun neden kafasını karıştırdığını gerçekten bilmiyordu.
Ve en kötüsü...
Henüz bunu kimseye anlatabilecek kadar anlayabilmiş de değildi.
Azra o akşam Mert'in mesajına uzun süre bakıp kaldı.
Aslında cevap çok basitti.
Bu bir projeydi.
Dersle ilgiliydi.
Normaldi.
Sonunda yazdı:
Olur.
Cumartesi gidebiliriz.
Mert'in cevabı kısa sürede geldi.
Tamam 👍
Saat 2 gibi?
Tamamdır.
Konuşma orada bitti.
Ama Azra telefonu bıraktığında hâlâ garip hissediyordu.
Cumartesi geldiğinde kütüphanede buluştular.
İlk yarım saat gerçekten sadece projeyle uğraştılar.
Kaynaklar.
Notlar.
Sunum planı.
Bir ara Mert su almak için kalktı.
Geri döndüğünde iki kahve getirmişti.
Birini Azra'nın önüne koydu.
"Teşekkür ederim."
"Önemli değil."
Sonra tekrar çalışmaya başladılar.
Her şey normaldi.
Ama zaman beklediklerinden hızlı geçti.
Çıkışta hava serinlemişti.
Kütüphanenin önünde durdular.
"Proje düşündüğümden hızlı bitti."
dedi Mert.
"Beraber çalışınca kolay oldu."
Mert gülümsedi.
"Sen çalışkansın çünkü."
Azra güldü.
"Sen de son gün yapacak biri gibi duruyorsun."
"Yakalandım."
İkisi de güldü.
Sonra kısa bir sessizlik oldu.
Tam o sırada Azra'nın telefonu çaldı.
Yiğit.
Azra'nın kalbi hafifçe sıkıştı.
Çünkü bir anlığına...
Ona burada olduğunu söylemediğini hatırladı.
Telefonu açtı.
"Efendim?"
"Napıyorsun?"
"Projedeydim."
"Yeni mi bitti?"
"Yeni bitti."
Yiğit'in sesi her zamanki gibiydi.
Normal.
Sıcak.
"Akşam sahile gidelim mi?"
Azra istemsizce gülümsedi.
"Olur."
Telefon kapandı.
Mert bunu fark etmişti.
Ama hiçbir şey söylemedi.
Sadece hafifçe gülümsedi.
"Yiğit miydi?"
"Evet."
Mert başını salladı.
"Şanslı çocuk."
Azra şaşırdı.
"Ne?"
Mert omuz silkti.
"Boş ver."
Ama bu cümle...
Azra'nın aklında kaldı.
O akşam sahilde Yiğit'le yürürken her şey normaldi.
Yiğit turnuvadan bahsediyordu.
Üniversite planlarından.
Gelecekten.
Azra onu dinliyordu.
Ama bir noktada fark ettiği şey onu rahatsız etti.
Çünkü ilk kez...
Mert'in gün içinde söylediği bir cümleyi düşünüyordu.
Ve bundan hoşlanmıyordu.
Çünkü kafasının karışmasını istemiyordu.
Ama düşünceler bazen izin istemiyordu.
Ve Azra, ilk kez bu durumun kendiliğinden geçmeyebileceğinden korkmaya başladı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

69.Bölüm

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138