105. bölüm / 122

102.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 102.Bölüm

Balodan sonraki sabah...
Herkes geç uyanmıştı.
Gece saatlerce süren kutlamadan sonra kimsenin enerjisi kalmamıştı.
Azra telefonunun titreşmesiyle gözlerini açtı.
Saat daha dokuzu yeni geçmişti.
Telefon ekranında onlarca bildirim vardı.
Ece.
Emir.
Efe.
Berat.
Ve en üstte Yiğit.
Azra hemen mesajı açtı.
"Seni arayabilir miyim?"
Mesaj on dakika önce gelmişti.
Azra'nın içi bir anda sıkıştı.
Çünkü Yiğit normalde böyle yazmazdı.
Hemen aradı.
Telefon ikinci çalışta açıldı.
"İyi misin?"
Yiğit birkaç saniye sustu.
Sonra:
"Geldi."
dedi.
Azra yatağında doğruldu.
"Ney?"
"Seçmelerle ilgili son mesaj."
Azra tamamen uyandı.
"Ne diyor?"
Yiğit derin bir nefes aldı.
"Üç gün sonra."
Azra sustu.
Bu gerçekten çok yakındı.
Aylarca konuşulan şey...
Artık sadece üç gün uzaktaydı.
Bir saat sonra bütün grup sahilde buluştu.
Herkes haberi öğrenmişti.
Ece heyecanlıydı.
Emir destek olmaya çalışıyordu.
Efe sürekli taktik veriyordu.
Kimse onun ne anlattığını bilmiyordu.
Berat ise bambaşka bir şeyle uğraşıyordu.
"Ünlü olursan röportajlarda benden bahset."
"Tamam."
"Ciddi misin?"
"Hayır."
Bir süre sonra konu ciddileşti.
Çünkü ilk kez seçmeler gerçek gibi hissediliyordu.
İlk kez tarih belli olmuştu.
İlk kez geri sayım başlamıştı.
Yiğit denize baktı.
Sonra arkadaşlarına.
Sonra Azra'ya.
Birkaç gün önce mezun olmuşlardı.
Şimdi ise hayatlarının yeni bölümü başlamak üzereydi.
Ama kimsenin bilmediği bir şey vardı.
O akşam...
Yiğit'in futbol antrenörü onu arayacaktı.
Ve söyleyeceği şey...
Seçmelerden bile daha büyük bir sürpriz olacaktı.O gün sahilden ayrıldıktan sonra herkes evine döndü.
Yiğit akşam antrenmana gitmişti.
Kafası karışıktı.
Bir yandan seçmeleri düşünüyordu.
Bir yandan baloda yaşananları.
Bir yandan da geleceği.
Antrenman bitmek üzereyken telefonu çaldı.
Ekranda hocasının adı vardı.
Yiğit hemen açtı.
"Hocam?"
"Uygun musun?"
"Tabii."
Hocasının sesi normalden daha ciddiydi.
"Seninle konuşmam gereken bir şey var."
Yiğit bir anda gerildi.
"Bir sorun mu oldu?"
"Hayır."
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra hocası konuştu.
"Seçmelere sadece katılmayacaksın."
Yiğit kaşlarını çattı.
"Nasıl yani?"
"İzleyenler arasında birkaç kulübün temsilcisi olacak."
Yiğit sustu.
"Normal kulüpler değil."
Kalbi hızlanmaya başladı.
"Ne demek istiyorsunuz?"
Hocası derin bir nefes aldı.
"Bu fırsat düşündüğünden daha büyük olabilir."
Telefon kapandıktan sonra Yiğit uzun süre yerinden kalkamadı.
Çünkü ilk kez...
Hayatının gerçekten değişebileceğini hissetmişti.
O sırada Azra evindeydi.
Telefonuyla balodan kalan fotoğraflara bakıyordu.
Ece sürekli fotoğraf gönderiyordu.
Berat sürekli kendi olduğu fotoğrafları gönderiyordu.
Kimse istememesine rağmen.
Azra gülüyordu.
Tam o sırada telefonu çaldı.
Yiğit.
Azra hemen açtı.
"Noldu?"
Yiğit birkaç saniye sustu.
Sonra:
"Sanırım işler ciddileşiyor."
dedi.
Azra'nın gülümsemesi kayboldu.
"Ne oldu?"
Yiğit duyduklarını anlattı.
Kulüpleri.
Temsilcileri.
Hocasının söylediklerini.
Konuşma bittiğinde Azra sessizleşti.
Çünkü bu ilk kez gerçekten uzak bir ihtimal gibi gelmemişti.
Gerçekti.
Ve başarılı olursa...
Yiğit'in hayatı tamamen değişebilirdi.
Ertesi gün grup tekrar buluştu.
Bu kez konu sadece seçmelerdi.
Emir plan yapıyordu.
Efe motive etmeye çalışıyordu.
Ece heyecandan duramıyordu.
Berat ise yine farklı bir şey düşünüyordu.
"Eğer transfer olursan bana forma göndereceksin."
"Tamam."
"İmzalı."
"Tamam."
"Bedava."
"Tamam."
Berat duygulanmıştı.
Akşam güneş batarken grup sahilde oturuyordu.
Kimse çok konuşmuyordu.
Çünkü herkes aynı şeyi düşünüyordu.
Üç gün sonra...
Yiğit'in hayatındaki en önemli günlerden biri olacaktı.
Ve hiçbiri bunun nasıl sonuçlanacağını bilmiyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.