114. bölüm / 122

111.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 111.Bölüm

Bir cuma sabahıydı.
Azra normalde alarm çalmadan uyanırdı.
Ama son günlerde kendini garip hissediyordu.
Sürekli yorgundu.
Sabah kahvesini bile bitiremiyordu.
Yiğit bunu fark etmişti.
Kahvaltı sırasında ona baktı.
"İyi misin?"
diye sordu.
"İyiyim."
"Yalan."
Azra gülümsedi.
"Sadece biraz yorgunum."
Ama aslında kendisi de neden böyle hissettiğini merak ediyordu.
O gün işten çıkarken bir eczaneye uğradı.
Eve döndüğünde Yiğit henüz gelmemişti.
Salonun ortasında uzun süre oturdu.
Kalbi çok hızlı atıyordu.
Sonunda odasına geçti.
Yaklaşık yarım saat sonra kapı açıldı.
Yiğit eve gelmişti.
"Azra?"
diye seslendi.
Cevap gelmedi.
"Azra?"
Yatak odasının kapısı açıldı.
Azra karşısında duruyordu.
Gözleri doluydu.
Yiğit bir anda endişelendi.
"Noldu?"
Azra konuşamadı.
Sadece elindeki şeyi ona uzattı.
Yiğit baktı.
Sonra tekrar Azra'ya baktı.
Bir daha baktı.
Birkaç saniye boyunca hiçbir şey söyleyemedi.
"Şaka yapıyorsun."
dedi.
Azra başını salladı.
"Hayır."
Bu kez gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı.
Yiğit hâlâ inanamıyordu.
"Emin misin?"
Azra gülerek ağladı.
"Üç kez kontrol ettim."
Yiğit bir anda gülmeye başladı.
Sonra Azra'ya sarıldı.
Uzun süre birbirlerinden ayrılmadılar.
Yıllar önce lise koridorlarında başlayan hikâyeleri şimdi yeni bir döneme giriyordu.
O akşam ilk olarak Ece arandı.
Ece haberi duyunca çığlık attı.
Sonra Emir arandı.
Emir birkaç saniye konuşamadı.
Sonra Efe arandı.
Efe şaşkınlıktan aynı soruyu üç kez sordu.
En son Berat arandı.
Berat telefonu açtı.
"Hayırdır?"
Yiğit gülüyordu.
"Amca oluyorsun."
Telefonun diğer ucunda sessizlik oldu.
Sonra bir anda:
"NEEEEE?"
diye bağırdı.
Yiğit telefonu kulağından uzaklaştırmak zorunda kaldı.
O gece Azra ve Yiğit balkonlarında oturuyordu.
Barcelona'nın ışıkları uzakta parlıyordu.
Şehir sessizdi.
Yiğit elini Azra'nın elinin üzerine koydu.
"Her şey çok hızlı oldu."
dedi.
Azra başını onun omzuna yasladı.
"Şikâyet etmiyorum."
Yiğit gülümsedi.
"Ben de."
Bir süre sessizce oturdular.
Sonra Yiğit hafifçe Azra'nın karnına baktı.
Ve ilk kez gerçekten fark etti.
Artık sadece ikisi değildi.
Küçük aileleri büyüyordu.
Ve yıllarca hayalini kurdukları hayat, her geçen gün daha da güzelleşiyordu.Haberi öğrendikten sonraki birkaç hafta ikisi için de çok farklı geçti.
Azra hâlâ bazen olanlara inanamıyordu.
Sabah uyandığında ilk düşündüğü şey artık davalar ya da iş toplantıları değildi.
Yakında anne olacaktı.
Bu düşünce hem heyecan verici hem de biraz korkutucuydu.
Yiğit ise tamamen farklı bir hâle bürünmüştü.
Eskiden maç videoları izleyen adam...
Şimdi bebek arabası videoları izliyordu.
Azra bir gün salona girdiğinde Yiğit'in telefonunda bebek odası dekorasyonları gördü.
Kaşlarını kaldırdı.
"Ne yapıyorsun?"
"Önemli araştırmalar."
"Öyle mi?"
"Tabii."
Azra yanına oturdu.
Yiğit telefonu gösterdi.
"Bence şu oda güzel."
Azra ekrana baktı.
Oda neredeyse bir saray gibiydi.
"Yiğit."
"Efendim?"
"Bu çocuk prens değil."
Yiğit hiç düşünmeden cevap verdi.
"Benim çocuğum."
Azra kahkahaya boğuldu.
Aylar ilerledikçe haberi aileler de öğrendi.
Azra'nın annesi neredeyse her gün arıyordu.
Yiğit'in annesi ise görüntülü konuşmalarda sürekli tavsiye veriyordu.
Bazen aynı tavsiyeyi beşinci kez veriyordu.
Ama kimsenin şikâyeti yoktu.
Çünkü herkes çok mutluydu.
Bir akşam Türkiye'den görüntülü konuşma yaptılar.
Ece, Emir, Efe ve Berat da aramadaydı.
Berat heyecanla öne eğildi.
"Tamam."
"Neyi tamam?"
dedi Azra.
"İsmi ben koyacağım."
"Hayır."
"Niye?"
"Çünkü senin önerilerini biliyoruz."
Efe başını salladı.
"Bu konuda Azra haklı."
Berat bozuldu.
Ama sadece iki dakika sürdü.
Sonra yeniden konuşmaya başladı.
O gece görüşme bittikten sonra Azra balkona çıktı.
Barcelona'nın gece manzarası karşısındaydı.
Yiğit de yanına geldi.
Bir süre sessizce şehri izlediler.
Sonra Yiğit konuştu.
"Sence kız mı erkek mi?"
Azra gülümsedi.
"Bilmem."
"Ben kız gibi hissediyorum."
"Neye göre?"
"İçime doğdu."
Azra güldü.
"Bence sen hiçbir şey bilmiyorsun."
"Olabilir."
Yiğit omzunu silkti.
Sonra elini Azra'nın eline uzattı.
Yıllar önce lise koridorlarında başlayan hikâyeleri şimdi bambaşka bir yere gelmişti.
Futbol hayalleri gerçekleşmişti.
Azra avukat olmuştu.
Evlenmişlerdi.
Aynı ülkede yaşamaya başlamışlardı.
Şimdi ise hayatlarına yeni bir kişi katılmaya hazırlanıyordu.
Ve ikisi de bunun, şimdiye kadar yaşayacakları en güzel macera olacağını hissediyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.