113. bölüm / 122

110.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 110.Bölüm

Düğünden birkaç gün sonra valizler hazırlandı.
Vedalar edildi.
Son fotoğraflar çekildi.
Ve sonunda İspanya'ya gitme günü geldi.
Bu kez yıllar önceki gibi değildi.
Yiğit havaalanında Azra'ya veda etmiyordu.
Bu kez birlikte gidiyorlardı.
Çünkü artık karı kocaydılar.
Uçak Barcelona'ya indiğinde Azra camdan dışarı baktı.
Birkaç yıl önce mezuniyet töreninde konuşulan hayallerin arasında şimdi gerçekten yaşıyorlardı.
Yiğit elini tuttu.
"Hoş geldin evine."
dedi.
Azra gülümsedi.
Bu cümle hoşuna gitmişti.
Birkaç gün sonra kulüpten davet geldi.
Barcelona'nın şampiyonluk yemeği düzenlenecekti.
Oyuncular aileleri ve eşleriyle katılacaktı.
Akşam geldiğinde salon ışıl ışıldı.
Basın mensupları vardı.
Kulüp çalışanları vardı.
Oyuncular ve aileleri vardı.
Azra biraz heyecanlanmıştı.
Yiğit bunu fark etti.
"Gergin misin?"
"Biraz."
"Olma."
"Neden?"
"Çünkü artık sen de bu ailenin bir parçasısın."
Azra gülümsedi.
Salona girdiklerinde birçok futbolcu eşleriyle sohbet ediyordu.
Bazıları çocuklarıyla gelmişti.
Bazıları nişanlılarıyla.
Yiğit birçok kişiyle selamlaştı.
Sonra takım arkadaşlarından biri Azra'ya dönüp gülümsedi.
"Demek sonunda tanışıyoruz."
dedi.
Yiğit kahkaha attı.
"Size yıllardır anlattığım kişi bu."
Azra şaşırdı.
"Yıllardır mı?"
"Maalesef."
dedi takım arkadaşı.
"Her fırsatta senden bahsediyordu."
Azra dönüp Yiğit'e baktı.
Yiğit ise suçüstü yakalanmış gibi gülüyordu.
Gece ilerledikçe Azra daha rahat hissetmeye başladı.
İnsanlar onu sıcak karşılamıştı.
Kimse ona yabancı gibi davranmıyordu.
Çünkü Yiğit'in hayatındaki yerini biliyorlardı.
Yemek sırasında şampiyonluk kupası da salona getirildi.
Herkes alkışladı.
Fotoğraflar çekildi.
Kutlamalar yapıldı.
Yiğit kupaya baktı.
Sonra Azra'ya.
Yıllarca bu anın hayalini kurmuştu.
Ama kupadan sonra baktığı ilk kişinin Azra olması ona daha önemli gelmişti.
Gece sonunda balkona çıktılar.
Şehir ışıkları uzanıyordu.
Azra manzaraya baktı.
"Garip geliyor."
dedi.
"Nesi?"
"Yıllarca seni buraya uğurladım."
"Şimdi ise yanındayım."
Yiğit kolunu omzuna doladı.
"Ve artık hiçbir yere gitmiyorsun."
Azra başını omzuna yasladı.
Çünkü yıllar boyunca mesafelerle, özlemle ve bekleyişle geçen hikâyeleri sonunda değişmişti.
Artık Yiğit'in ailesi sadece Türkiye'deki ailesi değildi.
Artık yanında duran kişi de onun ailesiydi.
Ve ilk kez ikisi de aynı yerde, aynı hayata uyanacakları bir geleceğe sahipti.Aradan iki ay geçti.
Azra ve Yiğit artık İspanya'daki hayatlarına tamamen alışmışlardı.
İlk zamanlardaki yabancılık hissi yavaş yavaş kaybolmuştu.
Barcelona artık onlara uzak bir şehir gibi gelmiyordu.
Evleri olmuştu.
Hayatları olmuştu.
Düzenleri olmuştu.
Azra için en büyük sürprizlerden biri ise kariyeri olmuştu.
Türkiye'deki başarısı ve referansları sayesinde İspanya'da çalışan Türk iş insanlarının desteğiyle küçük ama prestijli bir hukuk bürosu açılmıştı.
Kapının üzerinde yazan isim her gördüğünde onu mutlu ediyordu.
"Azra Seven Hukuk Danışmanlığı"
Büronun sahibiydi.
Ama sadece sahibi olmakla yetinmiyordu.
Her gün dosyalarla ilgileniyor, müvekkillerle görüşüyor ve davaları takip ediyordu.
Yıllarca hayalini kurduğu mesleği sonunda yapıyordu.
Bir sabah büroya giderken Yiğit onu kapıda durdurdu.
"Nereye gidiyorsunuz Avukat Hanım?"
"İşe."
"Bu kadar mı?"
"Bu kadar."
Yiğit gülmeye başladı.
"Bir gün beni de savunursun artık."
"Umarım gerek kalmaz."
Yiğit'in kariyeri de mükemmel gidiyordu.
A takımın önemli oyuncularından biri hâline gelmişti.
Taraftarlar onun adını tribünlerde söylüyordu.
Maçlardan sonra çocuklar forma imzalatmak için sıraya giriyordu.
Ama her maçta değişmeyen bir şey vardı.
Tribünlerden birinde mutlaka Azra oturuyordu.
İster lig maçı olsun.
İster kupa maçı.
İster hazırlık maçı.
Azra mümkün olduğu kadar bütün maçlara gidiyordu.
Bir gün maçtan sonra röportaj veren Yiğit'e gazeteci sordu:
"Bugünkü performansınızın sırrı ne?"
Yiğit gülümseyerek tribünlere baktı.
Sonra kameraya döndü.
"Orada beni izleyen biri var."
Gazeteci ne demek istediğini anlamıştı.
Azra ise tribünde utanarak gülüyordu.
O akşam evde yemek yerlerken Azra telefonundan haberlere bakıyordu.
Bir haber dikkatini çekti.
"Barcelona yıldızının başarısının arkasındaki isim."
Haberde kendisinden bahsediliyordu.
Azra şaşkınlıkla Yiğit'e baktı.
"Ben ne zaman haber oldum?"
Yiğit kahkaha attı.
"Hoş geldin ünlüler dünyasına."
Azra yastığı alıp ona fırlattı.
Hayatlarında ilk kez her şey yolunda görünüyordu.
Mesafe yoktu.
Ayrılık yoktu.
Veda yoktu.
Sabah aynı evde uyanıyorlardı.
Akşam aynı sofraya oturuyorlardı.
Yıllarca hayalini kurdukları hayatın tam ortasındaydılar.
Ve ikisi de bunun kıymetini biliyordu.
Ancak bilmedikleri bir şey vardı.
Önümüzdeki haftalarda alacakları bir haber...
Hayatlarını bir kez daha tamamen değiştirecekti.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.