61. bölüm / 122

58.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 58.Bölüm

Haziran güneşi daha sabahın erken saatlerinde kendini göstermişti.
Okulun son günüydü.
Karne günü.
Azra okulun kapısından girerken etrafına baktı.
Herkes farklı bir ruh halindeydi.
Bazıları tatil planları yapıyordu.
Bazıları son dakika notlarını konuşuyordu.
Bazılarıysa sadece yazın gelmesine seviniyordu.
Azra sınıfa girdiğinde Ece sıraya yayılmış telefonuyla uğraşıyordu.
"Bugün ders yok değil mi?"
diye sordu Azra.
Ece başını kaldırdı.
"Son gün ders işleyen öğretmen varsa psikopat olabilir."
Azra güldü.
Tam o sırada Emir sınıfa girdi.
"Ne konuşuyorsunuz?"
"Öğretmenlerin son gün ders işleyip işlemeyeceğini."
Emir düşünmeden cevap verdi.
"Eğer matematikçi gelirse işleriz."
Ece'nin yüzü düştü.
"Şaka yapıyorsun."
"Keşke."
Birkaç dakika sonra Yiğit geldi.
Yanında Efe vardı.
Yiğit sınıfa girer girmez gözleri Azra'yı buldu.
Bu artık istemsiz bir alışkanlık olmuştu.
Azra da onu görünce gülümsedi.
Kimse bir şey demedi.
Ama ikisi de fark etmişti.
Aradan çok şey geçmişti.
Oğuz...
Yanlış anlaşılmalar...
Kavgalar...
Kıskançlıklar...
Turnuva...
Ve şimdi...
Yaz tatiline giriyorlardı.
Son gelen kişi yine Berat oldu.
Kapıyı açtı.
"ÖZGÜRLÜK!"
diye bağırdı.
Sınıf kahkahaya boğuldu.
Efe kafasını sıraya koydu.
"Bir gün beni öldürecek."
İlk iki ders zaten sohbetle geçti.
Öğretmenler bile ciddi değildi.
Son derste sınıf öğretmeni geldi.
Elinde karneler vardı.
Bir anda sınıf sessizleşti.
Öğretmen öğrencilerine baktı.
"Bir seneyi daha bitirdik."
Arka taraftan Berat'ın sesi geldi.
"Şükür."
Sınıf yine güldü.
Öğretmen bile gülümsemek zorunda kaldı.
Sonra karneler dağıtılmaya başlandı.
İsimler tek tek okunuyordu.
Azra karnesini aldı.
Yiğit aldı.
Ece aldı.
Emir aldı.
Efe aldı.
Ve sonunda...
Berat'ın adı okundu.
Berat karnesini aldı.
İlk sayfayı açtı.
Sonra bir daha baktı.
Sonra tekrar.
"NASIL?"
Sınıf yine patladı.
"NASIL GEÇTİM?"
Efe hiç şaşırmamıştı.
"Biz de aynı soruyu soruyoruz."
Son zil çaldığında herkes ayağa kalktı.
Bu zil farklıydı.
Çünkü üç ay boyunca duymayacaklardı.
Öğrenciler koridora çıkmaya başladı.
Bazıları sarılıyor...
Bazıları fotoğraf çekiliyordu.
Bahçeye çıktıklarında hava sıcacıktı.
Berat herkesi topladı.
"FOTOĞRAF ÇEKTİRECEĞİZ!"
"Yine mi?"
dedi Emir.
"Evet yine."
Birkaç dakika sonra bütün grup yan yana durmuştu.
Ece ve Emir.
Azra ve Yiğit.
Efe.
Ve ortada her zamanki gibi Berat.
Telefonun kamerası açıldı.
"Üç..."
"İki..."
"Bir..."
📸
Fotoğraf çekildi.
Bir an herkes sustu.
Çünkü ilk defa gerçekten fark etmişlerdi.
Bir yıl geçmişti.
Azra yanındaki Yiğit'e baktı.
"Yaz tatili."
dedi.
Yiğit gülümsedi.
"Nihayet."
"Planın ne?"
"Futbol."
Azra gözlerini devirdi.
"Başka?"
Yiğit ona baktı.
Sonra hafifçe gülümsedi.
"Belki biraz da sen."
Azra'nın yüzü anında kızardı.
"Yiğit!"
Uzaktan Berat'ın sesi geldi:
"BEN DUYDUM!"
"BERAT SUS!"
Bahçe yine kahkahalarla doldu.
Ve böylece...
sınıf sona erdi.
Ama onların hikâyesi bitmedi.
Çünkü önlerinde koskoca bir yaz vardı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

12okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

58.Bölüm

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138