34. bölüm / 122

31.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 31.Bölüm

Akşamüstü güneş yumuşamıştı.
Azra ve Yiğit parkın en sakin köşesindeki banka oturdular.
Etraf huzurlu.
Rüzgâr hafif.
İlk başta konuşmadılar.
Sadece yan yana oturmak bile yetiyordu.
Yiğit parmaklarını bankın kenarında gezdirdi.
“Garip.”
Azra gülümsedi.
“Ne garip?”
“Bu kadar sakin olmamız.”
Azra başını hafifçe yana eğdi.
“Ben seviyorum.”
Yiğit ona baktı.
Bu sefer daha uzun.
“Ben de.”
Azra gözlerini kaçırmadı.
“Beni pişman etmezsin değil mi?”
Yiğit ciddileşti.
“Hayatımda ilk defa bir şeyi kaybetmekten korkuyorum.”
Azra’nın sesi yumuşadı.
“Kaybetmeyeceksin.”
Bir an rüzgâr saçlarını yüzüne getirdi.
Yiğit refleksle saçını kulağının arkasına itti.
Aralarında mesafe zaten azdı.
Azra hafifçe fısıldadı:
“Biliyor musun… herkes seni cesur sanıyor.”
Yiğit hafif güldü.
“Değilim.”
“Öylesin.”
“Hayır.”
Bir an durdu.
“Cesur olsaydım seni daha önce seçerdim.”
Azra’nın kalbi yavaşladı.
Bu bir itiraf gibiydi.
Azra elini daha sıkı tuttu.
“Şimdi seçtin.”
Yiğit başını eğdi.
“Ve bırakmayacağım.”
Güneş iyice alçalmıştı.
Parkın ışıkları yavaş yavaş yanmaya başladı.
Ne tehdit.
Ne mesaj.
Ne izleyen biri.
Sadece iki kişi.
Ve yeni başlayan bir şey.Parkta hava iyice yumuşamıştı.
Işıklar yeni yeni yanıyordu.
Azra bankta hafifçe dönüp Yiğit’e baktı.
“Bir şey soracağım.”
Yiğit kaşını kaldırdı.
“Tehlikeli mi?”
“Biraz.”
Kısa bir sessizlik.
“Beni ilk ne zaman beğendin?”
Yiğit hemen cevap vermedi.
Yüzünde hafif bir gülümseme oluştu.
“Hatırlıyor musun… geçen dönem edebiyat sunumu vardı?”
Azra düşündü.
“Şiir okuduğum gün mü?”
“Evet.”
“Saçmalama. O gün rezildim.”
Yiğit başını iki yana salladı.
“Hayır. Herkes kâğıda bakıyordu. Sen ezbere okudun.”
Azra’nın gözleri büyüdü.
“Onu fark ettin mi?”
“Fark etmemek mümkün değildi.”
Bir an sustu.
“Orada… farklı olduğunu düşündüm.”
Azra yavaşça gülümsedi.
“Ben seni daha önce beğenmiştim.”
Yiğit şaşırdı.
“Ne zaman?”
“Futbol maçında değil.”
Yiğit gülmeye başladı.
“İmkânsız.”
“Gerçek.”
Azra hafifçe utandı ama devam etti.
“Bir gün koridorda birinci sınıflardan birine defterini vermiştin. Kimse bakmazken.”
Yiğit kaşlarını çattı.
“Hatırlamıyorum bile.”
“Ben hatırlıyorum.”
Sessizlik.
Bu sefer bakışları daha farklıydı.
Yiğit yavaşça söyledi:
“Demek o zamandan beri…”
Azra omuz silkti.
“Biraz.”
Yiğit hafifçe yaklaştı.
“Keşke daha önce konuşsaydık.”
Azra başını hafif yana eğdi.
“Belki de zamanı şimdiymiş.”
Bir anlık sessizlikte sadece kalp atışları vardı.
Yiğit fısıldadı:
“İyi ki beklemişiz.”
Azra da aynı yumuşaklıkta cevap verdi:
“İyi ki.”
Park artık kararmıştı.
Ama ikisinin arasında yeni bir şey daha aydınlanmıştı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

23okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

31.Bölüm

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138