18. bölüm / 122

16. Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 16. Bölüm

Birkaç gün sonra.
Okul çıkışı hava kapalıydı. Spor salonunun arkası genelde boş olurdu; Azra kestirme diye oradan geçiyordu. Kulaklığını takmıştı, kimseyle uğraşmak istemiyordu.
Tam köşeyi döndü…
Bir el kolundan tuttu.
Yiğit.
Azra refleksle geri çekildi.
“Ne yapıyorsun?”
Yiğit’in yüzü gergindi. Normaldeki o soğuk rahatlık yoktu.
“Konuşacağız.”
“Konuşmak istemiyorum.”
“Ben istiyorum.”
Azra kolunu kurtardı.
“Emir verir gibi konuşmayı bırak.”
Yiğit bir adım geri çekildi ama gitmedi.
“Efe’yle arana mesafe koy.”
Azra gülmeden baktı.
“Cidden mi? Hâlâ bunu mu konuşuyoruz?”
“Evet.”
“Niye?”
Sessizlik.
Yiğit cevap vermedi.
Bu daha sinir bozucuydu.
Azra yaklaştı.
“Niye, Yiğit?”
“Çünkü…”
Durdu.
“…iyi biri değil.”
Azra hemen:
“Saçmalama. O senden çok daha iyi biri.”
Bu cümle…
Bardağı taşırdı.
Yiğit bir anda yaklaştı. Çok yaklaştı.
“Benimle kıyaslama.”
Azra geri adım atmadı.
“Sen kendini onunla kıyaslıyorsun.”
Göz göze.
Nefesler sert.
Yiğit dişlerini sıktı.
“Sen anlamıyorsun.”
“Anlat o zaman!”
Sesler yükseldi.
Spor salonunun arkasında yankılandı.
Yiğit elini saçından geçirdi, sinirle güldü.
“Her şeye burnunu sokuyorsun. Herkesle atışıyorsun. Herkese meydan okuyorsun.”
Azra:
“Çünkü biri sürekli üstüme geliyor!”
“Ben mi?”
“EVET SEN!”
Sessizlik bir anda çöktü.
İkisi de nefes nefeseydi.
Yiğit daha alçak sesle:
“Senden uzak durmam lazım.”
Azra hemen:
“O zaman dur!”
Ama ikisi de durmuyordu.
Bir adım daha yaklaştılar.
Artık aralarında neredeyse boşluk yoktu.
Yiğit’in bakışları Azra’nın yüzüne kaydı.
Yağmurdan sonraki o anı hatırladı.
Ormandaki sessizliği.
Partideki bakışları.
Sinirle fısıldadı:
“Beni bu hale getiriyorsun.”
Azra’nın kalbi hızlandı.
“Ben mi? Sen zaten böylesin.”
Yiğit:
“Hayır. Sen… geldikten sonra—”
Cümleyi kesti.
Azra:
“Sonra ne?”
Yiğit cevap vermedi.
Ama bakışları sert değildi artık. Karışıktı.
Bir saniye.
İki saniye.
İkisi de geri çekilmedi.
Gerilim…
Bu sefer kavga değildi.
Yiğit istemeden bir adım daha yaklaştı.
Azra da.
Neredeyse dokunacaklardı.
Azra fısıldadı:
“Benden nefret ediyorsun ya…”
Yiğit aynı tonda:
“Evet.”
Ama geri çekilmedi.
Azra:
“O zaman neden hep yanıma geliyorsun?”
Bu soru…
Onu durdurdu.
Yiğit cevap veremedi.
Sinirlendi. Kendine.
Bir anda geri çekildi.
Duvara vurdu eliyle. Sert.
“Saçmalık bu,” dedi.
“Tamamen saçmalık.”
Azra hâlâ ona bakıyordu.
“Kaçıyorsun.”
Yiğit sertçe:
“Evet. Kaçıyorum.”
Sessizlik.
Sonra ayak sesleri yaklaştı.
Efe.
“Azra? Burada mısın—”
İkisi bir anda uzaklaştı.
Mesafe koydular.
Efe geldiğinde ortamın gerginliğini hissetti.
“Bir şey mi oldu?”
Azra hemen:
“Hayır. Çıkıyordum zaten.”
Yiğit hiçbir şey demedi.
Sadece Efe’ye kısa bir bakış attı.
Soğuk.
Sonra yürüyüp gitti.
Azra arkasından bakmadı.
Ama elleri hafif titriyordu.
Çünkü ilk kez…
İkisi de kontrolü gerçekten kaybetmeye yaklaşmıştı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

42okunma 4beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

16. Bölüm

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138