35. bölüm / 122

32.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 32.Bölüm

Parktan kalktıklarında hava iyice serinlemişti.
Yol boyunca yan yana yürüdüler.
Bu sefer elleri daha doğal bir şekilde kenetlendi.
Yiğit hafifçe gülümsedi.
“Evin çok mu uzak?”
“Yok. Beş dakika.”
“İyi. Çünkü bırakmadan dönmem.”
Azra hafifçe dalga geçti.
“Çok centilmensin bugün.”
Yiğit omuz silkti.
“Sadece bugün değil.”
Mahalleye girdiklerinde ortam daha sessizdi.
Sokak lambaları sarı bir ışık yayıyordu.
Azra’nın apartmanının önünde durdular.
Bir an garip bir sessizlik oldu.
İkisinin de gitmek istemediği belli.
Azra:
“Teşekkür ederim.”
Yiğit:
“Ne için?”
“Yanımda olduğun için.”
Yiğit hafifçe yaklaştı.
“Her zaman.”
Azra kapıya yöneldi ama sonra geri döndü.
“Yarın görüşürüz?”
Yiğit başını eğdi.
“Sabah ilk teneffüs.”
Azra gülümsedi.
“Geç kalma.”
Yiğit geri geri yürümeye başladı.
“Sen yeter ki bekle.”
Azra apartmana girerken bir kez daha arkasına baktı.
Yiğit hâlâ oradaydı.
Göz göze geldiler.
Küçük bir el sallama.
Ve ilk defa ikisi de içi rahat şekilde evine döndü.Azra odasına girdiğinde hâlâ gülümsüyordu.
Üstünü değiştirdi.
Ama telefonu elinden bırakmadı.
Tam yatağa uzandığı anda bildirim geldi.
Yiğit:
“Eve girdin mi?”
Azra hemen yazdı.
Azra:
“Girdim. Sen?”
Yiğit:
“Yoldayım. Mahalle köpeği beni süzüyor şu an.”
Azra güldü.
Azra:
“Cesur kaptan köpekten mi korkuyor?”
Birkaç saniye yazıyor… duruyor… tekrar yazıyor.
Yiğit:
“Senden başka kimseden korkmam.”
Azra mesajı görünce kalbi hızlandı.
Cevap yazmadan önce bir süre ekrana baktı.
Azra:
“Buna inanmak istiyorum.”
Bu sefer cevap hızlı geldi.
Yiğit:
“İnan.”
Kısa bir sessizlik.
Sonra Yiğit yazdı:
“Bugün sorduğun şey…”
Azra:
“Hangi?”
“Ne zaman beğendin diye.”
Azra hafifçe gülümsedi.
“Evet?”
“İyi ki o gün şiiri ezbere okumuşsun.”
Azra battaniyeye gömüldü.
“İyi ki o gün o defteri vermişsin.”
Bir süre sadece “yazıyor…” işareti.
Sonra:
Yiğit:
“Azra.”
Azra’nın kalbi yine hızlandı.
“Efendim?”
“Bu böyle devam etsin istiyorum. Sakin. Net. Biz.”
Azra cevap yazmadan önce derin bir nefes aldı.
“Ben de.”
Telefonu göğsüne koydu.
Bir dakika sonra tekrar bildirim geldi.
Yiğit:
“Uyumadan önce son soru.”
Azra gülümsedi.
“Sor.”
“Yarın beni özleyecek misin?”
Azra hiç düşünmeden yazdı:
“Şimdiden başladım.”
Karşı tarafta uzun süre cevap gelmedi.
Sonra tek mesaj:
“Tamam. O zaman yarın erken geliyorum.”
Azra ışığı kapattı.
Ekran karardı.
Ama yüzündeki gülümseme kalmadı.Sabah.
Azra normalden biraz daha erken çıktı evden.
Ama yine de içi kıpır kıpırdı.
Okul kapısına yaklaştığında kalbi hafif hızlandı.
“Acaba gelmiş midir?”
Bahçeye girdi.
Berat basket potasının yanında bir şey anlatıyordu.
Efe bankta oturmuş telefonla uğraşıyordu.
Ama Yiğit yoktu.
Azra’nın içi hafif düştü.
Tam o sırada arkasından bir ses:
“Geç kaldın.”
Azra döndü.
Yiğit elinde küçük bir kağıt bardakla duruyordu.
“Bu ne?” dedi Azra.
“Sabahları kantin çayı içtiğini duydum.”
Azra şaşkın.
“Kimden?”
Yiğit omuz silkti.
“Gözlem.”
Bardağı uzattı.
Azra aldı.
“Erken geliyorum demiştin.”
“Geldim.”
“Ne zamandır buradasın?”
Yiğit hafifçe gülümsedi.
“On beş dakikadır.”
Azra’nın yüzü yumuşadı.
“Ciddi misin?”
“Evet. İlk teneffüs sözü vardı.”
Berat uzaktan bağırdı:
“Ooo sabah romantizmi başladı!”
Yiğit hiç dönmedi bile.
Azra hafifçe yaklaşıp alçak sesle söyledi:
“Bunu her gün yapma.”
“Niye?”
“Alışırım.”
Yiğit hiç tereddüt etmeden cevap verdi:
“Alış.”
Zil çaldı.
Kalabalık içeri akarken Yiğit bir an durdu.
“Bugün güzel geçecek.”
Azra gözlerini ondan ayırmadan yürüdü.
“Sen yanımdaysan, geçer.”
Ve ilk defa okul sabahı bu kadar hafif geldi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

24okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

32.Bölüm

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138