117. bölüm / 122

114.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 114.Bölüm

Baby shower'dan sonraki günlerde ev tamamen değişmeye başladı.
Artık her yerde bebek eşyaları vardı.
Küçük kıyafetler.
Oyuncaklar.
Battaniyeler.
Azra bir gün salona girdiğinde koltuğun üzerinde duran minicik bir forma gördü.
Kaşlarını kaldırdı.
"Yiğit."
"Efendim?"
"Bu ne?"
Yiğit son derece normal bir şey söylüyormuş gibi cevap verdi.
"Oğlumuzun ilk Barcelona forması."
"Henüz doğmadı."
"Erken davranıyorum."
Azra gülmeye başladı.
Aylar ilerledikçe heyecan da artıyordu.
Artık doğuma çok az kalmıştı.
Azra'nın bürodaki çalışma saatleri azaltılmıştı.
Çalışanları sürekli dinlenmesini söylüyordu.
Yiğit ise sezon öncesi hazırlıklarına başlamıştı.
Ama mümkün olan her anını evde geçiriyordu.
Bir akşam birlikte bebek odasında oturuyorlardı.
Oda neredeyse tamamen hazırdı.
Duvarlarda küçük süsler vardı.
Beşik yerleştirilmişti.
Oyuncaklar raflara dizilmişti.
Yiğit beşiğe bakarken gülümsedi.
"Sence kime benzeyecek?"
Azra düşündü.
"Bana."
"Olmaz."
"Niye?"
"Çünkü ben daha yakışıklıyım."
Azra yastığı alıp ona fırlattı.
Tam o sırada telefon çaldı.
Arayan Berat'tı.
Yiğit açtı.
"Ne oldu?"
"Önemli bir mesele."
"Ne?"
"Amca olacağım için bana özel bir koltuk hazırlanacak mı?"
Sessizlik oldu.
Sonra Azra ile Yiğit aynı anda gülmeye başladı.
Günler geçtikçe herkesin heyecanı büyüyordu.
Aileler sürekli arıyordu.
Ece ve Emir neredeyse her hafta görüntülü konuşuyordu.
Efe bile merakla bekliyordu.
Bir gece Azra ve Yiğit balkonda oturuyordu.
Barcelona'nın ışıkları uzakta parlıyordu.
Hava sakindi.
Yiğit elini Azra'nın elinin üzerine koydu.
"Fark ettin mi?"
dedi.
"Neyi?"
"Hayatımız ne kadar değişti."
Azra gülümsedi.
"İyi ki değişti."
Yiğit başını salladı.
Yıllar önce lise koridorlarında başlayan hikâyeleri...
Şimdi onları anne ve baba olmaya kadar getirmişti.
Ve ikisi de bunun en güzel kısmının henüz başlamadığını biliyordu.
Çünkü çok yakında...
Küçük oğullarıyla tanışacaklardı.Doğuma birkaç hafta kalmıştı.
Evdeki heyecan artık iyice hissediliyordu.
Azra'nın annesi neredeyse her gün arıyordu.
Yiğit'in annesi de her görüntülü konuşmada aynı soruyu soruyordu.
"Nasıl hissediyorsun?"
Azra artık bu soruya gülüyordu.
"İyiyim anne."
Bir akşam Yiğit antrenmandan döndüğünde evi sessiz buldu.
Normalde Azra salonda olurdu.
Ama bu kez bebek odasındaydı.
Yiğit içeri girdiğinde onu beşiğin yanında otururken buldu.
Azra küçük kıyafetlere bakıyordu.
"Ne düşünüyorsun?"
diye sordu Yiğit.
Azra gülümsedi.
"Birkaç ay önce burada sadece boş duvarlar vardı."
Yiğit yanına oturdu.
"Şimdi ise bir çocuk odası var."
"Ve yakında içinde bir çocuk olacak."
İkisi de gülümsedi.
Ertesi hafta kulübün hazırlık maçı vardı.
Azra yine tribündeydi.
Her zaman olduğu gibi.
Maç bittikten sonra taraftarlar çıkışta Yiğit'i bekliyordu.
İmza isteyen çocuklar vardı.
Fotoğraf çektirmek isteyen insanlar vardı.
Tam o sırada küçük bir çocuk Yiğit'e seslendi.
"Abi."
Yiğit eğildi.
"Efendim?"
Çocuk çekinerek sordu.
"Ben büyüyünce senin gibi futbolcu olabilir miyim?"
Yiğit gülümsedi.
"Çalışırsan olursun."
Çocuk mutlu şekilde uzaklaştı.
Yiğit bir an durdu.
Çünkü birkaç ay sonra kendi oğlunun da böyle sorular soracağını düşündü.
O gece eve döndüğünde Azra salonda oturuyordu.
Yiğit yanına geçti.
Bir süre sessizce oturdular.
Sonra Azra bir anda yüzünü buruşturdu.
Yiğit hemen doğruldu.
"Noldu?"
"Bir şey yok."
"Emin misin?"
Azra birkaç saniye bekledi.
Sonra gülmeye başladı.
"Tekme attı."
Yiğit'in gözleri büyüdü.
"Gerçekten mi?"
"Gel."
Yiğit hemen yanına oturdu.
Elini Azra'nın karnına koydu.
Birkaç saniye hiçbir şey olmadı.
Sonra küçük bir hareket hissetti.
Yiğit olduğu yerde dondu kaldı.
"Vay canına."
Azra onun yüz ifadesini görünce güldü.
"Şimdi inandın mı baba olacağına?"
Yiğit gözlerini Azra'nın karnından ayıramıyordu.
"Sanırım şimdi inandım."
O gece uzun süre uyuyamadılar.
Çünkü ilk kez oğullarının varlığını bu kadar gerçek hissetmişlerdi.
Ve artık bekledikleri gün çok yaklaşmıştı.Doğuma artık günler kalmıştı.
Evdeki her şey hazırdı.
Bebek odası hazırdı.
Kıyafetler hazırdı.
Hastane çantası hazırdı.
Hatta Yiğit o kadar heyecanlıydı ki hastane çantasını üç kez kontrol etmişti.
Azra bunu öğrenince gülmeye başladı.
"İlk kontrolde eksik yoktu."
"Ya sonradan eksildiyse?"
"Çantanın içindeki eşyalar kaçıp gitmedi Yiğit."
Bir sabah Azra mutfakta kahvaltı hazırlarken telefonu çaldı.
Arayan Ece'ydi.
Görüntülü aramayı açar açmaz Ece bağırdı:
"Hâlâ doğmadı mı?"
Azra gülmeye başladı.
"Hayır."
"Ben daha fazla bekleyemiyorum."
Arka taraftan Emir'in sesi geldi.
"Ece, çocuk sanki sipariş verdiğimiz kargo."
O gün akşam Yiğit'in ailesiyle görüntülü konuştular.
Yiğit'in annesi heyecandan yerinde duramıyordu.
"İlk uçakla geleceğim."
"Anne, zaten bilet aldın."
"Biliyorum."
Gece olduğunda Azra ve Yiğit balkonda oturuyordu.
Barcelona'nın ışıkları her zamanki gibi uzanıyordu.
Bir süre sessiz kaldılar.
Sonra Yiğit konuştu.
"Korkuyor musun?"
Azra dürüstçe cevap verdi.
"Biraz."
Yiğit başını salladı.
"Ben de."
Azra şaşırdı.
"Sen mi?"
"Tabii."
"Sen her şeye hazırlanıyorsun."
"Maçlara hazırlanabiliyorum."
"Babaya dönüşmeye nasıl hazırlanılır bilmiyorum."
Azra gülümsedi.
Sonra elini tuttu.
"Bence birlikte öğreniriz."
Yiğit de gülümsedi.
"Sanırım."
İki gün sonra...
Sabaha karşı saat dörtte...
Yiğit derin uykudaydı.
Bir anda omzunda bir el hissetti.
Gözlerini açtı.
Azra yatağın kenarında oturuyordu.
Yüzünde garip bir ifade vardı.
Yiğit hemen doğruldu.
"Noldu?"
Azra birkaç saniye sustu.
Sonra sakin bir sesle konuştu.
"Sanırım başlıyor."
Yiğit'in beyni birkaç saniye çalışmayı bıraktı.
"Ne başlıyor?"
Azra ona baktı.
"Yiğit."
O anda anladı.
Bir anda yataktan fırladı.
"OĞLUMUZ GELİYOR!"
Azra kahkahaya boğuldu.
"Sakin ol."
Ama Yiğit sakin olamıyordu.
Beş dakika içinde yanlış ayakkabıları giymişti.
Araba anahtarlarını düşürmüştü.
Telefonunu unutmuştu.
Ve hastane çantasını kapının yanında olmasına rağmen bulamamıştı.
Azra ise bütün bunları izleyip gülüyordu.
Çünkü yıllardır her durumda sakin kalan adam...
İlk kez tamamen paniklemişti.
Ve birkaç saat sonra...
Hayatları sonsuza kadar değişecekti.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.