39. bölüm / 122

36.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 36.Bölüm

Yağmur hafif hafif devam ederken, Azra evine girdikten sonra Yiğit arabasına döndü.
Araba biraz sessizdi, ama Yiğit’in kafasında farklı düşünceler vardı.
Evine vardığında içeri adım attı. Salon düzenliydi; duvarlarda birkaç futbol kupası, takım fotoğrafları ve küçük hatıralar vardı. Büyük camlardan içeri sızan akşam ışığı odanın sıcaklığını artırıyordu.
Yiğit ceketi askıya astı, spor çantasını koltuğa bıraktı. Bu ev, zengin görünmesine rağmen onun için rahat bir sığınaktı. Kimse yokken sadece kendisi olabildiği yerdi.
Mutfaktan su aldı ve salonda biraz yürüdü.
“Bazen çok kalabalıklar ama burası hep benim alanım oldu,” dedi kendi kendine.
Bir süre futbolla ilgili anılarını düşündü; takım kaptanı olmanın baskısı, arkadaşlarıyla yaşadığı rekabetler, aynı zamanda sahada hissettiği özgürlük…
Kendi odasına geçti, yatağına oturdu.
Telefonuna baktı; Azra’dan mesaj gelmemişti ama aklı hâlâ onun üzerindeydi.
“Bugün iyiydi,” diye düşündü. “Ona daha fazla yaklaşmak istiyorum ama acele etmemeli…”
Yiğit’in evinde sessizlik hakimdi, ama içinde bir karmaşa vardı: popüler olmak, sorumluluklar, arkadaş grubu, ve şimdi Azra… Hepsi bir aradaydı ama bir şekilde dengedeydi.
Bir süre pencereye gidip dışarı baktı. Yağmur sokakları ıslatmıştı.
“Belki biraz daha… belki bir gün onu gerçekten anladığını gösterebilirim,” dedi kendi kendine.
Ve o an, Yiğit hem kendine hem Azra’ya dair bir kararlılık hissetti; belki ilk kez gerçekten birini düşündüğü kadar kendi hayatını da düşündü.Yiğit odasında pencerenin önünde dururken hafifçe yağmurun ritmini dinliyordu.
Kafasında sadece Azra yoktu; yıllardır taşıdığı sorumluluklar, aile baskısı ve arkadaş çevresi de vardı.
Evleri büyük ve konforluydu, ama soğuk değildi. Sadece… her şey biraz düzenli, biraz hesaplıydı.
Babası genellikle iştedir, annesi sosyal etkinliklerde. Onun hayatına çok müdahale etmezlerdi ama beklenilen şeyler vardı: başarılı olmak, popüler olmak, futbol takımında iyi performans göstermek.
Yiğit hafifçe yatağına oturdu.
Arkadaşları… Berat, Emir, Efe… onlarla vakit geçirmek hayatını biraz renklendiriyordu. Ama Efe dışında, çoğu zaman onun yanında gerçek bir his yoktu. Hep “rol yapmak” zorundaymış gibi hissediyordu.
Ve şimdi Azra…
Azra, onun için bir farklılıktı. Dik başlı, haksızlığa gelemez, net… Yiğit’i hem sinirlendiriyor hem de düşündürüyordu.
O gün kütüphanede ilk yakınlaşmalarını hatırladı. Azra’nın nefesi, kalbinin hızlı atışı, geri çekilmeyen bakışları…
Yiğit derin bir nefes aldı.
“Belki de… birini gerçekten önemsediğimde nasıl hissedileceğini öğrendim,” dedi kendi kendine.
Bu his, onu hem korkutuyor hem de heyecanlandırıyordu.
Aradan birkaç saniye geçti. Pencereyi açtı ve yağmurun kokusunu içeri aldı.
“Kendi dünyamda böyle birini istemek… belki de hep eksikti,” diye düşündü.
Ama bunu Azra’ya hissettirmesi kolay olmayacaktı.
Yiğit yatağına uzandı, gözlerini kapattı.
Aklında sadece tek bir düşünce vardı:
“Onu kaybetmek istemiyorum. Ama acele etmeden… doğru şekilde.”
Ve o an, Yiğit kendi içindeki en büyük farkındalığı hissetti: artık popülerlik veya güç değil, gerçek bağlar ve hisler önemliydi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

26okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

36.Bölüm

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138