21. bölüm / 122

19.Bolum

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 19.Bolum

Ertesi sabah okul koridoru kalabalıktı.
Azra dolabına yürürken onu gördü.
Yiğit.
Normalde bakardı.
Takılırdı.
Bir şey söylerdi.
Bu sefer…
Hiçbir şey yapmadı.
Yanından geçti.
Bakmadan.
Azra kaşlarını çattı.
Ne?
Arkasından baktı.
Gerçekten bakmamıştı.
Ece hemen fark etti.
“Bir tuhaflık var.”
Azra dolabı kapattı.
“Umurumda değil.”
Ama umursuyordu.
Günler içinde
Yiğit artık bilinçli şekilde uzak duruyordu.
Ne laf atıyor, ne bakıyor, ne tartışıyordu.
Bu… daha sinir bozucuydu.
Azra birkaç kez bilerek yoluna çıktı.
Hiçbir tepki yok.
Sanki o soyunma odası anı…
hiç yaşanmamıştı.
Bir gün teneffüste dayanamadı.
Koridorda tam karşısına çıktı.
“Ne oldu sana?”
Yiğit durdu.
Ama yüzü ifadesizdi.
“Hiçbir şey.”
“Beni görmezden geliyorsun.”
“Hayır.”
“Evet.”
Sessizlik.
Yiğit bakmamaya çalıştı.
“Yoğunum.”
Azra alayla güldü.
“Sen mi? Komik.”
Yiğit çenesini sıktı ama tartışmayı büyütmedi.
“Dersim var.”
Yürüyüp gitti.
Azra olduğu yerde kaldı.
Bu… daha kötüydü.
Efe’nin yaklaşması
O gün öğleden sonra Efe, Azra’yla kütüphanede oturuyordu.
Ders bahanesi vardı ama sohbet daha çoktu.
Efe rahat, nazik, gerçekti.
Azra onun yanında kendini savunmak zorunda hissetmiyordu.
“Yiğit’le aranız…” dedi Efe dikkatlice.
“…düzeldi mi?”
Azra omuz silkti.
“Bilmiyorum. Saçma bir ruh hali.”
Efe birkaç saniye sustu.
Sonra:
“Azra… sana bir şey söylemem lazım.”
Azra baktı.
Efe’nin yüzü ciddiydi.
“Ben… senden hoşlanıyorum.”
Sessizlik.
Azra şaşırdı.
Bekliyordu belki ama yine de… gerçekti.
Efe hemen ekledi:
“Cevap vermek zorunda değilsin. Sadece bil istedim.”
Azra yumuşakça:
“Efe… sen çok iyi birisin.”
Bu cümle Efe’nin yüzünde hafif bir gülümseme yarattı.
“Tehlikeli başlangıç cümlesi.”
Azra gülümsedi.
“Dürüst olmam lazım. Karışığım.”
Efe başını salladı.
“Anladım.”
Gerilim yoktu.
Baskı yoktu.
Ama uzaktan biri bu sahneyi gördü.
Yiğit.
Koridorun ucundan.
Azra ve Efe’nin karşılıklı oturmasını.
Efe’nin ona bakışını.
İçi sıkıştı.
Ama kararını hatırladı.
Uzak duracaktı.
Döndü.
Gitti.
Üçlü sahne
Ertesi gün beden eğitimi.
Aynı sahadalar.
Takımlar karışık kuruldu.
Kader gibi.
Azra, Efe ve Yiğit aynı alanda.
Gerilim havadaydı.
Efe normal davranıyordu.
Azra normal davranmaya çalışıyordu.
Yiğit… fazla normaldi.
Top Azra’ya geldi.
Koştu.
Bir anda Yiğit karşısına çıktı.
Göz göze geldiler.
Eskiden laf atardı.
Şimdi sadece topu aldı.
Hiçbir şey demeden.
Bu… Azra’yı daha çok sinirlendirdi.
“Cidden neyin var senin?” diye fısıldadı yanından geçerken.
Yiğit cevap vermedi.
Efe bunu fark etti.
İkisi arasındaki garipliği.
Oyun bittiğinde Efe yanlarına geldi.
“Hadi su alalım.”
Üçü aynı anda durdu.
Garip bir üçgen.
Kimse ne diyeceğini bilmiyordu.
Sonunda Yiğit:
“Benim işim var.”
Gitti.
Efe Azra’ya baktı.
“Bir şey var aranızda.”
Azra iç çekti.
“Vardı. Galiba.”

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

43okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

19.Bolum

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138