53. bölüm · Karanlığın içindeki ışık
50.Bölüm
Bir hafta sonra...
Okulda büyük bir duyuru yapıldı.
Ülke çapındaki turnuvaya katılacak öğrenciler için hazırlık komiteleri oluşturulacaktı.
Sporcular, organizasyon ekibi ve medya grubu birlikte çalışacaktı.
Sınıfta herkes kendi arasında konuşuyordu.
Öğretmen listeyi tahtaya astı.
"Gruplar belli oldu."
Öğrenciler hemen panoya koştu.
Azra ve Ece de kalabalığa karıştı.
Ece isimlere bakarken bir anda durdu.
"Yok artık."
Azra şaşırdı.
"Ne oldu?"
Ece listeyi gösterdi.
Medya Ekibi:
Ece
Emir
Azra kahkahayı bastı.
"Ece..."
"Sus."
"Eceee..."
"Azra sus dedim."
Tam o sırada arkalarından bir ses geldi.
"Demek kader bizi ayıramıyor."
Emir.
Ece gözlerini kapattı.
"Ben istifa ediyorum."
Emir güldü.
"Ben de seni görmekten mutluyum."
"Ben değilim."
"Yalancısın."
Azra kenarda kahkahasını zor tutuyordu.
Öte yandan...
Yiğit panodaki listeye bakıyordu.
Turnuva hazırlıkları için futbol takımının kaptanı olarak birkaç öğrenciyle ortak çalışacaktı.
İsmini buldu.
Sonra yanındaki isme baktı.
Ve dondu.
Azra.
Kalbi istemsizce hızlandı.
Berat omzunun üzerinden listeye baktı.
Sonra sırıttı.
"Allah'ın işi işte."
Yiğit gözlerini devirdi.
"Berat."
"Ne?"
"Sus."
"Yok."
Efe de listeye bakmıştı.
"Bu bayağı komik olmuş."
Yiğit başını iki eli arasına aldı.
"Harika."
Öğleden sonra ilk toplantı yapıldı.
Azra salona girdiğinde Yiğit'i görünce duraksadı.
Yiğit de onu görmüştü.
İkisi de ne diyeceğini bilmiyordu.
Sonunda öğretmen konuştu.
"Turnuva boyunca birlikte çalışacaksınız."
Tam sessizlik çökmüşken...
Berat arkadan fısıldadı:
"Ben olsam yer değiştirirdim."
Efe dirseğini geçirdi.
"Kes sesini."
Ama iş işten geçmişti.
Azra istemeden gülümsemişti.
Ve çok uzun zaman sonra...
Yiğit'in de dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı.
Belki sadece bir saniyeliğine.
Ama Azra bunu görmüştü.
Ve ilk kez...
İçinde küçük de olsa bir umut yeşermeye başladı.
Ama salonun diğer tarafında...
Ece ile Emir çoktan tartışmaya başlamıştı.
"Bu afiş kötü olmuş."
dedi Ece.
Emir şok olmuş gibi yaptı.
"Bu afişe kötü mü dedin?"
"Evet."
"Sanattan anlamıyorsun."
"Sen de tasarımdan."
Yanlarındaki öğrenciler gülmeye başladı.
Emir kollarını bağladı.
"Tamam."
"Tamam ne?"
"Bu savaşı kazanacağım."
Ece sırıtıp önüne döndü.
"Bol şans."
Emir ilk kez yenilmek istemediği bir tartışmanın içinde olduğunu fark etti.
Ve bunun nedenini henüz bilmiyordu...