27. bölüm / 122

24.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 24.Bölüm

Okullar arası maç günüydü.
Okul takımı son kez antrenman yapıyordu
Antrenmanı izleyen Azra ve Ece
Azra ve Yiğit sürekli göz göze geliyordu..
Antrenman bitmişti. Yiğit telefonuya Azraya mesaj atmıştı "Okulun arkasına gel."
Azra etrafına bakındıktan sonra okulun arkasına gitti ve Yiğit oradaydı
"Soyunma odasında olman gerekiyor"
"Şans almadan mı maça hazırlanayım?"
"İyi şanslar"
Yiğitin beklediği şans elbette bu değildi gözlerini devirerek "Bumu cidden"
"Ne bekliyorsun?"
Yiğit elini ensesini götürdü.
"Öpücük"
Azranın yanakları kızardı "Tamam o halde"
Yiğit gözlerini kapattı ve dudağını yakınlaştırdı.
Azra yiğitin yanağına bi buse kondurdu ve geri çekildi.
"Ama"
"Şimdilik bununla idare et"
Maç saati gelmişti.
Tribünler doluydu.
Okulun yarısı sahadaydı neredeyse. Pankartlar, tezahüratlar, bağırışlar…
Azra da arkadaşlarıyla tribündeydi. Ama dikkati maçta değildi.
Sahadaydı.
Yiğit ısınırken bir an gözleri Azra’yı buldu.
Sadece bir saniye.
Sonra hemen başka yöne baktı.
Soğuk. Mesafeli.
Dün gece hiç yaşanmamış gibi.
Azra içinden “oyna bakalım kaptan” diye geçirdi.
Maç başladı.
İlk yarı gergindi. Sert müdahaleler, itişmeler…
Yiğit agresif oynuyordu. Normalinden daha sert.
Sanki bir şeye sinirliydi.
Tribünde Efe, Azra’nın yanına geldi.
“Abi bugün çok gergin.” dedi.
Azra omuz silkti. “Maç stresi.”
Tam o sırada rakip takımdan bir oyuncu Yiğit’e sert girdi.
Yiğit yerde kaldı.
Tribünden “ooo” sesleri yükseldi.
Azra ayağa fırladı.
Yiğit hızla kalktı. Rakip oyuncunun üstüne yürüdü.
Hakem araya girdi.
Yiğit’in gözleri tribüne kaydı.
Azra’nın ayağa kalktığını gördü.
Yanında Efe’yi gördü.
Bir şey değişti yüzünde.
Dakikalar sonra bir pozisyon oldu.
Efe kenarda yedekti ve teknik direktör onu oyuna aldı.
Efe sahaya girdi.
Azra alkışladı.
Yiğit bunu gördü.
Maçın son dakikalarına doğru Efe güzel bir pas verdi, Yiğit gol attı.
Tribün yıkıldı.
Ama gol sevincinde bir tuhaflık vardı.
Efe Yiğit’e sarılmak için koştu.
Yiğit bir saniye gecikti.
Sonra sarıldı ama gözleri yine tribündeydi.
Azra’yı arıyordu.
Maç 2-1 kazanıldı.
Herkes sahaya indi.
Bağırışlar, fotoğraflar…
Azra kalabalığın içinde sıkışmıştı.
Bir anda biri kolundan tuttu.
Yiğit.
Kalabalığın içinden çekti.
Arka koridora, tribünlerin altına.
“Ne yapıyorsun?!” dedi Azra fısıltıyla.
Yiğit’in nefesi hâlâ hızlıydı.
“Efe’yle neden bu kadar yakınsın?”
Azra gözlerini devirdi.
“Cidden mi? Maçı yeni kazandın ve bunu mu soruyorsun?”
“Cevap ver.”
“Ders veriyorum. Konuşuyoruz. Bu kadar.”
Yiğit bir adım yaklaştı.
“Bakışlarını gördüm.”
“Senin bakışların masum sanki?” diye karşılık verdi Azra.
Aralarındaki gerilim yine yükseldi.
“Ben onu kardeşim gibi görüyorum.” dedi Yiğit sertçe.
Azra da yaklaştı.
“Ben de öyle görüyorum.”
“Emin misin?”
Azra sinirlendi.
“Sen emin misin?”
Bu soru Yiğit’i susturdu.
Koridorda sadece onların nefesi duyuluyordu.
Azra fısıldadı:
“Beni sahiplenmeye çalışıyorsun ama yanında durmaya cesaret edemiyorsun.”
Yiğit çenesini sıktı.
“Ben seni—”
Durdu.
İlk defa cümlesini tamamlayamadı.
Azra gözlerini onun gözlerine dikti.
“Ne?”
Yiğit bir adım daha yaklaştı.
Bu sefer öfke yoktu.
Sadece yoğunluk vardı.
“Elimi bırak.” dedi Azra ama sesi kararsızdı.
Yiğit bırakmadı.
“Maç boyunca seni izledim.”
Azra’nın kalbi hızlandı.
“Ben de seni.”
Bu itiraf havayı değiştirdi.
Tam o sırada dışarıdan bağırış geldi:
“Yiğit! Röportaj var!”
İkisi de irkildi.
Gerçek dünyaya döndüler.
Yiğit Azra’ya baktı.
“Bu bitmedi.”
Azra hafifçe gülümsedi.
“Biliyorum.”
Yiğit elini yavaşça bıraktı ve dışarı çıktı.
Azra duvara yaslandı.
Maç kazanılmıştı.
Ama asıl savaş şimdi başlıyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

33okunma 2beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

24.Bölüm

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 152