70. bölüm / 122

67.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 67.Bölüm

Öğle arasından sonra herkes sınıflarına dönmüştü.
Ama Azra'nın aklında garip bir his vardı.
Sanki birisi ona bakıyormuş gibi.
Birkaç kez dönüp koridora baktı.
Ama kimseyi göremedi.
Son dersin bitmesine birkaç dakika kala Berat sıkılmaktan ölüyordu.
"Bu yıl çok uzun sürecek."
Efe güldü.
"Daha ilk gün."
"İşte onu diyorum."
Zil çaldığı anda Berat yerinden fırladı.
"ÖZGÜRLÜK!"
Öğretmen başını salladı.
"Yarın görüşürüz Berat."
"İnşallah hocam."
Okul çıkışında bütün grup bahçede toplandı.
Ece bir şey anlatıyordu.
Emir onu dinliyormuş gibi yapıyordu.
Ama aslında telefonuyla oynuyordu.
"Dinlemiyorsun."
"Dinliyorum."
"Ne dedim?"
Emir sustu.
Berat kahkahayı bastı.
"Geçmiş olsun kardeşim."
Tam o sırada okulun giriş kapısından birkaç kişi çıktı.
Bunlar üst sınıflardandı.
Aralarında sabah Azra'ya bakan çocuk da vardı.
Çocuk yürürken gözleri tekrar Azra'yı buldu.
Bu kez daha dikkatli baktı.
Sonra yanında yürüyen arkadaşına döndü.
"İsmi neydi?"
"Kim?"
"Şu kız."
Arkadaşı baktı.
"Azra."
Çocuk başını salladı.
"Anladım."
Bu konuşmayı kimse duymadı.
Ama biri fark etmişti.
Yiğit.
Yiğit'in bakışları birkaç saniye çocuğun üzerinde kaldı.
Sonra Azra'ya döndü.
Sonra tekrar çocuğa.
Emir bunu fark etti.
Ve anında sırıtmaya başladı.
"Başlama."
Yiğit ona baktı.
"Neye?"
"Sen biliyorsun."
Berat da olayı anlamıştı.
"Kim lan o?"
"Bilmem."
dedi Yiğit.
Ama sesi hiç de "bilmem" diyen birinin sesi değildi.
Azra hiçbir şeyin farkında değildi.
Ece'yle konuşmaya devam ediyordu.
Tam o sırada telefonuna bir bildirim geldi.
Instagram.
Yeni takip isteği.
Azra ekrana baktı.
Tanımadığı bir hesap.
Profil fotoğrafında...
Az önce okul çıkışında gördüğü çocuk vardı.
Azra kaşlarını çattı.
"Bu kim?"
Ve birkaç metre ötede duran Yiğit'in...
Henüz bu takip isteğinden haberi yoktu.Azra ekrana baktı.
Tanımadığı çocuk.
Ama okuldan olduğunu biliyordu.
Birkaç saniye düşündü.
Sonra omuz silkti.
"Ne olabilir ki?"
Ve isteği kabul etti.
Bir saniye sonra telefon titredi.
Yeni mesaj.
Azra şaşırdı.
"Bu kadar hızlı mı?"
Ekranı açtı.
Merhaba.
Ben Mert.
Bugün okul çıkışında görmüştüm.
Azra birkaç saniye baktı.
Sonra kibarca cevap yazdı.
Merhaba :)
Ben de gördüm sanırım.
Mert'in cevabı hemen geldi.
Evet.
Arkadaş grubun biraz dikkat çekiyor 😅
Azra istemsizce güldü.
Özellikle Berat.
Mert:
Demek adı Beratmış.
Bahçenin yarısı onu dinliyordu.
Azra kahkahasını tutamadı.
Çünkü bu doğruydu.
O sırada Ece telefona uzandı.
"Kim o?"
Azra telefonu kaçırdı.
"Kimse."
Ece'nin gözleri açıldı.
"Kimse diye biri yazmaz."
Azra güldü.
"Yeni biri."
Ece'nin ağzı açık kaldı.
"YENİ BİRİ Mİ?"
Azra hemen ağzını kapattı.
"Bağırma!"
Ama çok geçti.
Karşı tarafta duran Emir duymuştu.
Emir duymuşsa...
Berat da duymuştu.
Berat döndü.
"Yeni biri mi var?"
"Yok."
"Var."
"Yok."
"Kesin var."
Azra kaçmaya başladı.
Ama artık çok geçti.
Aynı akşam...
Yiğit evdeydi.
Telefonuyla uğraşıyordu.
Tam o sırada Emir'den mesaj geldi.
Kardeşim.
Sakin ol.
Yiğit kaşlarını çattı.
Neden?
Mesaj geldi.
Önceden söylüyorum.
Şok olma.
Yiğit'in içi sıkıldı.
Emir.
Konuya gel.
Birkaç saniye sonra cevap geldi.
Azra yeni biriyle mesajlaşıyor galiba.
Yiğit ekrana baktı.
Sonra tekrar baktı.
Ve tam o sırada...
Telefonu elinden düşüyordu.Yiğit ekrana bakıyordu.
Bir kez.
İki kez.
Üç kez.
Azra yeni biriyle mesajlaşıyor galiba.
"Ne?"
Tam o sırada yeni mesaj geldi.
Berat.
ÖLDÜK.
Yiğit'in sabrı tükenmeye başlamıştı.
Neden öldük?
Berat anında cevap verdi.
Çocuk uzun.
Yiğit telefonu yatağa fırlatacaktı.
Nereden biliyorsun?
Gördüm.
Ayrıca yakışıklı.
Yiğit:
BERAT.
Tamam tamam.
Ama biraz yakışıklı.
Yiğit telefonu kapattı.
Çünkü o an Berat'ın yaşaması tamamen mucizeydi.
Bu sırada Azra odasında oturuyordu.
Mert'le konuşmaya devam ediyordu.
Ama konuşmaları tamamen normaldi.
Okul.
Dersler.
Öğretmenler.
Berat'ın saçma hareketleri.
Bir ara Mert yazdı.
Bu arada.
Yiğit sevgilin mi?
Azra ekrana baktı.
Sonra istemsizce gülümsedi.
Evet 😊
Mert'in cevabı birkaç saniye sonra geldi.
Tahmin etmiştim.
Size bakışından belli oluyor.
Azra güldü.
O kadar belli mi?
Biraz.
Azra kahkahasını tuttu.
Çünkü haklıydı.
Ertesi gün okulda...
Berat çoktan olayın peşine düşmüştü.
Bahçede Emir'e yaklaştı.
"Çocuğun adı Mert."
"Nasıl öğrendin?"
"İstihbarat."
"Yani?"
"Merak ettim."
Emir başını salladı.
"Senin başına bir gün iş açılacak."
Tam o sırada Yiğit geldi.
Ve ikisinin sustuğunu gördü.
"Ne konuşuyordunuz?"
"Hiç."
Yiğit şüpheyle baktı.
"Kesin mi?"
"Kesin."
Berat'ın yüzü gülmemek için kasılıyordu.
Bu da olayı daha şüpheli yapıyordu.
Birkaç dakika sonra Azra okul kapısından içeri girdi.
Ve tam o sırada...
Mert de geldi.
Mert uzaktan Azra'yı görünce el salladı.
"Günaydın."
Azra da gülümsedi.
"Günaydın."
İşte sorun tam burada başladı.
Çünkü birkaç metre ötede duran Yiğit...
Bu sahneyi gördü.
Ve olayın sadece bir selamlaşma olduğunu bilmiyordu.
Berat yavaşça geri çekildi.
Emir de.
Ece uzaktan durumu fark etmişti.
"Yok artık."
Azra ise hâlâ hiçbir şeyin farkında değildi.
Ta ki başını kaldırıp...
Yiğit'in yüz ifadesini görene kadar.
Ve o anda...
Bir şeylerin biraz karışacağını anladı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

67.Bölüm

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138