25. bölüm / 122

22.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Azra Seven

Bölümler 122Şu an: 22.Bölüm

Yağmur hâlâ dinmemişti. Sokak lambalarının altında damlalar parlıyordu.
Azra geri çekilmişti ama nefesi hâlâ hızlıydı. Yiğit’in bakışları ondan ayrılmıyordu.
Bir an hiçbir şey söylemeden birbirlerine baktılar.
Sonra Yiğit, sanki düşünmemesi gerektiğini bilerek, elini uzattı.
Azra’nın elini tuttu.
Azra itiraz etmedi.
“Gel.” dedi Yiğit.
“Yiğit…”
Ama yine de onunla yürüdü.
Arabanın yanına geldiklerinde Yiğit kapıyı açtı. Azra birkaç saniye durdu.
Yağmur saçlarından süzülüyordu.
Sonra arabaya bindi.
Araba çalıştı. İçeride sessizlik vardı.
Sileceklerin ritmik sesi dışında hiçbir şey duyulmuyordu.
Azra camdan dışarı bakıyordu.
Yiğit yola.
Ama ikisinin de aklı başka yerdeydi.
Birkaç dakika sonra araba sahilde durdu. Geceydi.
Denizin sesi geliyordu. Yağmur hafiflemişti ama rüzgâr vardı.
Yiğit motoru kapattı.
İkisi de konuşmadı.
Sonunda Azra ona döndü.
“Bu… mantıklı değil.”
Yiğit hafifçe güldü.
“Hiçbir zaman mantıklı olmadı zaten.”
Aralarındaki mesafe yine azaldı.
Bu sefer yavaşça.
Daha bilinçli.
Yiğit elini Azra’nın yanağına götürdü.
“Durmam gerektiğini biliyorum.” dedi alçak bir sesle.
“Ama durmak istemiyorum.”
Azra gözlerini kapattı bir an.
Sonra açtı.
“Ben de istemiyorum.”
Bu itiraf ikisini de savunmasız bıraktı.
Yiğit yaklaştı.
Onu tekrar öptü.
Bu sefer daha yavaş, daha dikkatli… ama daha derin.
Azra karşılık verdi.
Ellerini Yiğit’in omuzlarına koydu.
Bir an için gerçekten her şeyi unuttular.
Zaman uzadı.
Ama sonra…
Azra bir anda geri çekildi.
Nefesi kesilmiş gibiydi.
Başını hafifçe salladı.
“Dur.”
Yiğit hemen durdu.
Onu zorlamadı.
Sadece baktı.
Azra derin bir nefes aldı.
“Bu çok hızlı.” dedi fısıltıyla.
“Biz… zaten karmaşığız. Efe var. Okul var. Her şey var.”
Yiğit sessizdi.
Dinliyordu.
“Ve…” Azra gözlerini kaçırdı.
“…bu kadar çabuk… her şeyin olması… istemiyorum.”
Bu bir reddediş değildi.
Sadece bir sınırdı.
Yiğit başını hafifçe salladı.
“Tamam.” dedi.
Azra şaşırdı.
“Tamam mı?”
“Evet.”
Yiğit koltuğa yaslandı.
“Kaçmıyorum. Sadece… bekleriz.”
Bu cümle Azra’nın içini yumuşattı.
Gülümsedi. Küçük bir gülümseme.
“İlk defa mantıklı bir şey söyledin.”
Yiğit de hafifçe gülümsedi.
“Alışma.”
Aralarında hâlâ gerilim vardı.
Hâlâ çekim vardı.
Ama bu sefer… kontrol de vardı.
Azra başını koltuğa yasladı.
Dışarıda deniz dalgalanıyordu.
“Bu aramızda kalmalı.” dedi.
Yiğit ona baktı.
“Zaten kimse inanmaz.”
Azra hafifçe güldü.
Ama ikisi de biliyordu:
Bu sadece bir başlangıçtı

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

37okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

22.Bölüm

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138