Bölümler 56Şu an: XLVII. Bölüm — Son An
- 1 Birinci Kitap — I. Bölüm — Atölye2.204 kelime
- 2 İkinci Bölüm — Vaaz5.429 kelime
- 3 Üçüncü Bölüm — Vaazdan Sonra1.694 kelime
- 4 Dördüncü Bölüm — Ev ve Kederleri4.083 kelime
- 5 V. Bölüm — Papaz4.583 kelime
- 6 VI. Bölüm — Hall Çiftliği3.375 kelime
- 7 VII. Bölüm — Mandıra1.422 kelime
- 8 VIII. Bölüm — Bir Çağrı2.239 kelime
- 9 IX. Bölüm — Hetty’nin Dünyası1.872 kelime
- 10 Bölüm X — Dinah, Lisbeth’i Ziyaret Ediyor3.179 kelime
- 11 XI. Bölüm — Kulübede2.183 kelime
- 12 XII. Bölüm — Ormanda3.005 kelime
- 13 XIII. Bölüm — Ormanda Akşam1.398 kelime
- 14 Bölüm XIV — Eve Dönüş2.386 kelime
- 15 Bölüm XV — İki Yatak Odası3.644 kelime
- 16 Bölüm XVI — Bağlar3.558 kelime
- 17 İkinci Kitap — XVII. Bölüm — Hikâyenin Biraz Durakladığı Yer2.577 kelime
- 18 On Sekizinci Bölüm — Kilise6.171 kelime
- 19 XIX. Bölüm — Adam İş Gününde1.784 kelime
- 20 XX. Bölüm — Adam Hall Çiftliği’ni Ziyaret Ediyor4.866 kelime
- 21 XXI. Bölüm — Gece Okulu ve Öğretmeni4.209 kelime
- 22 Üçüncü Kitap — XXII. Bölüm — Doğum Günü Şenliğine Gidiş2.920 kelime
- 23 Bölüm XXIII — Yemek Vakti1.308 kelime
- 24 XXIV. Bölüm — Sağlık Şerefine İçki2.110 kelime
- 25 XXV. Bölüm — Oyunlar2.180 kelime
- 26 XXVI. Bölüm — Dans3.043 kelime
- 27 Dördüncü Kitap — XXVII. Bölüm — Bir Kriz3.070 kelime
- 28 XXVIII. Bölüm — Bir İkilem2.033 kelime
- 29 XXIX. Bölüm — Ertesi Sabah2.116 kelime
- 30 XXX. Bölüm — Mektubun Verilişi3.446 kelime
- 31 XXXI. Bölüm — Hetty’nin Yatak Odasında2.549 kelime
- 32 XXXII. Bölüm — Bayan Poyser “İçini Döker”2.514 kelime
- 33 XXXIII. Bölüm — Daha Çok Bağ1.846 kelime
- 34 XXXIV. Bölüm — Nişan1.274 kelime
- 35 XXXV. Bölüm — Gizli Korku1.555 kelime
- 36 Beşinci Kitap — XXXVI. Bölüm — Umut Yolculuğu2.387 kelime
- 37 XXXVII. Bölüm — Umutsuzluk İçinde Yolculuk3.250 kelime
- 38 XXXVIII. Bölüm — Arayış3.739 kelime
- 39 XXXIX. Bölüm — Haber1.975 kelime
- 40 XL. Bölüm — Acı Sular Yayılıyor2.291 kelime
- 41 Xlı. Bölüm — Duruşmadan Önceki Akşam1.329 kelime
- 42 XLII. Bölüm — Duruşma Sabahı1.215 kelime
- 43 XLIII. Bölüm — Karar1.833 kelime
- 44 Bölüm XLIV — Arthur’ın Dönüşü2.030 kelime
- 45 XLV. Bölüm — Hapishanede2.739 kelime
- 46 XLVI. Bölüm — Bekleyiş Saatleri1.546 kelime
- 47 XLVII. Bölüm — Son An231 kelime · Okuduğun bölüm
- 48 XLVIII. Bölüm — Ormanda Bir Buluşma Daha2.464 kelime
- 49 Altıncı Kitap — XLIX. Bölüm — Hall Çiftliği’nde2.528 kelime
- 50 L. Bölüm — Kulübede3.040 kelime
- 51 LI. Bölüm — Pazar Sabahı3.241 kelime
- 52 Bölüm LII — Adam ve Dinah2.260 kelime
- 53 LIII. Bölüm — Hasat Yemeği3.413 kelime
- 54 Bölüm LIV — Tepedeki Buluşma1.488 kelime
- 55 Bölüm LV — Evlilik Çanları680 kelime
- 56 Son Söz907 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
XLVII. Bölüm
Son An
Bazı insanların kendi acılarından bile daha iyi hatırladığı bir manzaraydı: O gri, aydınlık sabahta, içinde iki genç kadın bulunan ölüm arabası, bekleyen kalabalığın gözleri önünde belirip, kasten uygulanan ani ölümün korkunç simgesine doğru yol alıyordu.
Stoniton’un tamamı, inatçı suçluyu itirafa yönelten genç Metodist kadın Dinah Morris’i duymuştu; onu görmek isteyenlerin sayısı, zavallı Hetty’yi görmek isteyenler kadar çoktu.
Ama Dinah kalabalığın neredeyse farkında değildi. Hetty uzaktaki büyük kalabalığı görünce Dinah’ya sarsılarak sımsıkı yapışmıştı.
“Gözlerini kapa Hetty,” dedi Dinah, “ve Tanrı’ya durmadan dua edelim.”
Araba seyreden kalabalığın arasından yavaşça ilerlerken Dinah alçak sesle, kendisine tutunan ve onu sevgiyle merhametin görünen tek işareti olarak sımsıkı kavrayan titrek yaratık için son bir yalvarışın çırpınan yoğunluğuyla yüreğini dökerek dua ediyordu.
Dinah kalabalığın sessizce, bir tür huşu içinde ona baktığını bilmiyordu. Araba durduğunda ölüm yerine ne kadar yaklaştıklarının bile farkında değildi. Kulağına korkunç gelen, koca bir iblis sürüsünün çığlığını andıran yüksek bir haykırışla dehşet içinde irkildi. Hetty’nin çığlığı da bu sese karıştı; birbirlerine sarılıp karşılıklı dehşete kapıldılar.
Ama bu bir lanetleme haykırışı değildi; zalimce sevinç çığlığı da değildi.
Kalabalığın arasından dörtnala ilerleyen bir atlıyı görünce birden heyecanla haykırmışlardı. At terlemiş, bitkin düşmüştü ama umutsuzca mahmuzlanınca karşılık veriyordu. Binicinin gözleri delilikten donmuş gibiydi; başkalarının göremediği bir şeyden başka hiçbir şey görmüyordu. Bakın, elinde bir şey var... Bir işaretmiş gibi havaya kaldırıyor.
Şerif onu tanıyordu: Elinde ölümden güçlükle koparılmış bir af belgesi taşıyan Arthur Donnithorne’du.
Bölüm etkileşimi
