Bölümler 56Şu an: Bölüm LV — Evlilik Çanları
- 1 Birinci Kitap — I. Bölüm — Atölye2.204 kelime
- 2 İkinci Bölüm — Vaaz5.429 kelime
- 3 Üçüncü Bölüm — Vaazdan Sonra1.694 kelime
- 4 Dördüncü Bölüm — Ev ve Kederleri4.083 kelime
- 5 V. Bölüm — Papaz4.583 kelime
- 6 VI. Bölüm — Hall Çiftliği3.375 kelime
- 7 VII. Bölüm — Mandıra1.422 kelime
- 8 VIII. Bölüm — Bir Çağrı2.239 kelime
- 9 IX. Bölüm — Hetty’nin Dünyası1.872 kelime
- 10 Bölüm X — Dinah, Lisbeth’i Ziyaret Ediyor3.179 kelime
- 11 XI. Bölüm — Kulübede2.183 kelime
- 12 XII. Bölüm — Ormanda3.005 kelime
- 13 XIII. Bölüm — Ormanda Akşam1.398 kelime
- 14 Bölüm XIV — Eve Dönüş2.386 kelime
- 15 Bölüm XV — İki Yatak Odası3.644 kelime
- 16 Bölüm XVI — Bağlar3.558 kelime
- 17 İkinci Kitap — XVII. Bölüm — Hikâyenin Biraz Durakladığı Yer2.577 kelime
- 18 On Sekizinci Bölüm — Kilise6.171 kelime
- 19 XIX. Bölüm — Adam İş Gününde1.784 kelime
- 20 XX. Bölüm — Adam Hall Çiftliği’ni Ziyaret Ediyor4.866 kelime
- 21 XXI. Bölüm — Gece Okulu ve Öğretmeni4.209 kelime
- 22 Üçüncü Kitap — XXII. Bölüm — Doğum Günü Şenliğine Gidiş2.920 kelime
- 23 Bölüm XXIII — Yemek Vakti1.308 kelime
- 24 XXIV. Bölüm — Sağlık Şerefine İçki2.110 kelime
- 25 XXV. Bölüm — Oyunlar2.180 kelime
- 26 XXVI. Bölüm — Dans3.043 kelime
- 27 Dördüncü Kitap — XXVII. Bölüm — Bir Kriz3.070 kelime
- 28 XXVIII. Bölüm — Bir İkilem2.033 kelime
- 29 XXIX. Bölüm — Ertesi Sabah2.116 kelime
- 30 XXX. Bölüm — Mektubun Verilişi3.446 kelime
- 31 XXXI. Bölüm — Hetty’nin Yatak Odasında2.549 kelime
- 32 XXXII. Bölüm — Bayan Poyser “İçini Döker”2.514 kelime
- 33 XXXIII. Bölüm — Daha Çok Bağ1.846 kelime
- 34 XXXIV. Bölüm — Nişan1.274 kelime
- 35 XXXV. Bölüm — Gizli Korku1.555 kelime
- 36 Beşinci Kitap — XXXVI. Bölüm — Umut Yolculuğu2.387 kelime
- 37 XXXVII. Bölüm — Umutsuzluk İçinde Yolculuk3.250 kelime
- 38 XXXVIII. Bölüm — Arayış3.739 kelime
- 39 XXXIX. Bölüm — Haber1.975 kelime
- 40 XL. Bölüm — Acı Sular Yayılıyor2.291 kelime
- 41 Xlı. Bölüm — Duruşmadan Önceki Akşam1.329 kelime
- 42 XLII. Bölüm — Duruşma Sabahı1.215 kelime
- 43 XLIII. Bölüm — Karar1.833 kelime
- 44 Bölüm XLIV — Arthur’ın Dönüşü2.030 kelime
- 45 XLV. Bölüm — Hapishanede2.739 kelime
- 46 XLVI. Bölüm — Bekleyiş Saatleri1.546 kelime
- 47 XLVII. Bölüm — Son An231 kelime
- 48 XLVIII. Bölüm — Ormanda Bir Buluşma Daha2.464 kelime
- 49 Altıncı Kitap — XLIX. Bölüm — Hall Çiftliği’nde2.528 kelime
- 50 L. Bölüm — Kulübede3.040 kelime
- 51 LI. Bölüm — Pazar Sabahı3.241 kelime
- 52 Bölüm LII — Adam ve Dinah2.260 kelime
- 53 LIII. Bölüm — Hasat Yemeği3.413 kelime
- 54 Bölüm LIV — Tepedeki Buluşma1.488 kelime
- 55 Bölüm LV — Evlilik Çanları680 kelime · Okuduğun bölüm
- 56 Son Söz907 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Bölüm LV
Evlilik Çanları
Tepedeki buluşmalarından bir aydan biraz fazla zaman sonra—kasımın sonlarına doğru, kırağılı bir sabah—Adam ile Dinah evlendi.
Köyde bu olay üzerine çok konuşuldu. Bay Burge’ün bütün işçilerine, Bay Poyser’ınkilerin de tamamına izin verildi; izinli olanların çoğu düğüne en iyi giysileriyle geldi. Sanırım o kasım sabahı, bu hikâyede adı özellikle anılmış ve hâlâ Hayslope cemaatinde yaşayan tek bir kişi bile yoktu ki Adam ile Dinah’nın evlendiğini görmek için kilisede bulunmasın ya da onlar çıkarken kutlamak üzere kilise kapısının önünde beklemesin. Bayan Irwine ile kızları, gelinle damadın elini sıkıp mutluluk dilemek için arabalarıyla kilise avlusunun kapısında bekliyordu (artık arabaları vardı). Bayan Lydia Donnithorne Bath’ta olduğundan, Bayan Best, Bay Mills ve Bay Craig bu vesileyle Chase’de “aileyi” temsil etmeyi görev bilmişlerdi. Kilise avlusuna giden yol, çoğu Dinah’yı Yeşillik’te vaaz verirken ilk kez görmüş tanıdık yüzlerle doluydu. Evlendiği sabah ona böylesine hevesle ilgi göstermelerine şaşmamalıydı; çünkü insan belleğinin erişebildiği süre içinde Hayslope, Dinah ile Adam Bede’yi bir araya getiren hikâyeye benzer bir şey görmemişti.
En özenli başlığıyla ve elbisesiyle Bessy Cranage ağlıyordu, nedenini kendisi de pek bilmiyordu. Yanında duran kuzeni Sırım Ben, akıllıca bir yorumla Dinah’nın gitmediğini, Bessy’nin keyfi kaçtıysa yapabileceği en iyi şeyin Dinah’yı örnek alıp kendisiyle evlenmeye hazır dürüst bir delikanlı bulmak olduğunu söylemişti. Bessy’nin hemen yanında, kilise kapısının iç tarafında Poyser çocukları sıraların köşesinden gizlice bakıp gizemli töreni görmeye çalışıyordu. Totty’nin yüzünde alışılmadık bir kaygı vardı: Kuzeni Dinah’nın biraz yaşlanmış görünerek geri döneceğini sanıyordu, çünkü Totty’nin deneyimine göre evli insanlar genç olmazdı.
Evlilik töreni gerçekten sona erip Adam Dinah’yı kiliseden çıkarırken gördükleri manzarayı onlardan kıskanıyorum. O sabah siyah giymemişti; çünkü teyzesi Poyser uğursuzluk getirme riskine kesinlikle izin vermemiş, düğün giysisini kendisi armağan etmişti. Elbisenin tamamı griydi, ama alışılmış Quaker biçimindeydi; Dinah bu konuda ödün veremezdi. Zambak gibi yüzü gri bir Quaker başlığının altından vakur bir tatlılıkla görünüyordu; ne gülümsüyor ne de kızarıyordu, yalnızca dudakları ağır duyguların yükü altında hafifçe titriyordu. Adam, kolunu yanına bastırarak yürürken eski dik duruşunu koruyor, sanki bütün dünyayla daha iyi yüzleşmek istercesine başını biraz geriye atıyordu. Ama bu sabah gelinlerin ve damatların âdeti olduğu üzere özellikle gururlu değildi; çünkü mutluluğu, insanların onun hakkındaki düşünceleriyle pek ilgisi olmayan türdendi. Derin sevincine bir hüzün gölgesi düşmüştü; Dinah bunu biliyor ve gücenmiyordu.
Gelinle damadın ardından üç çift daha geliyordu. En önde, kırağılı bu sabahta alev alev yanan bir ocak kadar neşeli görünen Martin Poyser, nedime Mary Burge’ün koluna girmişti. Ardından Seth, huzur içinde mutlu, kolunda Bayan Poyser’la yürüyordu. En sonda Bartle Massey ile Lisbeth geliyordu. Lisbeth’in yeni bir elbisesi ve başlığı da vardı; oğluyla gurur duymaya ve hep istediği tek kıza kavuşmanın sevincine öylesine dalmıştı ki şikâyet edecek bir bahane bulmaya vakit ayıramıyordu.
Bartle Massey, Adam’ın içten ricası üzerine düğüne katılmayı kabul etmişti; ama genel olarak evliliğe, özellikle de aklı başında bir adamın evlenmesine karşı olduğunu söyleyerek itirazını belirtmişti. Yine de düğün yemeğinden sonra Bay Poyser’ın onunla ilgili bir şakası vardı: Bartle, kilisenin hazırlık odasında geline gerekenden bir öpücük fazla vermişti.
Bu son çiftin arkasından, Adam ile Dinah’yı birleştiren bu güzel sabah işinden yüreği sevinçle dolmuş Bay Irwine geliyordu. Adam’ı kederinin en kötü anlarında görmüştü; acıyla geçen o ekim döneminden daha iyi bir hasat olabilir miydi? Umutsuzluk saatinde umut ve teselli getiren aşk; karanlık zindan hücresine ve zavallı Hetty’nin daha da karanlık ruhuna ulaşan aşk; bu güçlü, şefkatli aşk, ölüm onları ayırana dek Adam’ın yoldaşı ve yardımcısı olacaktı.
Kilise avlusunun kapısında dört çifte el sıkışmalar, “Tanrı sizi korusun” dilekleri ve başka güzel temenniler eşlik etti. Bay Poyser, alışılmadık bir konuşkanlıkla herkesin yerine yanıt veriyordu; düğün gününe uygun bütün şakalar hazırdı. Kadınların düğünde gözlerine parmaklarını götürmekten başka bir şey yapamadıklarını da söyledi. Komşular onunla el sıkışırken Bayan Poyser bile konuşmaya cesaret edemedi. Lisbeth ise yeniden gençleştiğini söyleyen ilk kişinin karşısında ağlamaya başladı.
Bay Joshua Rann hafif bir romatizma nöbeti geçirdiğinden o sabah çanları çalmaya katılmadı. Kilise görevlisinin resmî desteğini gerektirmeyen bu resmî olmayan selamlaşmalara biraz küçümseyerek bakarken, gelecek pazar düğün ilahisinde yaratmak istediği etkiye küçük bir giriş olması için, güçlü ve ahenkli bas sesiyle “Ah, ne sevinçli bir şeydir” diye mırıldanmaya başladı.
“Arthur’ı sevindirecek güzel bir haber,” dedi Bay Irwine annesine, arabayla uzaklaşırken. “Eve varır varmaz ona yazacağım.”
Bölüm etkileşimi
