Özel bölüm

Son Sahne

Vaelis'in Gerçek Yüzü

Gerçek dünyada gece sessizdi.
Aurelion ve Vaelis, denize bakan evlerinin balkonunda yan yana oturuyordu.
Artık saray yoktu.
Kitap yoktu.
Kader yoktu.
Sadece denizin sesi vardı.
Aurelion başını Vaelis'in omzuna yasladı.
“Bazen hâlâ her şeyin bir rüya olduğunu düşünüyorum.”
Vaelis ona baktı.
“Değil.”
Aurelion hafifçe gülümsedi.
“Biliyorum.”
Bir süre sessiz kaldılar.
Fakat Aurelion'un zihninde geçmişten kalan bir görüntü yeniden canlandı.
Vaelis'in bedeni.
Rowan'ın ruhu.
Kitabın sayfaları.
Ve hiç kimsenin bilmediği gerçek...
Aurelion gözlerini kapattı.
“Biliyor musun?”
“Ne?”
“Başlarda senden nefret ettiğimi sanıyordum.”
Vaelis sustu.
“Çünkü seni Rowan sanıyordum.”
Aurelion başını kaldırdı.
“Ama sen Rowan değildin.”
Vaelis'in gözlerinde hafif bir hüzün belirdi.
“Hayır.”
“Sen... beni korumaya çalışıyordun.”
Vaelis cevap vermedi.
Aurelion elini tuttu.
“Bunu neden bana hiç söylemedin?”
Vaelis denize baktı.
“Çünkü o zaman bana inanmazdınız.”
Aurelion sessizce onu izledi.
“Belki de haklıydın.”
Vaelis ona döndü.
Aurelion gülümsedi.
“Yine de sonunda seni buldum.”
Vaelis'in yüzündeki sert ifade tamamen kayboldu.
Aurelion başını tekrar onun omzuna yasladı.
Uzakta denizin üzerinde ay ışığı vardı.
Kitabın dünyasından geriye hiçbir şey kalmamıştı.
Ama Aurelion'un aklına bir görüntü daha geldi.
Vaelis'in hiçlikte tek başına kaldığı o an.
Kimsenin görmediği...
Kimsenin bilmediği...
Aurelion'un kendisi bile hatırlamadan önce Vaelis'in onu koruduğu o uzun zaman.
Aurelion gözlerini kapattı.
“Yirmi yıl boyunca…”
Sesi alçaldı.
“Beni korudun.”
Vaelis cevap vermedi.
Aurelion onun elini daha sıkı tuttu.
“Artık korumak zorunda değilsin.”
Vaelis ona baktı.
“Neden?”
“Çünkü artık aynı dünyadayız.”
Kısa bir sessizlik.
Sonra Aurelion gülümsedi.
“Ve bu kez…”
“Hiçbir kitap bizi ayıramaz.”
Vaelis'in yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.
“Bu kez haklısınız.”
Aurelion başını onun omzuna yasladı.
İkisi denize baktı.
Ve çok uzakta, başka bir dünyada kalmış olan kitap...
Son kez kapandı.
Hikâye bitmişti.
Ama onların hayatı...
Yeni başlıyordu.

------------------

Rowan’ın Ruhu — Hiçliğin İçinde

Kitap yıkıldığında herkes özgür kaldığını sandı.
Aurelion ve Vaelis gerçek dünyaya geçmişti.
Kitabın sayfaları kapanmış, yazılmış kaderler silinmişti.
Ama bir şey geride kalmıştı.
Rowan.
Onun bedeni yoktu.
Bir dünyası yoktu.
Bir adı bile artık hiçbir sayfada tamamlanmış değildi.
Sadece ruhu kalmıştı.
Ve ruhu, iki dünya arasındaki boşlukta asılıydı.
Ne karanlık vardı orada ne de ışık.
Ne zaman vardı ne de mekân.
Sadece sessizlik.
Rowan gözlerini açtığında ilk düşündüğü şey Aurelion oldu.
Sonra Vaelis.
Dudaklarında belli belirsiz bir gülümseme oluştu.
“Demek sonunda bitti…”
Ama sesi yankılanmadı.
Çünkü artık hiçbir dünya onun sesini duymuyordu.
Rowan elini uzattı.
Önünde eski kitabın parçaları belirdi.
Sayfalar havada süzülüyor, ardından tek tek kül gibi dağılıyordu.
Bir sayfada Aurelion vardı.
Başka bir sayfada Vaelis.
Son sayfada ise Rowan.
Fakat Rowan’ın bulunduğu sayfanın tamamı boştu.
Kaşlarını çattı.
“Beni neden yazmadın?”
Kitap cevap vermedi.
Çünkü artık kitap yoktu.
Rowan ilk kez kontrolün kendi elinde olmadığını fark etti.
Planı işe yaramıştı.
Aurelion'u kendisine çekmiş, Vaelis'in bedenini kullanmış, dünyayı kendi istediği şekilde değiştirmeye çalışmıştı.
Ama sonunda hesaplamadığı tek şey gerçekleşmişti.
Vaelis kazanmıştı.
Rowan’ın yüzündeki gülümseme kayboldu.
Uzakta küçük bir ışık belirdi.
Işığın içinde Aurelion ve Vaelis görünüyordu.
Gerçek dünyada.
Birlikte.
Özgür.
Rowan onlara doğru yürümeye çalıştı.
Bir adım.
Hiçbir şey.
Bir adım daha.
Yine hiçbir şey.
Aralarında görünmez bir duvar vardı.
Rowan elini duvara bastırdı.
“Aurelion…”

Aurelion başını çevirmedi.
Çünkü onu duyamıyordu.
Rowan’ın gözleri karardı.
İlk kez gerçekten yalnız olduğunu anladı.
Fakat sonra yüzünde yeniden o tanıdık ifade belirdi.
Soğuk, sakin ve hesaplayan bir gülümseme.
“Sorun değil.”
Elini duvardan çekti.
“Bir hikâye bittiyse… başka bir hikâye başlar.”
Tam o anda hiçliğin derinliklerinden tek bir sayfa çıktı.
Üzerinde yalnızca bir cümle vardı:
“ROWAN HÂLÂ VAR.”
Rowan sayfaya baktı.
Gülümsedi.
Ama sayfanın arkasında başka bir cümle daha yavaşça ortaya çıktı:
“Fakat artık hiçbir dünyaya ait değil.”
Rowan'ın gülümsemesi ilk kez tamamen kayboldu.
Ve hiçliğin içinde, kimsenin duyamayacağı bir ses yükseldi:
“O zaman kendi dünyamı kurarım.”
Sayfa karardı.
Rowan’ın ruhu kaybolmadı.
Sadece artık hiçbir dünyanın parçası değildi.
Ve belki de en büyük tehlike buydu.

✦ ✦
Bu hikâyede bazı karakterlerin kimliği ve yaşanan olaylar ilk bakışta göründüğü gibi değildir. Bu nedenle aşağıdaki bilgileri bilmek, hikâyeyi takip ederken kafa karışıklığını önleyecektir.
Rowan:
Rowan, hikâyeye başka bir dünyadan gelen kişidir. Başlangıçta masum ve güvenilir biri gibi görünse de gerçek niyeti zamanla ortaya çıkar. Vaelis’in bedenini ele geçirerek Aurelion’a ve kitaba ulaşmaya çalışır. Yaşananların büyük bir kısmı Rowan’ın kurduğu planın parçalarıdır.
Rowan’ın amacı yalnızca hayatta kalmak değildir; Aurelion’u manipüle ederek kendi istediği sonuca ulaşmaya çalışır.
Vaelis:
Vaelis, Aurelion’un kendi kitabında yarattığı bir karakterdir. Görünüşü Rowan’dan esinlenmiştir ancak kişiliği Rowan değildir. Vaelis’in karakteri, Aurelion’un geçmişte yaşadığı acılardan ve Rowan’a dair taşıdığı duygulardan şekillenmiştir.
Rowan, Vaelis’in bedenini ele geçirdiğinde Vaelis’in ruhu tamamen bedenden ayrılır. Vaelis bedenin içinde gizlice yaşamaya devam etmez. Ruhu hiçliğe çekilir ve yaşanan her şeyi oradan izler.
Ancak Vaelis, sanıldığı gibi olayların kurbanı değildir.
Kitabın kontrolünü gizlice elinde tutan kişi Vaelis’tir. Geçişleri ve bazı olayları yönlendirerek Aurelion’u Rowan’dan korumaya çalışır.
Aurelion:
Aurelion, bu dünyanın ve kitabın asıl yazarıdır. Yirmi yıl boyunca kendi yarattığı dünyanın içinde sıkışıp kalmıştır. Başlangıçta Rowan’ın gerçek yüzünü ve Vaelis’in onu korumaya çalıştığını bilmez.
Yaşadığı kazadan sonra uyandığında geçmişte yaşananların tamamını hatırlar ve gerçeği öğrenir:
Rowan’ın planını, Vaelis’in gerçek amacını ve kitabın arkasındaki gerçeği.
Böylece Aurelion ile Vaelis birlikte gerçek dünyaya geçer.
Kitabın Sonu:
Aurelion ve Vaelis gerçek dünyaya geçtiği anda kitap çöker. Kitabın dünyası geride kalır.
Fakat bu, Rowan’ın tamamen yok olduğu anlamına gelmez.
Rowan’ın bedeni ve dünyası ortadan kalkarken ruhu iki dünya arasındaki hiçlikte kalır.
Artık ne kitabın karakteridir ne de gerçek dünyanın insanıdır.
Ve hikâyenin asıl sorusu burada başlar:
Bir insan bütün dünyalardan silindiğinde… ruhu hâlâ bir hikâyenin parçası olabilir mi?

DEVAM EDECEK....