Kıyıdaki Değirmen kitap kapağı

42. bölüm / 59

Bölüm III. — Mahrem Anlar

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 59Şu an: Bölüm III. — Mahrem Anlar
  1. 1 Birinci Kitap — Oğlan ve Kız. — Birinci Bölüm. — Dorlcote Değirmeni’nin Dışında606 kelime
  2. 2 İkinci Bölüm. — Dorlcote Değirmeni’nin Sahibi Bay Tulliver, Tom’la İlgili Kararını Açıklıyor1.655 kelime
  3. 3 Üçüncü Bölüm. — Bay Riley, Tom için bir okul konusunda öğüt veriyor3.697 kelime
  4. 4 Dördüncü Bölüm. — Tom’un Dönüşü Bekleniyor1.428 kelime
  5. 5 Beşinci Bölüm. — Tom Eve Dönüyor2.694 kelime
  6. 6 VI. Bölüm — Teyzelerle Amcalar Geliyor3.207 kelime
  7. 7 VII. Bölüm — Teyzeler ve Amcalar Sahneye Çıkıyor6.448 kelime
  8. 8 VIII. Bölüm — Bay Tulliver Zayıf Yanını Gösteriyor2.788 kelime
  9. 9 Bölüm IX. — Garum Firs’e3.843 kelime
  10. 10 X. Bölüm — Maggie Beklediğinden Daha Kötü Davranıyor1.648 kelime
  11. 11 XI. Bölüm. — Maggie Gölgesinden Kaçmaya Çalışıyor3.226 kelime
  12. 12 Bölüm XII. — Bay ve Bayan Glegg Evlerinde3.647 kelime
  13. 13 Bölüm XIII. — Bay Tulliver Hayatın Yumaklarını Daha da Dolaştırıyor816 kelime
  14. 14 İkinci Kitap. — Okul Zamanı. — Bölüm I. — Tom’un “İlk Dönemi”5.559 kelime
  15. 15 II. Bölüm — Noel Tatili2.143 kelime
  16. 16 Üçüncü Bölüm. — Yeni Okul Arkadaşı1.616 kelime
  17. 17 Bölüm IV.2.937 kelime
  18. 18 V. Bölüm — Maggie’nin İkinci Ziyareti1.247 kelime
  19. 19 VI. Bölüm. — Bir Aşk Sahnesi1.298 kelime
  20. 20 VII. Bölüm. — Altın Kapılar Aşılıyor1.799 kelime
  21. 21 Üçüncü Kitap — Çöküş. — Birinci Bölüm — Evde Neler Olmuştu1.773 kelime
  22. 22 İkinci Bölüm. — Bayan Tulliver’ın Ev Tanrıları1.256 kelime
  23. 23 Üçüncü Bölüm. — Aile Toplantısı4.155 kelime
  24. 24 Bölüm IV. — Sönüp Giden Bir Işık978 kelime
  25. 25 Bölüm V. — Tom İstiridyeyi Bıçağıyla Açmaya Girişiyor3.205 kelime
  26. 26 VI. Bölüm. — Cep Çakısı Armağanına Karşı Yaygın Önyargıyı Çürütmeye Doğru1.938 kelime
  27. 27 VII. Bölüm. — Tavuğun Hileye Başvurması3.320 kelime
  28. 28 Sekizinci Bölüm. — Enkaz Üzerine Gün Işığı2.178 kelime
  29. 29 Dokuzuncu Bölüm. — Aile Kaydına Eklenen Bir Kayıt1.532 kelime
  30. 30 Dördüncü Kitap — Aşağılanma Vadisi. — I. Bölüm — Bossuet’nin Bilmediği Bir Protestanlık Yorumu1.382 kelime
  31. 31 II. Bölüm — Yırtık Yuvayı Dikenler Deler1.511 kelime
  32. 32 III. Bölüm — Geçmişten Bir Ses4.179 kelime
  33. 33 Beşinci Kitap — Buğday ve Delice. — I. Bölüm — Kızıl Derinlikler3.392 kelime
  34. 34 İkinci Bölüm — Glegg Teyze, Bob’un Başparmağının Ne Kadar Geniş Olduğunu Öğreniyor4.774 kelime
  35. 35 Bölüm III. — Dengesiz Terazi1.872 kelime
  36. 36 Bölüm IV. — Yeni Bir Aşk Sahnesi1.544 kelime
  37. 37 Bölüm V. — Yarık Ağaç3.227 kelime
  38. 38 VI. Bölüm. — Güçlükle Kazanılan Zafer1.196 kelime
  39. 39 Bölüm VII. — Hesaplaşma Günü1.740 kelime
  40. 40 Altıncı Kitap — Büyük Ayartı. — Bölüm I. — Cennette Bir Düet2.266 kelime
  41. 41 II. Bölüm. — İlk İzlenimler3.587 kelime
  42. 42 Bölüm III. — Mahrem Anlar1.139 kelime · Okuduğun bölüm
  43. 43 Bölüm IV. — Kardeş ve Kız Kardeş1.988 kelime
  44. 44 Bölüm V. — Tom’un İstiridyeyi Açtığını Gösteren Bölüm1.149 kelime
  45. 45 Bölüm VI. — Çekim Yasalarını Açıklayan Bölüm2.820 kelime
  46. 46 VII. Bölüm — Philip Yeniden Sahneye Çıkıyor3.715 kelime
  47. 47 Sekizinci Bölüm — Wakem’e Yeni Bir Gözle Bakış1.868 kelime
  48. 48 Dokuzuncu Bölüm. — Şıklara Bürünmüş Hayırseverlik2.666 kelime
  49. 49 X. Bölüm — Büyü Sanki Bozuluyor1.682 kelime
  50. 50 XI. Bölüm. — Yolda1.760 kelime
  51. 51 XII. Bölüm — Bir Aile Toplantısı1.797 kelime
  52. 52 XIII. Bölüm. — Gelgitin Sürüklediği3.693 kelime
  53. 53 Bölüm XIV. — Uyanış2.872 kelime
  54. 54 Yedinci Kitap — Son Kurtuluş. — I. Bölüm — Değirmene Dönüş1.899 kelime
  55. 55 İkinci Bölüm — St Ogg Halkı Hükmünü Veriyor2.488 kelime
  56. 56 Üçüncü Bölüm — Eski Tanıdıkların Bizi Şaşırtabileceğini Gösteren Bölüm1.802 kelime
  57. 57 Bölüm IV. — Maggie ve Lucy1.772 kelime
  58. 58 V. Bölüm — Son Çatışma2.945 kelime
  59. 59 Sonuç227 kelime

Bölüm III.

Mahrem Anlar
Maggie o gece yatak odasına çıktığında üstünü değiştirmeye hiç niyeti yok gibiydi. Önüne çıkan ilk masaya mumunu bıraktı ve büyük odasında aşağı yukarı yürümeye başladı. Adımları kararlı, düzenli ve hayli hızlıydı; bu hareket, güçlü heyecanın içgüdüsel dışavurumu gibiydi. Gözleriyle yanakları neredeyse ateşli bir parlaklık taşıyordu; başı geriye atılmış, elleri avuçları dışa dönük biçimde kenetlenmişti. Kollarındaki o gerginlik, zihni derin düşüncelere dalanlarda sık görülürdü.

Dikkate değer bir şey mi olmuştu?

Sizin son derece önemsiz bulmayacağınız hiçbir şey. Güzel bir bas sesin söylediği güzel müzikleri dinlemişti; ama bu müzikler taşralı amatörlere özgü bir tarzda söylenmişti, eleştirel bir kulağa göre çok eksiği vardı. Bir de, belirgin yatay kaşların altından, sesi titreşimiyle içine çekmiş gibi duran bir bakışla, kendisine gizlice epeyce bakıldığını fark etmişti. Talihin, eğitimin ve incelmiş bir çevrenin bütün nimetlerine sahip, iyi yetişmiş ve dengeli zihinli bir genç hanım üzerinde bunların gözle görülür bir etkisi olamazdı. Ama Maggie öyle bir genç hanım olsaydı, muhtemelen onun hakkında hiçbir şey bilmezdiniz: Hayatı yazılmaya değmeyecek kadar az dönemeç içerirdi. Çünkü en mutlu kadınların da en mutlu ulusların da anlatılacak bir tarihi yoktur.

Yoksul Maggie’nin sinirleri fazlasıyla gerilmiş, sevgiye aç ruhunda —bütün o uyumsuz sesler ve küçük işlerden oluşan tekdüze düzeniyle üçüncü sınıf bir okul odasından henüz çıkmışken— görünüşte önemsiz bu şeyler, kendisinin bile anlayamadığı biçimde hayal gücünü harekete geçirip yüceltti. Açıkça Stephen Guest’i düşünmüyor, onun kendisine hayranlıkla baktığını gösteren işaretler üzerinde durmuyordu. Daha çok, şimdi uzaklarda kalmış gibi duran sevgi, güzellik ve haz dünyasının varlığını hissediyordu; bu dünya okuduğu bütün şiir ve aşk öykülerinden ya da düş kurarken ördüğü hayallerden gelen belirsiz, iç içe geçmiş imgelerle kuruluydu. Bir iki kez yoksunluğu göze aldığı, bütün özlemlerin ve sabırsızlıkların dindiğini sandığı günleri anımsadı. Ama o hâl artık geri dönülmez biçimde yitmiş gibiydi ve anıdan ürktü. Artık hiçbir dua, hiçbir çaba o olumsuz huzuru geri getiremezdi. Öyle görünüyordu ki yaşamının savaşı, gençliğinin eşiğinde kusursuzca vazgeçerek böylesine kısa ve kolay bir yoldan sonuçlanmayacaktı.

Müzik hâlâ içinde titreşiyordu; Purcell’in o vahşi tutkuyla ve hayal gücüyle dolu müziği. Çıplak, yalnız geçmişi anımsamayı sürdüremedi. Yeniden daha parlak, göksel dünyasına dalmışken kapı hafifçe tıklandı. Elbette, bol beyaz sabahlığıyla içeri giren kuzeniydi.

“Maggie, yaramaz çocuk, daha üstünü değiştirmeye başlamadın mı?” dedi Lucy şaşkınlıkla. “Yorgunsundur diye gelip seninle konuşmayacağıma söz vermiştim. Ama işte, baloya hazırlanacakmış gibi görünüyorsun. Haydi, haydi, sabahlığını giy, saçlarının örgüsünü aç.”

“Sen pek acele etmiyorsun,” diye karşılık verdi Maggie; kendi pembe pamuklu geceliğini çabucak alıp Lucy’nin arkaya taranmış, kıvırcık dağınıklık içindeki açık kahverengi saçlarına baktı.

“Ah, benim yapacak pek işim yok. Yatmaya gerçekten hazır olduğunu görene kadar oturup seninle konuşacağım.”

Maggie pembe giysisinin üzerine uzun siyah saçlarını açarken Lucy tuvalet masasının yakınına oturdu; sevgi dolu gözlerle, başını biraz yana eğip güzel bir İspanyol köpeği gibi onu izledi. Genç hanımların böyle bir durumda içten içe konuşmaya koyulmasını akıl almaz buluyorsanız, insan yaşamında pek çok istisnai durum bulunduğunu hatırlatırım.

“Bu akşam müziğin tadını çıkardın, değil mi Maggie?”

“Ah, evet, uykumun gelmesini engelleyen oydu. Bol bol müziğim olsa başka hiçbir şeye ihtiyaç duymazdım sanırım. Sanki uzuvlarıma güç, beynime fikir veriyor. Müzikle dolduğumda hayat hiç çaba harcamadan akıp gidiyor. Başka zamanlarda insan bir ağırlık taşıdığını hissediyor.”

“Stephen’ın sesi de harika, değil mi?”

“Belki ikimiz de buna karar verecek durumda değilizdir,” dedi Maggie gülerek, oturup uzun saçlarını geriye atarken. “Sen tarafsız değilsin; bense sokak orgunu bile harika bulurum.”

“Ama şimdi ondan ne düşündüğünü anlat. Tam olarak söyle; iyi yanlarını da kötü yanlarını da.”

“Ah, bence onu biraz alçaltmalısın. Bir âşık bu kadar rahat ve kendinden emin olmamalı. Daha çok titremeli.”

“Saçmalama Maggie! Kim benim yanımda titrer ki? Onu kendini beğenmiş buluyorsun, anlıyorum. Ama ondan hoşlanmıyor değilsin, değil mi?”

“Hoşlanmıyor muyum? Hayır. Öyle sevimli insanlarla sık sık mı karşılaşıyorum ki seçici davranayım? Hem seni mutlu edeceğini söyleyen birinden nasıl hoşlanmam, canım benim!” Maggie, Lucy’nin gamzeli çenesini sıktı.

“Yarın akşam yine müzik dinleyeceğiz,” dedi Lucy, şimdiden mutlu görünerek. “Stephen, Philip Wakem’i de yanında getirecek.”

“Ah Lucy, onu göremem,” dedi Maggie’nin yüzü solarken. “En azından Tom’un izni olmadan göremem.”

“Tom öyle bir zorba mı?” diye şaşkınlıkla sordu Lucy. “Öyleyse sorumluluğu ben üstlenirim; ona benim hatam olduğunu söyle.”

“Ama canım,” dedi Maggie tereddütle, “babam ölmeden önce Tom’a çok ciddi biçimde söz verdim; ona Philip’le bilgisi ve izni olmadan konuşmayacağıma söz verdim. Tom’la bu konuyu açmaktan, yeniden tartışmaya girmekten çok korkuyorum.”

“Ama bundan daha tuhaf, daha mantıksız bir şey duymadım. Zavallı Philip ne zarar vermiş olabilir? Tom’la ben konuşabilir miyim?”

“Ah hayır, lütfen konuşma canım,” dedi Maggie. “Yarın kendim yanına gidip Philip’i davet etmeni istediğini söyleyeceğim. Sözümden beni azat etmesini daha önce de istemeyi düşündüm ama buna karar verecek cesareti bulamadım.”

İkisi bir süre sessiz kaldı; sonra Lucy dedi ki:

“Maggie, benden sır saklıyorsun; oysa benim senden sakladığım hiçbir şey yok.”

Maggie düşünceli bir hâlde Lucy’den başka yana baktı. Sonra dönüp, “Philip’i sana anlatmak isterim. Ama Lucy, bunu bildiğini hiç kimseye belli etmemelisin; en çok da Philip’in kendisine ya da Bay Stephen Guest’e,” dedi.

Anlatması uzun sürdü; Maggie daha önce içini böyle dökmenin rahatlığını tatmamış, Lucy’ye iç dünyasıyla ilgili hiçbir şey anlatmamıştı. Ona doğru eğilen tatlı yüzün anlayışlı ilgisi ve elini sıkan küçük el konuşmasını sürdürmesi için cesaret verdi. Yalnızca iki konuda ayrıntıya girmedi. Tom’un büyük suçu olarak zihninde hâlâ kalan şeyi, Philip’e savurduğu hakaretleri tam olarak anlatmadı. Anı hâlâ onu öfkelendirse de, hem Tom hem Philip uğruna bunu başka birinin bilmesine katlanamıyordu. Babasıyla Wakem arasında geçen son sahneyi de Lucy’ye anlatmaya dayanamadı; oysa o günden beri kendisiyle Philip’in arasına yeni bir engel koyduğunu hissettiği sahne buydu. Yalnızca, şimdi Tom’un, iki aile arasındaki ilişki yüzünden kendisiyle Philip’in birbirini sevip evlenmesi ihtimalini baştan olanaksız saymakta genel olarak haklı olduğunu gördüğünü söyledi. Philip’in babası elbette buna asla razı olmazdı.

“İşte Lucy, öykümü dinledin,” dedi Maggie, gözleri yaşlı ama gülümseyerek. “Gördün mü, Sir Andrew Aguecheek gibiyim. Bir zamanlar bana tapılırdı.”

“Ah, şimdi Shakespeare’i ve her şeyi nasıl bildiğini, okuldan ayrıldığından beri nasıl bu kadar çok şey öğrendiğini anladım. Önceden bunlar bana büyü gibi görünürdü; o genel esrarengizliğinin bir parçasıydı,” dedi Lucy.

Biraz gözleri yere dönük düşündükten sonra Maggie’ye bakıp ekledi: “Philip’i sevmen çok güzel. Onun başına böyle bir mutluluk geleceğini hiç düşünmemiştim. Bence ondan vazgeçmemelisin. Şimdilik önünde engeller var ama zamanla kalkabilirler.”

Maggie başını salladı.

“Evet, evet,” diye üsteledi Lucy. “Bu konuda umutlu olmaktan kendimi alamıyorum. Bunda romantik, alışılmışın dışında bir şey var; senin başına gelen her şeyin olması gerektiği gibi. Philip sana bir masal kocasının karısına tapması gibi tapacak. Ah, ben de küçük aklımı yorup herkesi doğru düşünmeye sevk edecek bir düzen kuracağım; böylece ben —başka biriyle— evlenirken sen de Philip’le evlenebilirsin. Zavallı Maggie’min bütün o dertlerine ne güzel bir son olurdu, değil mi?”

Maggie gülümsemeye çalıştı ama birden üşümüş gibi titredi.

“Ah canım, üşümüşsün,” dedi Lucy. “Yatmalısın; ben de yatmalıyım. Saat kaç oldu, düşünmeye bile cesaret edemiyorum.”

Öpüştüler. Lucy, sonraki izlenimlerini güçlü biçimde etkileyecek bir sır öğrenmiş olarak ayrıldı. Maggie bütünüyle içtendi; başka türlü davranmak doğasına hiç kolay gelmezdi. Ama sırlar, içtenlikle paylaşılsalar bile insanı bazen kör edebilir.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…