8 - Sil Baştan

Hayır yani, ben niye ikide bir kuryenin arabasında buluyorum arkadaş kendimi?
Açıklama sayın millet?!
Aynı karakola geldiğimizde arabadan fevri bir hareketle indim ve anında gözlerim eniştem ve halamı gördü.
İkisinin de kollarında polis ve ellerinde kelepçe vardı.
Oh canıma değsin!
Dudağım hafiften yana kıvrılırken kadrajımı kurye kılıklı beyefendi kesti.
“Buyurun hanımefendi,” diyerek karakola girmem için işaret yaptı.
Allah'ım yardım et!

Kuryeyi göz ucuyla süzdükten sonra boynumu kıtlarak karakola adım attım.
Arkamdan halamın mide bulandırıcı sesini işitir işitmez öfkem tepeme bindi.
“Senin halan olmaktan utanıyorum, pislik ve delinin önde gidenisin!” Yanındaki iki polise rağmen neredeyse küfredecekti.
Bakışlarından nefreti o kadar çok belli oluyordu ki, sessiz kalmadan yanına varıp tek kaşımı kaldırıp çenemi dik tuttum.
“Ben de iğreniyorum, ve bu pislik dediğin kişi seni herkese muhtaç edecek unutma!”
Başparmağımı kafasına bastırdığımda polis tarafından durduruldum.
Halam gözlerini bir kısıp bir büyütürek sözde beni korkutmaya çalışırken, “Bu kadar konuşma yeter.” diyen polisler tarafından önümden tutuklanmaya gitti.
Oh my shayla! (!)
Sinirimi yatıştırmak için alışveriş siteme girmiştim ki hangi odadan geldiğini bilmediğim bir sesle etrafıma bakındım. “Gülsima Hanım, ifade için buyurur musunuz?” Arkamı döndüğüm an başkomiser odası gözüme çarptı.
Ve tabii ki başkomiserin yanındaki kurye kılıklısı.
Bunun olayını çözen var mıdır?
“Efendim buyurun?” diye buyurup ellerimi arkama bağladım.
“İbrahim Teflon ve Zübeyde Asil ile ilgili bildiğin veya eklemek istediğin bir şey var mı? Ve onlarla senin herhangi bir uçuk bağlantın bulunuyor mu?” Başkomiser önündeki dosyayı bana bakarak düzenlerken masanın önündeki sandalyede oturan kuryenin gözleri yüzümde gezip cevabımı merakla bekliyordu.
Konudan alakasız şu ‘Teflon’ onun lakabıdır umarım.
Ters köşe yapma Gülsima!
“Eniştem denen herifin elinde tutup sürekli benden sakladığı toz maddeyi gördüm ve zaten bunu öncekinden biliyorsunuz. Gerçekten ikisiyle de benim hiçbir bağlantım bulunmuyor başkomiserim.” deyip boğazımı temizledim.
Kurye oturduğu yerden hafiften kıpırdanıp ayaklanırken başkomiserden çıkmak için izin aldığında kehribar gözleri beni buldu.
Bakma işte bana abiciğim!
O gözlerle gözümün içine o bakışı atma!
Benimde çıkmam için başkomisere bakış attığında eli sırtıma gitti ve odadan ayrıldık.
Bir dakika onun eli niye benim sırtıma gidiyor?
Hayırdır dayı?
Odanın kapısını kapattığımda kaşlarımı sinirle çatıp kuryenin yakasından tuttum.
“Ne o, hayırdır dayı sen? Elin niye benim sırtıma temas ediyor amına koyayım?”
Konuşmasına müsaade etmeden yine saydırmaya başladım.
“Ne biçim odadan çıkarma yöntemi o, sen desen ben kendi irademle çıkamıyor muyum?” Ağzım açılmıştı bir kere, sinirlenince dilimin kemiği olmadığını söylemiş miydim?
“Ayrıca polis misin, emekli misin, kurye misin, ne boksan o mesleğini adam akıllı yapsana oğlum! Bir bana sipariş getiriyorsun, sonra ertesi gün bir bakıyorum seninle birlikte hop karakoldayım.. Ne iş bu amına koyayım sen benimle maytap mı geçiyorsun?” Elimin tersiyle göğsünden ittirdiğimde etrafına bakıp bileğimden tutarak beni karakoldan çıkardı.
Öfkemi kontrol edemiyorum yalnız ben!
“Ne sikim insansın lan sen? Cevap ver şimdi!” Parmağımı yüzüne doğru sallayarak, “Düzgün bir cevap vermezsen adını çok pis yerlere taşırım!” dedim.

Kehribar gözleri sanki yanlış anlamamdan endişeli bir hâle büründüğünde tek bir şey dedi.
“Her kalpte bir mezarlık vardır; meslek hayatımı merak ediyorsan, ayrıntılarıyla dinlemek istiyorsan, lütfen azıcık küfrü azalt!” Bakışlarım bomboş kaldı.
Gerçekten odağımız benim arada ettiğim küfürler mi?
Şaka mı?
“Azaltmıyorum sıçtığımın herifi, ayrıca merak ediyorsam hangi şekilde anlatacaksın?” Elimi belime koyduğumda bana kartını uzatmaktan çekinmedi.
“Sana ulaşınca her şey baştan başlar,” dediğinde yanımdan ayrıldı.
Ne başı, ne başlaması birader?
Yanımdan ayrıldı ama arkadan seslenmeyi ihmal etmedi.
“Bin hadi, son kez seni eve bırakayım. Sonra hep kuryenim..” Öfkeli bakışlarımı anında nasıl bomboş bakışlara çevirmeyi başardı anlam veremedim.
Ne yaşıyorum lan ben?