42 - Eliz Asilzade

Sen benim ilk defa bir başkasında kendime rastlayışımsın.
-Cemal Süreya

Bitmeyen yolla Mirza'nın öfkesi katbekat daha fazla artıyordu. Ne olacaktı, ne yapacaktı asla tahmin yürütemiyordum ama hiç sağlıklı şeyler olmayacaktı.. Bunu biliyordum.
Benim öfkemden daha harlanmış versiyon Mirza'nın içinde yatıyormuş meğersem. Bir yanım hoşuma gidiyor, diğer yanım ise psikolojik destek olmamı söylüyordı.
Ben daha kendime bile psikolojik destek olamıyorum ki..
Ve lanet olsun ki, öfke sorunlarının ne kadar güçlü olduğunu biliyordum.
Öfkeyle arabayı ofisin olduğu caddeye park ettiği gibi yüzüme bakmadan kapımı açıp elimi kavradı. Sinirle ofisin kapısına doğru ilerken tırnaklarımı koluna geçirerek durdurmak zorunda kalmıştım, çünkü başka türlü durmayacaktı.
“Mirza, lütfen ofise girmeden önce beni bir dinle.” Yapacağı hiçbir haltı kestiremediğim için çok korkuyordum, çünkü ben de aynı şeyleri yaşıyordum.
Kaşlarının altından öfke ve hırs duygusuyla bakarken yavaşça boğazım aşağı kaydı. Tuttuğu elimi yavaşça kurtarıp yüzünü ellerimin arasına aldım. “Hayatına mal olacak ciddi hasarlara sebebiyet verme Mirza, ofiste sağlıklı düşüncelerle hareket etmeyeceğini biliyorum o yüzden seninle bir anlaşma yapacağız.” Tek kaşını kaldırıp kaşlarını büzdü. “Şimdi ofise öfkeyle girip tüm sinirini kusacaksın ama, tehlikeli bir durum sezdiğimde elini tutacağım ve sen o an sadece benim gözlerime odaklanacaksın anladın mı?” Bakışlarım mahsun bir hâle büründüğünde Mirza'nın çene kasının seyirdiğini fark ettim. Çenesini sıkarken şakağındaki bir damar da seyreldiğinde sakince cevapladı. “Işıltım ben senin öfkene bir şey demiyorum ama sen lütfen bu konuda beni engelleme.” Gözbebeklerim yuvalarında titrerken Mirza'nın dudakları alnıma değip hızla adımlarla ofisin kapısına doğru ilerdi.
Mirza..
Öfkeni ilk defa göreceğim için, içimde tuhaf bir his var ve bu hiç iyiye gitmiyor.

Sinan Bey'in o meşhur sesini Mirza'nın sesiyle karışık duyduğumda, “Mirza!” diye haykırarak kapının önüne koştum. Mirza, Sinan Bey'i yere sermişti.
Harika cidden şu an, süper gidiyoruz (!)
“Bizi ayırmak için neler yapıyorlarmış, yüzüme karşı söylesinler siktiğimin herifleri!” Biraz geride durup izlemek istedim ve gördüğüm manzara karşısında Mirza, Sinan Bey'i tekrar ayağa kaldırıp yakasında tutarak kafasını geçirdi.
Daha yeni karakoldan çıktık Mirza..
Lütfen Mirza'ya yol açın, şu an gözü dönmüş durumda.
Eliyle burnunu silerken tek el kuvvetiyle kapıyı sonuna açtı ve gür çıkan sesiyle bağırdı.
Karizmatik gür sesi diye eklesek..
“Eliz Hanım çık bakalım karşıma! Gülsima’yla muhatap olan kim varsa çıksın amına koyayım karşıma!”
Eliz'i ben döverim Mirza sen dokunma!
“Ne oluyor lan yine bu ofiste?” Oldukça şık ve modern giyinen Eliz Hanım saçlarını savurmakla meşgulken Mirza üstüne doğru yürümeye başladı.
Hayır, hayır, hayır..
“Sen kim oluyorsun da milletin arasını bozmaya ant içiyorsun lan?” Mirza bir adım daha üzerine gittiğinde ikisinin arasına ani bir hamleyle girdim, yüzüm Mirza'ya dönük olduğundan beklemediği hareketimden dolayı şok geçirmişti.
“Hayatım,” Ellerimi Mirza'nın kollarına koyarak biraz gerilemesini sağladım. “Mirza..” En nazik ses tonumla seslendiğimde bakışlarındaki öfke bir tık eriyor gibiydi.
“Odama geçelim orada her şeyi konuşalım olur mu?” Tatlı dille konuştuğum sırada gözlerim Eliz'e kaydığında kollarını göğsünde toplamış bizi izliyordu.
“Gülsima, kuralları tam okumadın sanırım? Kurye sadece benim odama paket bırakacak ve seninle..” Yanıma yaklaşıp eliyle omzumu dürttü. “Katiyen muhatap olmayacaktı?” Bakışlarımı Eliz'den çekmeden bir tık arkamda kalan Mirza'nın önünü kolumu koyarak kestim.
Mirza sen gücünü kullanma bu durumda Allah aşkına..
“Eliz Hanım, Mirza'nın hâlini görmüyor musunuz Allah aşkına, daha fazla adamın ashaplarını zorlamaya ne hacet ulan?” Kaşlarını havaya kaldırıp alaylı bir mimik yaptığında sırıttı. “Ne o, yoksa benim gibi bir güzelliğe kıyamıyor musun Mirza Bey hah?” Cilveli tonda konuştuğunda boynumu çıtlatma gereksinimi duydum. Yandan Mirza'nın gözlerine baktığımda; ben bir şey yapmasam, Mirza yapacak gibi duruyordu.
Sıçacağım şimdi ağzına.
Dilimi dişlerimde gezdirip son kez Mirza'ya baktığımda gözlerimi hallederim dercesine kırptım. “Ay lütfen beni döv Mirza,” Eliz'in yüzü ciddiyetle baktığında ağzından son çıkan cümleyi kimse tam anlamıyla duymadı çünkü sol yanağına isabetli bir şekilde dirsek geçirmiştim.
Acıyla yanağını tutarken ağzının içinden konuştu. “Siktir git Mirza ofisten!” Pardon hayatım, muhatabın benim yalnız seninle!
Mirza'nın öfkesi sanki bana yüklenmiş gibi cinnet geçirmek üzereydim. Eliz'i şu an kim alabilirdi ki elimden?
Acısının yerini intikam almışcasına yakamdan tutarak beni çekiştirirken zevkle gülüp duruyordum. Mirza'nın bakışları gözlerime güven verici şekilde bakarken öfkesini tam çıkaramamıştı.
Ama öfkeni kadından çıkarmana izin vermezdim, Mirza!
Ben Mirza'ya bakarak düşüncelere dalmışken, yanağıma inen sert ve acı tokatla karşımdaki kişinin hırsını anladım.
“Senin bana gücün yetmiyor mu da, sevgilini kim bilir hangi şekilde öfkelendirip üzerime salıyorsun?” Yanağımın acısını umursamadan bedenimi esir alan öfkeye yenilmiştim.
Mirza öfkesini sinirlendiği kişiden nasıl çıkarıyor henüz bilmiyorum ama, benim bir üstüm olamazdı..
Benden bir hamle beklerken tırnaklarıma bakıp sırıttım.
Tekme mi yoksa kafanı yerlere kazımak mı canım?
İyiler kazanmak zorunda..
Kötüyü yok etmek için her yol mübahtır.
“Elini kana bulama, sakın yapma bunu!”
Kaybedecek tek bir kişi var hayatımda, onun için aklıma gelen her şeyi yapacaktım.
“Sen nasıl bir deccal olabilirsin de, ikinizi ayırmaya engel olacaksın canım?” Alttan bir bakış attığımda Mirza'nın ayaklandığını fark ettiğim an, oturması için elimi kaldırdım ve Eliz'in üzerine büyük adımlarla ilerledim.
Beynini akıtabilirim aşkım?
Gözlerimi büyütüp küçültürken, “Ortada senin o beynin olmadan mesela güzelim..” dedim, sırıtmayı unutmayarak.
Konuşmasına fırsat vermeden iki elimle önce yakasından çekiştirip kafasını saçla beraber kavrayıp boş bulduğum alana bastırarak sürümeye başladım. Nereden geldiğini anlamadığım cam kırılma sesiyle yaptığıma baktım.
O an başımdan aşağı kaynar sular döküldü.
Eliz ellerimden yeri boylarken başta ellerim olmak üzere Eliz'in kafasının kan olduğunu fark ettiğimde güçlü bir çığlık attım.
Kana boyanan ellerime bakarken gözümün içi ve ellerim kontrolsüzce titriyordu. Dudaklarımdam dökülen tek bir isimle daha çok titremeye başladım. “Mirza..” Belimde hissettiğim baskıyla Mirza'nın kehribarlarına görmek isterken Alihan'nın açık kahveleri gözüme çarptı.
Olay üstüne olay lan!
“Mirza yok, Alihan verelim?” Dişlerimi sıkarak dişlerimin arasından mırıldandım. “Siktir git Alihan!”
Belime daha çok baskı uygulamaya başladığında karın boşluğuna dirseğimi geçirip Mirza'nın olduğu yere doğru yürümeye başladım ama Alihan kolumdan koparır gibi çekti.
“Lan, sen kim köpeksin amına koyayım?” Yanıma ışık hızında ulaşan Mirza'yı görmemle içime sanki su serpilmiş gibi oldu. Mirza tüm öfkesini Alihan’dan çıkarıyormuşcasına hırpalarken onların kavgasının bitmesini bekleyecek mecalim yoktu.
“Uyanınca söyle o Eliz şahsına, bu ofiste artık moda tasarımcı falan yok! Ofiste kendisine başka bir tasarımcı bulsun!” Kırılan cam kırıklarını ezerken elimi sakince yakalayıp ikimiz de felaket şekilde çıkışa doğru adımlarımızı sürdürdük.
Psikolojik olarak bitap düşmüştük zaten, onu düzeltemeden yenilerini eklemiş olduk..
Eliz ya öldüyse..
Ölmediyse bile benim başıma musallat olacaktı..
Her iki ihtimalde benim zararımaydı!
Yeni hayatıma başlamak istiyorum ben, yeniden..