81. bölüm / 85

Bölüm 81: Tasfiye, Kapanan Dosyalar ve Temiz Nefes

Bölümler 85Şu an: Bölüm 81: Tasfiye, Kapanan Dosyalar ve Temiz Nefes

Okulun ön bahçesinde yankılanan polis sirenleri, mavi-kırmızı tepe lambalarının ışıklarını Saint Jude’un soğuk sütunlarına yansıtıyordu. Bahçede bekleyen o iki siyah panelvan, emniyet ekipleri tarafından çoktan çembere alınmış; içindeki Sancak Lisesi bağlantılı sabıkalı tipler tek tek kelepçelenerek ekip otolarına bindirilmişti.

Üçüncü kattan aşağı indirilen Rüzgâr’ın üzerinde ise ne o eski küstah deri ceketinin havası kalmıştı ne de yüzündeki o pervasız sırıtış.

Çenesindeki yarık için yüzüne bastırdığı gazlı bez hafifçe kızıla boyanmış, iki polisin kollarında mermer basamaklardan sendeleyerek indiriliyordu. Bahçede toplanan onlarca öğrencinin şaşkın bakışları arasında başını kaldırmaya bile cesaret edemedi. Karadağ ailesinin avukatları ve emniyet amiri nizamiye kapısının hemen yanında okul müdürüyle son evrakları imzalıyordu.

Mina’nın aldığı o kusursuz ses kaydı ve Alp’in ele geçirdiği görüntü kanıtları, Rüzgâr için Saint Jude’dan sadece atılmayı değil; hakkında açılan "şantaj, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" dosyasıyla birlikte şehirden ve tüm prestijli okullardan tamamen silinmesini garantilemişti.

Giriş basamaklarının en tepesinde ise altılı yan yana duruyordu.

Alp elindeki kırık flaş belleği parmaklarında çevirerek yanlarına geldi; Mina’nın omzuna hafifçe vurup gülümsedi. "Fena tezgâh kurmuşlar ama bizim ufaklığın aklını hesaba katamamışlar. Emniyetteki işler tamam, bu herif bir daha bu şehrin sınırlarından bile geçemez."

Pamir kollarını göğsünde kavuşturup rahat bir nefes verdi. "Oh be! Sonunda şu motor gürültüsünden de o yapışkan sırıtıştan da kurtulduk. Saint Jude yeniden steril günlerine döndü desene." Yanındaki Elif’e dönüp göz kırptı; Elif de gözlerinin içi parlayarak çocuğun elini hafifçe sıktı. Artık ne bir korku ne de köşeye sıkışma hissi vardı.

Koral devasa kollarını iki yana açıp gerindi. "Vallahi üzerimden bir kamyon yük kalktı. Saran, yak bir sigara da kutlayalım."

Saran gümüş çakmağını cebinden çıkardı, her zamanki serin tebessümüyle başını iki yana salladı. "Okul bahçesinde olmaz Koral. Ama hak ettik."

Herkes rahatlamanın getirdiği o tatlı sohbetin içine dalarken, Boran kalabalığın bir adım gerisinde duruyordu.

Üzerindeki okul ceketini çıkarmış, gömleğinin kollarını kıvırmıştı. Yüzündeki o taşlaşmış gerilim tamamen çözülmüş, gözlerindeki o ölümcül karanlık yerini derin, huzurlu bir sükûnete bırakmıştı. Başını çevirip hemen yanında duran Mina’ya baktı.

Mina, esen akşam rüzgârında savrulan saçlarını kulağının arkasına itti ve başını kaldırıp Boran’la göz göze geldi.

Boran tek bir kelime bile etmeden elini uzattı; kızın parmaklarını avucunun içine alıp sımsıkı sardı. Parmak uçlarındaki o hafif titremeyi hissettiğinde Mina’yı usulca kendine doğru çekti, dudaklarını kızın saçlarının tepesine hafifçe değdirip derin bir nefes aldı.

"Bitti," dedi Boran, sesi sadece Mina’nın kalbinde yankılanacak kadar alçak ve kadife gibiydi. "Artık kimse peşimizde değil. Tehdit yok, gölge yok... Sadece biz varız."

Mina başını çocuğun omzuna yasladı. Gökyüzündeki kurşuni bulutlar dağılmaya, arkasından batan güneşin altın sarısı ışıkları Saint Jude’un bahçesini aydınlatmaya başlamıştı.

Aylardır göğsünü sıkan o boğucu kâbus, ilk defa yerini tertemiz, engelsiz bir geleceğe bırakıyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

11okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.