Bölümler 85Şu an: Bölüm 26: Kan Lekesi ve Çaresiz Teşekkür
- 1 Bölüm 1: Cam Kırıkları ve Kül Tablası777 kelime
- 2 Bölüm 2: Tozlu Raflar ve Soğuk Kahve702 kelime
- 3 Bölüm 3: Kilitli Dolaplar ve Tebeşir Tozu1.134 kelime
- 4 Bölüm 4: Kapı Eşiğindeki Cehennem949 kelime
- 5 Bölüm 5: Çatlak Aynalar ve Soğuk Sabah1.047 kelime
- 6 Bölüm 6: Hedef Tahtası ve Kan Kokusu878 kelime
- 7 Bölüm 7: İki Ateş Arasında719 kelime
- 8 Bölüm 8: İfşa ve Firar927 kelime
- 9 Bölüm 9: Sığınak ve Kesişen Yollar851 kelime
- 10 Bölüm 10: Çıkmaz Sokaklar ve Kırık İzler637 kelime
- 11 Bölüm 11: Buğulu Camlar ve Kesişen Nefesler650 kelime
- 12 Bölüm 12: Sessizliğin Sınırı ve Kırılan Tabaklar616 kelime
- 13 Bölüm 13: Sessiz İttifak ve Güvenin Diyeti527 kelime
- 14 Bölüm 14: Sisli Tepe ve Yabancı Sığınak714 kelime
- 15 Bölüm 15: Gece Yarısı Kırılan Aynalar785 kelime
- 16 Bölüm 16: Nöbet ve İlk Tebessüm563 kelime
- 17 Bölüm 17: Çalan Telefon ve Sönen Huzur761 kelime
- 18 Bölüm 18: Çürük Kapılar ve Ortak Öfke648 kelime
- 19 Bölüm 19: Boş Kapılar ve Zehirli Sessizlik586 kelime
- 20 Bölüm 20: Namludaki Kıvılcım490 kelime
- 21 Bölüm 21: Kafesteki Kuş ve Çakmak Kıvılcımı636 kelime
- 22 Bölüm 22: Çamurlu Taşlar ve Kırılan Namlu455 kelime
- 23 Bölüm 23: Bagaj Kapağı ve Sisli Yol788 kelime
- 24 Bölüm 24: Soğuk Toprak ve Gölgelerin Savaşı419 kelime
- 25 Bölüm 25: Kararan Gölgeler ve Demir Kalkan611 kelime
- 26 Bölüm 26: Kan Lekesi ve Çaresiz Teşekkür524 kelime · Okuduğun bölüm
- 27 Bölüm 27: Sıcak Bir Çorba ve Çözülen Düğümler744 kelime
- 28 Bölüm 28: Kırık Çizgiler ve Sinsi Kıvılcım620 kelime
- 29 Bölüm 29: Sıcak Bir Sofra ve Sessiz Huzur506 kelime
- 30 Bölüm 30: Gün Doğumu ve Çalınan Tebessüm372 kelime
- 31 Bölüm 31: Çözülen Kilitler ve Yaklaşan Gölge577 kelime
- 32 Bölüm 32: Unutulan Yaralar ve Yanık Krepler638 kelime
- 33 Bölüm 33: Küllerinden Doğan Mina421 kelime
- 34 Bölüm 34: Boş Yuva ve Kırılan Pusu616 kelime
- 35 Bölüm 35: Hangarın Eşiğinde Hesaplaşma740 kelime
- 36 Bölüm 36: Kilidin Ardındaki Gölge683 kelime
- 37 Bölüm 37: Çatlayan Menteşeler ve Donan Zaman504 kelime
- 38 Bölüm 38: Kırılan Zincirler ve Duvarların Ardındaki Kıyamet617 kelime
- 39 Bölüm 39: Kırılan Kemiklerin Ardındaki Sessizlik507 kelime
- 40 Bölüm 40: Dilsiz Çığlıklar ve Kırık Bir Sığınak358 kelime
- 41 Bölüm 41: Kesilen Nefes ve Panik Dolu Koşu430 kelime
- 42 Bölüm 42: Beyaz Duvarlar ve İki Günlük Gece519 kelime
- 43 Bölüm 43: Soğuk Parmaklar ve İlk Temas520 kelime
- 44 Bölüm 44: Kırılan Kilit ve Kapıdaki Nefesler406 kelime
- 45 Bölüm 45: Çözülen Düğümler ve Sessiz Yemin546 kelime
- 46 Bölüm 46: Temiz Bir Başlangıç ve Dışarıdaki Dünya517 kelime
- 47 Bölüm 47: Koridorun Fısıltıları ve Eski Alışkanlıklar652 kelime
- 48 Bölüm 48: Demir Kanun ve Çöken Krallık531 kelime
- 49 Bölüm 49: Kırılan Ezberler ve Arka Sıranın Sessizliği478 kelime
- 50 Bölüm 50: Bahçedeki Yabancı ve Alev Alan Gözler634 kelime
- 51 Bölüm 51: Dökülen Kıvılcımlar ve Çarpışan Bakışlar413 kelime
- 52 Bölüm 52: Yangının Ortasında Bir Köprü615 kelime
- 53 Bölüm 53: Güneşin Doğduğu Koridorlar382 kelime
- 54 Bölüm 54: Yeni Bir Sayfa ve Havalanan Adımlar420 kelime
- 55 Bölüm 55: Yuvaya Dönen Adımlar ve Tarhana Kokusu486 kelime
- 56 Bölüm 56: Masadaki Kahkahalar ve Eski Bir Dost552 kelime
- 57 Bölüm 57: Geceye İnen Huzur ve Sessiz Bir Hafta Sonu464 kelime
- 58 Bölüm 58: Yeni Sabah ve Mesaj Bildirimleri303 kelime
- 59 Bölüm 59: Asfaltı Yaran Kükreme ve İstenmeyen Misafir536 kelime
- 60 Bölüm 60: Parmak Uçlarındaki İp ve Sessiz Tehdit547 kelime
- 61 Bölüm 61: Beklenmeyen Çıkış ve Isırılan Dudaklar536 kelime
- 62 Bölüm 62: Sırtın Ardındaki Yangın ve Taklit533 kelime
- 63 Bölüm 63: Yanlış Sıra, Yanlış Oyun565 kelime
- 64 Bölüm 64: Kırmızı Çizgiler ve İstenmeyen Ortak575 kelime
- 65 Bölüm 65: Aynadaki Yansımalar ve Fırtınanın İki Yüzü559 kelime
- 66 Bölüm 66: Aynadaki Kıyamet ve İnen Yumruklar604 kelime
- 67 Bölüm 67: Kül Olan Taht ve Kilitli Kapılar616 kelime
- 68 Bölüm 68: Arka Bahçenin Rüzgârı ve Kırık Duvarlar471 kelime
- 69 Bölüm 69: Çözülen Tokalar ve Kilitlenen Bakışlar617 kelime
- 70 Bölüm 70: Aynadaki Yankı ve Yeni Bir Çarpıntı464 kelime
- 71 Bölüm 71: Sessiz Hamle ve Kırılan Kışkırtma414 kelime
- 72 Bölüm 72: Firar Eden Cümle ve Bahçedeki Kahkaha417 kelime
- 73 Bölüm 73: Kaçan İtiraflar ve Tek Bir Cümle455 kelime
- 74 Bölüm 74: Kalkan Maskeler ve Saklanan Yüzler463 kelime
- 75 Bölüm 75: Kenetlenen Parmaklar ve İki Ayrı Karargâh623 kelime
- 76 Bölüm 76: Yeni Düzen ve Üçüncü Tekerlek İsyanı484 kelime
- 77 Bölüm 77: Çift Randevusu, Devrilen Labutlar ve Sahil Esintisi582 kelime
- 78 Bölüm 78: Kapanan Kapılar ve Gölgedeki Tezgâh549 kelime
- 79 Bölüm 79: Kilitli Kapı ve Çığlığın Yankısı470 kelime
- 80 Bölüm 80: Tuzağın Ters Yüzü ve İnen Yumruk525 kelime
- 81 Bölüm 81: Tasfiye, Kapanan Dosyalar ve Temiz Nefes430 kelime
- 82 Bölüm 82: Tepedeki Şehir Işıkları ve Beklenen İtiraf578 kelime
- 83 Bölüm 83: Aynadaki Yıldızlar ve Kumaş Kıyameti530 kelime
- 84 Bölüm 84: Saint Jude Balosu ve Tahtın Gerçek Sahibi503 kelime
- 85 Bölüm 85: Büyük Final – Yeni Bir Şafak ve Sonsuz Çember511 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Kutay’ın göğsünden ayrılan Mina, sisin ve çamurun içinde dikilen dört gence baktığında zihnindeki tüm korku yerini saf bir dehşete bıraktı.
Boran’ın parmak boğumlarından sızan taze, koyu kırmızı kanı gördüğü an bacaklarındaki sızı, kaburgasındaki batma tamamen silindi. Kendi acısını unuttu. Basamakları ikişer ikişer inip çakıl taşlarının üzerinde sendeleyerek Boran’a doğru koştu.
"Boran!"
Sesi dağın sessizliğini yaran keskin bir çığlık gibiydi. Boran daha ne olduğunu anlayamadan Mina onun tam karşısında durdu. Titreyen, buz kesmiş elleriyle Boran’ın sağ bileğini kavradı. Kızın gözleri korkudan fal taşı gibi açılmıştı; bakışları gencin kan içindeki eklemlerinde delice gidip geliyordu.
"Ne yaptın sen... Ne yaptın?!"
Mina telaşla üzerindeki gri hırkanın ucunu tuttu, kumaşı Boran’ın parmaklarına bastırdı. Hırkanın yününü kan lekesine sürterek delicesine silmeye başladı. Elleri öylesine titriyordu ki Boran’ın bileğini neredeyse elinden kaçıracaktı. "Benim yüzümden... Hepsi benim yüzümden oldu... Canın yanıyor mu? Kesildi mi bir yerin?"
Boran donakaldı.
Kızın az önce Kutay’a sığınışıyla yanan o zehirli kıskançlık ateşi, Mina’nın bu kontrolsüz, saf endişesi karşısında anında dağıldı. Gözlerini Mina’nın dağılmış saçlarına, gözlerinden sicim gibi inen yaşlara dikti. Kız kendi kırıklarını, ezilen bedenini bir kenara bırakmış, onun elindeki birkaç damla kan için çırpınıyordu.
Boran elini geri çekmedi. Aksine, diğer elini usulca kaldırıp kızın hırkayı silmeye çalışan titrek parmaklarının üzerine koydu. "Mina... Benim kanım değil," dedi boğuk, inanılmaz derecede yumuşak bir sesle. "Bana bir şey olmadı. Dur."
Ama Mina duramadı. Zihnindeki o panik dalgası dinmiyordu.
Boran’ın elini bırakıp hızla Koral’a döndü. Bir adımda Koral’ın önüne geçti; ellerini kaldırıp çocuğun deri ceketinin kollarına, omzuna dokundu. "Koral, sen... Sana bir şey yaptı mı? Bıçağı vardı, gördüm... Bir yerine değdi mi?!"
Koral hayatında ilk kez kavgadan sonra kendisine böyle bakan birini görüyordu. Yumrukları istemsizce iki yanına düştü. Kızın küçük, telaşlı elleri kendi kolunda gezinirken yutkundu; boynundaki damarlar gevşedi. "İyiyim ben," dedi Koral, sesi alışılmadık bir şaşkınlıkla kısılarak. "Tek bir çiziğim bile yok, yemin ederim."
Mina durmadı; hemen arkada duran Pamir’e doğru atıldı. Pamir’in yüzünü, gözlerinin altını inceledi; ardından kapının önünde dikilen Saran’a baktı. Gözleriyle dördünü de baştan aşağı taradı, hiçbirinde derin bir yara olmadığını görünceye kadar nefes bile almadı.
Sonunda durdu.
Çakıl taşlarının ortasında, dört gencin tam merkezinde kollarını iki yanına düşürdü. Omuzları çöktü. Başını öne eğdi, hırkasının kan bulaşmış ucuna baktı. Gözyaşları çamura damlarken dudaklarından dökülen kelimeler, bir insanın edebileceği en kırık, en çaresiz yakarıştı:
"Özür dilerim... Çok özür dilerim. Ve... teşekkür ederim."
Hıçkırıklarını tutamadı; elleriyle yüzünü kapattı. "Benim gibi biri için... Hayatınızı çöpe atacak kadar ileri gittiniz. Teşekkür ederim... Ama yapmayın ne olur, bir daha benim için elinizi kana bulamayın..."
Salondaki sessizlik ormanın uğultusunu bile yuttu.
Pamir bir adım öne çıkıp başını eğdi, ellerini cebine soktu; gözlerindeki suçluluk ağırlığıyla baş edemiyordu. Saran çakmağını cebine geri attı, derin ve sessiz bir nefes verdi. Basamakların başında kollarını kavuşturmuş olan Kutay ise sessizce bu tabloyu izledi; içindeki o sert sokak çocuğu bile bu kırılgan, dürüst teslimiyet karşısında başını yana çevirmek zorunda kaldı.
Boran bir adım attı. Mina’nın önünde durdu. Kıza dokunmadı ama gölgesini rüzgâra karşı onun üzerine serdi.
"Teşekkür etme," dedi Boran, sesi dağdaki taşlar kadar net ve ağırdı. "Ve bir daha asla 'benim gibi biri' deme. Sen o eve dönmeyeceksin dediysem dönmeyeceksin. Gerekirse bu eller bin kere daha kirlenir ama o kapı senin üzerine bir daha asla kapanmaz."
Bölüm etkileşimi
