73. bölüm / 85

Bölüm 73: Kaçan İtiraflar ve Tek Bir Cümle

Bölümler 85Şu an: Bölüm 73: Kaçan İtiraflar ve Tek Bir Cümle

Bahçedeki kahkaha dalgası dindiğinde, geriye sadece birbirine bakan ve neşeden gözleri dolan altı genç kalmıştı. Mina, bu anın tadını sonuna kadar çıkarmaya kararlı bir muziplikle hemen Elif’in koluna girdi; başını hafifçe yana eğip gözlerini kısarak Pamir’e doğru bir adım attı.
"Bak sen..." dedi Mina, dudaklarındaki o zafer dolu sırıtışla. "Demek 'İşte benim kızım!' ha? Bu bir itiraf mıydı Pamir Bey? Bütün okula resmen ilan ettin farkında mısın?"
Pamir ellerini ceplerine sokup hızla etrafına bakındı, kulaklarına kadar vuran kırmızılığı gizlemek için boynunu montunun içine çekmeye çalıştı. "Ne itirafı küçük fare, saçmalama! Teşekkür mahiyetinde bir tezahürattı o! Dil sürçmesi, anlık bir heyecan... Yani 'Helal olsun' der gibi, anladın mı?"
"Hadi oradan be!" diye araya girdi Koral. Koca elini Pamir’in ensesine şaplak gibi yapıştırıp sırıttı. "Yıllardır yanındayım, bana bir kere 'İşte benim aslanım' demedin, kıza bahçenin ortasında tapu çıkardın resmen!"
Saran cebindeki çakmağını keyifle kapatıp mırıldandı: "Kayda alsaydık keşke. İnkar da edemezdi."
Hepsinden beteri, Boran bir adım yaklaşıp Pamir’in omzuna sert, dostane bir darbe indirdi. Boran’ın yüzünde hâlâ o serseri ve alaycı tebessümün kalıntıları vardı. "Refleksmiş..." dedi Boran, sesini bilerek kalınlaştırıp dalga geçerek. "Senin reflekslerin genelde kaçmaya yarardı Pamir, bu sefer fena yakalandın."
Mina bu desteği arkasına alınca iyice coştu. Elif’i hafifçe öne çekip kollarını havaya kaldırarak çocuksu bir neşeyle bağırmaya başladı: "Duyduk duymadık demeyin! Pamir’in bir kızı var artık! Pamir aşık oldu—"
"Mina! Sus lütfen, sus!"
Elif utançtan neredeyse buharlaşacaktı. Yanakları öyle bir alev almıştı ki elleriyle yüzünü kapatmaya çalışıyor, bir yandan da Mina’nın koluna art arda minik yumruklar indiriyordu. "Mina yapma, herkes bakıyor zaten... Vururum bak!"
Mina kızın utangaç tepkilerine kıkırdayarak geri geri birkaç adım attı, Pamir’e dil çıkarıp tam yeni bir tezahürata başlayacaktı ki...
Hemen arkasından gelen tanıdık, derin ve tok bir ses bütün dünyayı bir saniyede susturdu.
Boran aralarındaki mesafeyi tek bir sessiz adımla kapatmıştı. Mina’nın hemen arkasında durdu; başını hafifçe kızın kulağına doğru eğdi.
"Çok konuşma," dedi Boran, sesi sadece Mina’nın değil, oradaki herkesin tüylerini diken diken edecek kadar yumuşak, sahiplenici ve boğuk bir fısıltı gibi döküldü. "...sen de benim kızımsın küçük kabadayı."
Mina’nın dudaklarındaki o neşeli kahkaha bıçak gibi kesildi.
Kaldırdığı elleri yavaşça yanına düştü. Kalbi sanki kaburgalarını kırıp dışarı fırlayacakmış gibi öyle bir hızla çarpmaya başladı ki nefesi göğsünde düğümlendi. Sırtına vuran o tanıdık, sıcak heybet... Boran’ın teninden gelen sedir ağacı kokusu ve boynunun hemen kenarında hissettiği o yakıcı nefes...
Az önce Elif’le dalga geçen Mina, saniyeler içinde baştan aşağı alev aldı. Gözlerini kocaman açıp başını arkaya çevirmeye bile cesaret edemeden öylece donakaldı.
Koral arkada öksürük krizine girmiş gibi boğazını temizledi, Saran başını hafifçe iki yana sallayarak önüne döndü. Pamir ise bu altın fırsatı asla kaçırmayarak hemen parmağını ikisine doğru uzattı:
"Hah! Al işte! Asıl itiraf kime geldi gördünüz mü?! Mina, ne oldu o kabadayılık ha? Yanakların domatese döndü küçük fare!"

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

18okunma 0beğeni 1yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.