78. bölüm / 85

Bölüm 78: Kapanan Kapılar ve Gölgedeki Tezgâh

Bölümler 85Şu an: Bölüm 78: Kapanan Kapılar ve Gölgedeki Tezgâh

Çarşamba öğleden sonrası, Saint Jude Koleji’nin üzerine gri, kurşuni bulutlarla çöktü. Son ders zili çaldığında koridorlar hızla boşalmaya başladı; fakat Mina ve Elif için mesai henüz bitmemişti. Biyoloji laboratuvarındaki büyük maket masasının üzerinde, üç boyutlu hücre modeli neredeyse tamamlanmak üzereydi.

Pamir kapı pervazına yaslanmış, gözlerini Elif’ten ayırmadan sızlanıyordu: "Ufaklık, hadi ama... Alt tarafı bir mitokondri boyayacaksınız, akşama kadar burada mı çürüyeceksiniz?"

Elif elindeki ince fırçayı boya kabına batırıp Pamir’e tatlı sert bir bakış fırlattı. "Pamir, yarın sabah ilk derste teslim var. Hoca en ufak eksiğe puan kırıyor, biliyorsun. Yarım saate biter zaten."

Boran ise laboratuvarın girişinde, kabanını kolunun üzerine atmış halde dikiliyordu. Gözleri pencereden bahçeye, oradan da Mina’nın özenle yapıştırdığı ribozom parçalarına kayıyordu. İçinde açıklayamadığı, göğsünü baskılayan tekinsiz bir huzursuzluk vardı; okulun tenhalaşması hiç hoşuna gitmiyordu.

"Ben aşağıdayım," dedi Boran, Mina’ya doğru bir adım atıp sesini yumuşatarak. "Koral'la Saran arabayı kapıya çekti. Çantanı alıp inmeniz yirmi dakikayı geçmesin."

Mina başını kaldırıp tebessüm etti. "Merak etme, sadece verniği sürüp çıkıyoruz."

Boran kapıdan çıkmadan önce son bir kez koridoru taradı. Pamir de Elif’e göz kırparak peşinden ayrıldı; ağır yangın kapısı arkalarından kapandı.

Laboratuvarda sadece iki kız ve boya kokusu kalmıştı.

On beş dakika sonra, maketin son kat verniği de atılmıştı. Elif ellerini kurularken birden duraksadı. "Mina, benim dolabımdaki proje dosyasını almam lazım. Giriş katındaki kilitli dolapta kaldı, hemen kapıp geleyim mi?"

"Olur, sen in canım," dedi Mina fırçaları su bardağında çalkalayarak. "Ben de burayı toparlayıp montumu giyeyim, kapıda buluşuruz."

Elif hızla laboratuvardan çıktı. Adımları merdivenlerde yankılanarak uzaklaşırken, Mina masanın üzerindeki gazete kağıtlarını katlayıp çöp kutusuna attı. Çantasını omzuna taktı, ışığı kapatmak için anahtara uzandı.

Tam o saniyede, kapının önünde hafif bir hışırtı duyuldu.

Mina arkasını döndüğü an, kalbi göğsünde tekledi.

Eşikte beliren kişi Elif değildi.

Rüzgâr, üzerinde fermuarı yarıya kadar açık deri ceketiyle içeri süzüldü. Tek bir hamlede elini arkaya uzattı; kapıyı gürültüsüzce çekip içeriden sürgüyü sürdü: Klik.

Mina bir adım geri çekildi; sırtı hemen arkasındaki deney tezgâhının soğuk mermerine çarptı. "Rüzgâr? Ne işin var burada? Çekil önümden, gitmem gerek."

Rüzgâr istifini bozmadan ağır adımlarla yaklaştı. Yüzündeki o her zamanki alaycı sırıtış silinmişti; gözlerinde tekinsiz, karanlık bir hesaplaşmanın soğukluğu vardı. Cebinden çıkardığı akıllı telefonun ekranını Mina’ya doğru çevirdi. Ekranda, okulun arka bahçesindeki kör noktada park etmiş Sancak plakalı iki siyah panelvan aracın anlık kamera görüntüsü vardı.

"Gitmek mi?" dedi Rüzgâr, sesindeki boğuk ve zehirli tını laboratuvarın fayanslarında yankılanarak. "Daha yeni başlıyoruz burslu. Dün sahilde Karadağ ile el ele tutuşurken her şey çok toz pembeydi değil mi?"

Mina çantasının askısını sımsıkı kavradı, çenesini dikleştirdi: "Ne saçmalıyorsun sen? Aç şu kapıyı!"

"Boran Karadağ buraya gelecek," dedi Rüzgâr, aradaki mesafeyi iki adıma indirerek. Masanın üzerindeki neşter kutusuna parmaklarını dokundurdu. "Aşağıda bekliyor biliyorum. Birazdan Elif panikle onun yanına koşacak, senin yukarıda kilitli kaldığını söyleyecek. Boran o kapıyı kırıp içeri girdiği an... her şey bitecek."

Mina’nın gözleri kısıldı; zihni bir şimşek hızıyla tehlikenin boyutunu çözmeye çalıştı. "Amacın ne senin? Ne istiyorsun Boran'dan?!"

Rüzgâr öne doğru eğildi, gözlerini Mina’nın gözbebeklerine dikti:

"Onun okuldan atılmasını değil... Benim geldiğim çöplüğe, Sancak’ın o kanlı sokaklarına geri dönmesini istiyorum. Seni burada, benimle tek başına bulduğunda o yumruğu bana atacak. Disiplin kuruluna gerek kalmayacak; çünkü aşağıda bekleyen abilerim o anı kayda alıyor olacak. Karadağ ailesinin o temiz mirası, tek bir sokak kavgası videosuyla çöpe gidecek."

Dudaklarının kenarı vahşi bir zevkle kıvrıldı:

"Ve seni korumak uğruna her şeyini kaybedişini... en önden sen izleyeceksin."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

11okunma 2beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.