65. bölüm / 85

Bölüm 65: Aynadaki Yansımalar ve Fırtınanın İki Yüzü

Bölümler 85Şu an: Bölüm 65: Aynadaki Yansımalar ve Fırtınanın İki Yüzü

Teneffüs zili koridorda yankılandığı an, Mina sırasından adeta bir yay gibi fırladı.
Sınıftaki oksijensiz, boğucu hava göğsünü sıkıştırıyordu. Ne Boran’ın masanın altında parçaladığı kaleme bakabildi ne de arkada sabırsızca ayağa fırlayan Koral ile Pamir’e tek bir kelime edebildi. Sıraların arasından hızla sıyrılıp kapıdan dışarı çıktı ve koridorun sonundaki kızlar tuvaletine doğru koşar adımlarla yöneldi.
Tuvaletin beyaz fayanslı, serin havası yüzüne çarptığında derin bir nefes aldı. Mermer lavabonun önüne geçip musluğu açtı. Soğuk su avuçlarına dolarken başını eğip yüzüne çarptı; şakaklarındaki o zonklama biraz olsun yatışsın istiyordu. Ancak omzuna dökülen dalgalı saçları sürekli ıslak parmaklarına dolanıyor, suyun akışını engelliyordu. Bir eliyle saçlarını toplamaya çalışırken diğeriyle musluğu kapatmaya uğraştı.
"Al, istersen bunu kullan."
Mina irkilerek başını kaldırdı. Aynadaki yansımada, yan lavaboda duran sınıf arkadaşı Elif’i gördü.
Elif, 12-A’nın en arkasında, cam kenarının uzağında oturan, kimseyle konuşmayan, sesi soluğu çıkmayan o sessiz kızdı. Melis ve tayfası Mina’nın etrafındaki çelikten zırhı görünce geri çekilmiş, fakat içlerindeki o zehirli kibri dökecek yeni bir hedef arayışıyla son günlerde tüm hırslarını bu kıza kusmaya başlamıştı.
Elif’in parmakları hafifçe titriyordu ama gözlerinde sıcak, samimi bir bakış vardı. Avucunun içindeki siyah lastik tokayı Mina’ya doğru uzattı. "Saçların ıslanıyor, rahat yıkarsın."
Mina ıslak ellerini peçeteyle kurulayıp tokayı aldı; dudaklarında içten, sıcacık bir tebessüm belirdi. "Çok teşekkür ederim. Gerçekten iyi geldi." Saçlarını hızla tepeden sıkı bir atkuyruğu yaptı.
O sırada, birkaç kat yukarıdaki 12-A sınıfında bambaşka, ölümcül bir fırtına kopuyordu.
Hoca sınıftan çıkar çıkmaz sınıfın kapısı Koral’ın koca gövdesiyle gürültüyle kapandı. Koral kapının önüne dikilip sırtını kilitledi. Pamir ellerini ceplerine sokup Rüzgâr’ın sırasının sol tarafına geçerken, Saran da sağ tarafındaki pencere boşluğunu kesti.
Boran ise yavaşça sırasından doğruldu. Ağır, ölçülü ama attığı her adımda zemini titreten bir kararlılıkla Rüzgâr’ın masasının tam önüne geldi. İki elini sıranın kenarına öyle bir kuvvetle dayadı ki çocuğun görüş açısını tamamen kapattı.
"O ödevi tek başına yapacaksın," dedi Boran. Sesi o kadar kısık, o kadar derindi ki sınıfın içinde adeta bir fısıltı gibi yankılandı ama her harfi tehdit damlatıyordu. "Mina'nın yanına bir milim bile yaklaşmayacaksın. Raporu da maketi de kendi ellerinle teslim edeceksin, adını da onun yanına yazacaksın. Eğer bir kere... tek bir kere bile onu ders bahanesiyle rahatsız ettiğini görürsem, bu okulun çatısından seni kimse indiremez."
Rüzgâr bacak bacak üstüne attı, arkasına yaslandı. Gözlerini Boran’ın alev alev yanan gözlerine dikti, dudaklarındaki o küstah sırıtışı bozmadan mırıldandı: "Ben kurallara uyan biriyim Karadağ. Hoca eşleştirdi, ben değil. Kız da itiraz etmediğine göre... neyin paniğindesin?"
Saran bir adım yaklaştı, cebindeki çakmağın metaliyle sıranın köşesine vurdu: Tık. "Sana soru sormadı. Emretti."
Sınıfta iğne atsan yere düşmeyecek bir gerilim patlama noktasına gelmişken...
Aşağıda, tuvaletin kapısı sertçe açıldı.
İçeriye dolan ağır vanilya parfümü ve ritmik, yankılanan topuk sesleri aynadaki sessizliği bıçak gibi kesti. Melis, arkasındaki o iki sadık gölgesiyle birlikte içeri adım attı. Melis’in bileğinde Boran’ın bıraktığı o koyu mor izin üzeri fondötenle kapatılmaya çalışılmıştı ama yüzündeki hırs eskisinden çok daha keskindi.
Melis’in gözleri doğrudan lavabonun önündeki Elif’e kilitlendi. "Bak sen... Bizim dilsiz fare buradaymış," dedi Melis, sesindeki küçümsemeyle Mina’yı tamamen görmezden gelmeye çalışarak. Elif korkuyla bir adım geri çekilirken, Melis kızın omzuna sertçe çarparak lavaboya geçti. "Sana verdiğim ödev notlarını nereye koydun ezik? İki saattir seni arıyoruz."
Mina aynadaki yansımadan Melis’in o kibirli yüzüne, ardından yanındaki Elif’in tir tir titreyen ellerine baktı. Boranların koridorlarda estirdiği o sert rüzgâr hafızasındaydı; ama bu sefer yanında onu koruyan dörtlü yoktu.
Ve bu kez hedef kendisi değil, ona toka uzatan o masum kızdı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

14okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.