75. bölüm / 85

Bölüm 75: Kenetlenen Parmaklar ve İki Ayrı Karargâh

Bölümler 85Şu an: Bölüm 75: Kenetlenen Parmaklar ve İki Ayrı Karargâh

Bahçedeki tatlı uğultu yerini sakin ama kalp atışlarını hızlandıran bir sükûnete bırakırken, Elif’in yüzündeki muzip tebessüm duruldu. Yanında dikilen, hâlâ laf yetiştirme telaşında olan Pamir’e doğru usulca döndü. Hiçbir kelime etmeden, son derece narin bir hareketle elini kaldırdı ve parmaklarını Pamir’in parmaklarının arasına kaydırdı.
Pamir’in cümlesi havada dondu. Boğazından geçen nefes tek bir saniyede kesildi; eline değen o sıcacık, yumuşacık tenle birlikte sanki bütün vücudundan elektrik akımı geçti. Gözleri şokla parmaklarına, ardından Elif’in hafifçe kızarmış ama kararlı gözlerine kaydı. Parmaklarını istemsizce, bir daha asla bırakmak istemezcesine sıktı.
Aynı saniyelerde, yüzünü Boran’ın kabanına gömmüş olan Mina da daha fazla kaçamadı. Titreyen sağ elini kabanın eteklerinden aşağı kaydırdı; Boran’ın yan tarafında duran sert, kemikli elini buldu. Parmak uçlarıyla çocuğun avucuna dokundu ve yavaşça, sımsıkı kenetledi.
Boran’ın göğsü bu temasla derin bir nefesle kabardı. Mina’nın küçük elini koca avucunun içinde tamamen sarıp sarmaladı, başparmağıyla kızın elinin üzerini tüy gibi okşadı.
Birkaç adım geride dikilen Koral ve Saran ise bu tabloyu sessizce izliyordu.
Koral önce birbirine kenetlenen Pamir ve Elif’in ellerine baktı, sonra Mina’nın Boran’ın elini sımsıkı tutuşuna... Ağzını hafifçe aralayıp yanındaki Saran’a döndü. Yüzüne yapmacık, hüzünlü ve aşırı dramatik bir ifade takınarak devasa sağ elini Saran’a doğru uzattı.
"Bari ben de senin elini tutayım be Saran... Sap gibi kaldık burada!" dedi Koral, sesini incelterek.
Saran elini cebinden bile çıkarmadan bir adım geriye sıçradı; kaşlarını çatıp öldürücü bir bakış fırlattı: "Ne yapıyon lan sen?! Çek şu koca pençeni önümden, delirdin mi oğlum?!"
O an bahçedeki büyü bir kez daha koca bir kahkaha tufanıyla bozuldu.
Pamir ve Elif birbirlerine bakıp kahkahayı basarken, Mina sonunda başını Boran’ın kabanından çıkardı; gülmekten gözlerinden yaş gelmişti. Boran bile başını iki yana sallayarak Koral’ın ensesine hafif bir şaplak indirdi.
"Hadi bakalım," dedi Boran, Mina’nın elini bırakmadan. "Artık dağılma vakti. Hava kararmadan sizi bırakalım."
Mina hemen Elif’in koluna girdi. "Elif, bu akşam bize geliyorsun! İtiraz kabul etmiyorum, birlikte çalışırız hem halam nefis yemekler yapmıştır." Elif gözleri parlayarak başını salladı.
Siyah cip ve arkasından gelen koruma aracıyla kızlar kısa sürede Mina’nın dairesinin önüne bırakıldı. Kapıda Sevim Hanım’ın sıcak karşılamasıyla kızlar içeri geçerken, dörtlü de arkalarını dönüp kendi kulelerine, Boran’ın geniş çatı katı dairesine doğru yola koyuldu.
O akşam şehirde iki ayrı karargâh kurulmuştu ve ikisinin de tek bir ortak gündemi vardı: Günün bomba dedikodusu.
Mina’nın odasında yatakların üzerine bağdaş kurulmuş, Sevim Hanım’ın getirdiği sıcak çikolatalar kupalara doldurulmuştu. Mina yastığı göğsüne bastırmış, gözlerini kısarak Elif’i sorguya çekiyordu.
"İnanabiliyorum Elif!" diye çığlık attı Mina fısıltıyla. "Okulun ortasında çocuğun elini nasıl öyle tuttun?! Pamir’in yüzünü gördün mü? Şalterleri attı resmen!"
Elif yüzünü elleriyle kapatıp kıkırdadı, yanakları hâlâ al aldı. "Mina sus, kalbim duracaktı zaten! Ama çok tatlıydı... Beni korumaya çalışırken o kadar komik ve şapşaldı ki, içimden geldi işte. Asıl seninki neydi öyle? 'Sen de benim kızımsın küçük kabadayı!' Aman tanrım Mina, Boran Karadağ resmen sana ilan-ı aşk etti!"
Mina yastığa gömülüp utançtan çığlık attı: "Söyleme şunu! Yerin dibine geçtim zaten!"
Aynı dakikalarda, Boran’ın dairesinin geniş salonunda bambaşka bir curcuna vardı.
Koral orta sehpadaki pizza kutusunu kucağına çekmiş, elindeki dilimi sallayarak koltukta yayılan Pamir’i köşeye sıkıştırıyordu. "Anlat lan! 'İşte benim kızım' ha? Çocuğun eli titriyordu arabada vites atarken, fark etmedim sanma!"
Saran viski bardağını tezgâha bırakıp alaycı bir sırıtışla araya girdi: "Parmaklarını öyle bir kilitledi ki, kızın kan dolaşımı durdu sandım bir ara."
"Uğraşmayın lan benimle!" diye isyan etti Pamir, yastığı Koral’ın kafasına fırlatarak ama sırıtmaktan da dudakları kulaklarına varıyordu. "Kız bomba çıktı oğlum, ne yapayım? Rüzgâr’ı tek hamlede mat etti be!"
Boran ise pencerenin kenarında, elindeki kahve kupasıyla şehri izliyordu. Telefonunun ekranında Mina’dan gelen "Elif’le ders çalışıyoruz, merak etme :)" mesajı parlıyordu.
Dudaklarındaki tebessüm bir an bile silinmedi. Arkada Koral’la Pamir’in birbirine girmesini dinlerken, cebindeki telefonu sıktı. O soğuk, karanlık hayatlarına iki kız girmiş; hem Saint Jude’un taşlarını yerinden oynatmış hem de o aşılmaz duvarları darmadağın etmişti.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

13okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.