13. bölüm / 85

Bölüm 13: Sessiz İttifak ve Güvenin Diyeti

Bölümler 85Şu an: Bölüm 13: Sessiz İttifak ve Güvenin Diyeti

Kafenin içindeki ahşap duvarlar, Boran’ın dudaklarından dökülen o iki kelimenin ağırlığıyla sarsılmış gibiydi: "Biz varız."
Mina’nın dudakları aralandı ama boğazından tek bir ses bile çıkmadı. Bu dört kişinin daha düne kadar defterlerini yırttığı, dolabını kırmızıya boyadığı, gururunu ayaklar altına aldığı gerçekti. Şimdi ise tam karşısında, okulun en acımasız çocuğu durmuş, hayatında hiç kimseden duymadığı o cümleyi söylüyordu.
İnanmak istese bile korku ruhunu bir zırh gibi sarmıştı. Bir adım daha geriye gitti; sırtı sobanın yanındaki tuğla duvara dayandı. "İstemiyorum..." dedi fısıltıyla. "Sizin oyununuzu da... sahte merhametinizi de istemiyorum. Ben sizin projeniz değilim."
Kutay araya girdi. Adımları ağırlaştı, aralarındaki gergin havayı yardı. Boran’a değil, doğrudan Mina’ya baktı. "Haklı," dedi Kutay, sesi ilk kez sokakların o hırçın tınısından arınmıştı. "Bu züppelere güvenemezsin. Bugün seni korur gibi yaparlar, yarın canları sıkılınca yine kapının önüne koyarlar. Sokakların kuralları vardır ama bunların hiçbir kuralı yok."
Koral dişlerini sıkarak Kutay’ın yakasına yapışmak için bir hamle yaptı ama Saran hızla Koral’ın kolunu yakaladı. "Dur," dedi Saran, gözlerini Kutay’dan ayırmadan. "Mesele Kutay değil."
Boran Kutay’a dönmedi bile. Gözleri sadece Mina’daydı. Mina’nın ona inanmayan, kırgın ve savunmaya geçmiş bakışları, hayatı boyunca aldığı hiçbir cezaya benzemiyordu.
"Oyun değil," dedi Boran. Sesi o kadar alçaktı ki kafedeki çıtırtılar bile onu bastırabilirdi. Deri ceketinin cebinden bir anahtar destesi çıkardı. Üzerinde tek bir gümüş anahtarın asılı olduğu o halkayı masanın ahşap yüzeyine, Mina’nın uzanabileceği mesafeye bıraktı.
"Orman yolundaki dağ evi. Babamın ya da okulun haberi yok. Sadece dördümüzün bildiği yer," dedi Boran. Ardından ellerini ceplerine sokup yarım adım geri çekildi; kıza alan tanıdı. "Bize inanmak zorunda değilsin. Bizden nefret etmekte de sonuna kadar haklısın. Ama o eve dönersen öleceksin Mina. Bunu sen de biliyorsun."
Müşerref Teyze arkadan sessizce yaklaştı, şefkatli bir elini Mina’nın titreyen omzuna koydu. Yaşlı kadının bakışları kapıdaki dört gence kaydı. Yılların tecrübesiyle o çocukların gözlerindeki kibri değil; ilk kez tattıkları o derin suçluluk ve telafi arzusunu görmüştü. "Kızım..." dedi Müşerref Teyze usulca. "Burada kalamazsın, biliyorsun. Baban buraları altüst eder, dükkânı basar. Bir süre saklanman gerek."
Mina yerdeki anahtara baktı. Metalin soğuk parıltısı, içinde bulunduğu çaresizliğin tek çıkış kapısı gibi duruyordu.
Kutay derin bir nefes verdi. Kafasındaki kavgayı, iki okul arasındaki o kan davasını bir kenara itmek onun gibi bir sokak lideri için neredeyse imkansızdı. Ama Mina’nın o kırılgan omzuna, yüzündeki morluklara ve dökülen yaşlarına baktığında, bu savaşın kızın üzerinde sürmesine vicdanı elvermedi.
Kutay montunun fermuarını çekti, geri çekildi. "Şimdilik gidiyorum," dedi Kutay, bakışlarını Boran’a dikerek. Sesi bir uyarıdan çok açık bir ültimatomdu: "Eğer o kıza tek bir zarar gelirse... Eğer o evde canı bir kez daha yanarsa, Saint Jude’u başınıza yıkarım Boran. Şehrin neresine saklanırsanız saklanın, seni kendi ellerimle bulurum."
Kutay kapıya doğru yürüdü, pirinç çan hafifçe ses verdi ve kapıyı çekip sokağın gri sisinde kayboldu.
Kafede sadece onlar kaldı.
Pamir kapının eşiğinde durmuş, ilk kez başını yerden kaldıramıyordu. Koral derin nefesler alarak duvara yaslanmıştı. Saran çakmağını cebine koymuş, gözleriyle Mina’nın her hareketini tartıyordu.
Mina titreyen elini masaya uzattı. Parmakları gümüş anahtara değdiğinde soğuk metal tenini yaktı. Başını kaldırdı, Boran’ın karanlık, kararlı gözlerine baktı.
"Sadece... birkaç gün," dedi Mina, sesi neredeyse duyulmaz bir fısıltıydı. "İyileşene kadar."
Boran başını hafifçe eğdi. Ses tonunda ne zafer kazanmış bir eda vardı ne de kibir. Sadece ağır bir kabulleniş:
"Ne kadar istersen."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

38okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.