64. bölüm / 85

Bölüm 64: Kırmızı Çizgiler ve İstenmeyen Ortak

Bölümler 85Şu an: Bölüm 64: Kırmızı Çizgiler ve İstenmeyen Ortak

Boran, havada asılı kalan yumruğunu hocanın keskin bakışları altında güçlükle indirdi. Parmakları öyle bir şiddetle kenetlendi ki eklem yerleri kireç gibi bembeyaz oldu. Rüzgâr ise sandalyeden yavaşça kalkıp sırasına dönerken zafer kazanmış gibi gevşek bir tavırla omzunu silkti.
Ders edebiyattan çıkıp biyolojiye bağlandığında, sınıftaki gerilim bir an bile düşmedi. Aksine, sıraların arasındaki o dar alanda adeta görünmez bıçaklar çekilmişti.
Boran sıranın sol tarafında, tek omzunu Mina’ya doğru dönmüş, kollarını göğsünde kavuşturmuş oturuyordu. Gözleri tahtadaki hücre bölünmesi şemalarından çok, çapraz sırada oturan Rüzgâr’ın üzerindeydi. Arkadaki Koral kalemi elinde öyle bir bastırıyordu ki kurşun uç iki kere kütürdeyerek kırıldı; Pamir arkasına yaslanmış, gözlerini kısmış çocuğun en ufak bir hareketini kolluyordu; Saran ise masanın altındaki çakmağının soğuk metaliyle oynuyor, sınıfın havasını zehirleyen bu yeni elemanı tartıyordu.
Fakat Rüzgâr durmadı.
Hocanın tahtaya yazdığı her dipnotta, defterinin köşesini çevirip hafifçe arkaya, Mina’ya doğru eğiliyordu. "Şu sentromer kısmı neydi? Sancak'ta burayı farklı anlatmışlardı, senin notların daha detaylı gibi..." diye fısıldıyordu.
Mina, yanındaki Boran’ın boyun damarlarının nasıl kabardığını hissedebiliyordu ama doğasında olan o naif, yardımsever tarafına engel olamıyordu. Başını hafifçe eğip defterini hafifçe çocuğun görebileceği açıya kaydırdı. "Mitoz bölünmenin anafaz evresi bu... Kardeş kromatitler ayrılıyor, şuradaki şemaya bakarsan daha net anlarsın," diye fısıldadı iyi niyetle.
Rüzgâr dudaklarının kenarını kıvırarak kıza baktı. "Anladım... Teşekkürler burslu."
Boran masanın altından bacağını öyle bir gerdi ki sıranın demir ayağı hafifçe inledi. Başını Mina’ya çevirdi; gözlerinde "Konuşma şununla" diyen saf bir öfke ve kıskançlık yangını vardı. Mina ise masumca gözlerini kırpıştırıp dudaklarını büzdü; sadece ders anlatıyordu, ortada bir tehlike görmüyordu.
Tam o sırada biyoloji hocası gözlüklerini burnunun ucuna indirip tahtanın önünde durdu. "Evet arkadaşlar, geçen haftaki konudan birkaç soru soracağım. Bakalım kimler gerçekten tekrar yapmış."
Hoca art arda üç zorlayıcı enzim sorusu yöneltti. Sınıfın geri kalanı başını öne eğerken, Mina tereddüt bile etmeden parmağını kaldırdı. Hoca söz verdiğinde, tek bir terim bile atlamadan, kusursuz ve akıcı bir şekilde yanıtladı.
"Harika Mina, her zamanki gibi eksiksiz," dedi hoca memnuniyetle başını sallayarak. Ardından bakışları arka sıralarda rahat tavırlarıyla oturan Rüzgâr’a kaydı. "Rüzgâr, Sancak’tan yeni geldin. Müfredat farkı yüzünden hücre fizyolojisi konularında epey geridesin. Dosyandaki notlara baktım, bu açığı hızla kapatman gerek."
Rüzgâr arkasına yaslanıp ellerini iki yana açtı. "Elimden geleni yaparım hocam, ama biraz desteğe ihtiyacım var gibi."
Hoca gülümsedi. "Tam da düşündüğüm gibi. Dönem sonu biyoloji proje ödevi için ikişerli gruplar oluşturuyoruz. Madem Mina sınıfımızın en çalışkanı ve konulara bu kadar hâkim... Rüzgâr, senin eksiğini en iyi o kapatır. İkinizi eşleştiriyorum. Laboratuvar raporunu ve maketi birlikte hazırlayacaksınız."
O cümlenin bittiği saniye, 12-A sınıfında adeta oksijen tükendi.
Boran oturduğu yerde öyle bir hızla doğruldu ki sıranın ahşap tablası sertçe sarsıldı. "Hocam—" diye çıkıştı Boran. Sesi sınıftaki herkesin irkilmesine yetecek kadar sert, buyurgan ve tehditkârdı.
Hoca kaşlarını çattı. "Bir sorun mu var Boran?"
Koral arkadan öne doğru fırlamaya yeltendi, Pamir masanın altından arkadaşının kolunu tutup güçlükle durdurdu. Saran gözlerini tavana dikip sabır çekercesine derin bir nefes verdi.
Boran çenesini öyle bir kilitledi ki dişlerinin kırılacağını sandı. Disiplin kurulunun uyarısı, bahçedeki kameralar ve en önemlisi Mina’nın geleceği bir anlığına boğazına dizildi. Yumruklarını masanın altına saklayıp zorlukla nefes aldı. "Grup dağılımını... kurayla yapsaydık daha adil olurdu."
"Ben böyle uygun gördüm Boran, dersi ben yönetiyorum," dedi hoca otoriter bir sesle ve tahtaya döndü.
Rüzgâr ise sıranın üzerinden Mina’ya bakıp göz kırptı. Dudaklarında kazandığı zaferin küstah, alaycı tebessümü vardı. "Görünüşe göre sık sık görüşeceğiz, ortak."
Boran başını yavaşça Rüzgâr’a çevirdi. Gözlerindeki karanlık, okul kurallarını da disiplin kurulunu da yakıp kül edecek bir noktaya tırmanıyordu. Masanın üzerindeki kalemi tek bir hamlede, çıt diye ikiye böldü.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

13okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.