66. bölüm / 85

Bölüm 66: Aynadaki Kıyamet ve İnen Yumruklar

Bölümler 85Şu an: Bölüm 66: Aynadaki Kıyamet ve İnen Yumruklar

12-A sınıfının içindeki hava kurşun gibi ağırdı; Boran’ın sıraya dayanan parmakları ahşabı ezecek kadar sıkılmış, Rüzgâr ile burun buruna dikilmişti.
Tam o saniyede sınıfın kapısı sertçe duvara çarptı.
Nefes nefese kalmış bir öğrenci eşikte belirdi, gözleri dehşetle büyümüştü. "Aşağıda... Kızlar tuvaletinde kıyamet koptu! Melisler yine birini kıstırmış, fena dövüyorlar!"
O tek bir cümle sınıftaki bütün planları, gerilimleri ve restleşmeleri yerle bir etti.
Boran’ın beyninden vurulmuşa döndüğü o yarım saniyede tek bir isim yankılandı: Mina.
"Çekil önümden!" Boran sırayı tek bir tekmede yana savurup kapıya doğru fırladı. Koral kapının pervazını neredeyse sökerek koridora atıldı, Pamir ve Saran saniyeler içinde peşlerine takıldı. Rüzgâr ise dudaklarındaki alaycı ifadeyi anında silip sırasından bir yay gibi fırladı; deri ceketini savurarak onların arkasından merdivenlere doğru deli gibi koşmaya başladı.
O dakikalarda, alt kattaki kızlar tuvaletinde işler Melis’in planladığı gibi gitmiyordu.
Melis ve arkasındaki iki kız, köşeye kıstırdıkları Elif’in üzerine yürürken hırslarından gözleri dönmüştü; yan taraftaki kabinlerin gölgesinde duran Mina’yı ilk başta fark bile etmemişlerdi. Melis elini kaldırıp Elif’in omzuna sertçe vurduğu ve "Cevap versene kızım, sağır mısın?!" diye bağırdığı an...
Önlerine aşılmaz bir set çekildi.
Mina tek bir tereddüt bile etmeden öne fırladı, Elif’i arkasına alıp Melis’in göğsüne iki eliyle öyle sert bir darbe indirdi ki Melis ıslak fayansların üzerinde geriye doğru sendeledi.
Eski Mina yoktu artık. O korkudan titreyen, köşesinde ağlayan, kafasını kaldıramayan kız; hastane odalarında, kanlı kapı eşiklerinde ve Boranların gölgesinde çoktan ölmüştü.
"O elini bir daha ona uzatırsan," dedi Mina, sesi fayanslarda çınlayarak, "o parmaklarını tek tek kırarım Melis!"
Melis karşısında Mina’yı görünce önce afalladı, ardından yüzünü çirkin bir nefret kapladı. Yanındaki iki kıza baktı; Boranlar ortalıkta yoktu. "Sen kimsin lan bana el kaldırıyorsun?!" diye ciyaklayarak Mina’nın üzerine atıldı. Yanındaki kızlar da kollarını sıvayıp Mina’ya hamle yaptı.
Ama beklemedikleri şey, Mina’nın içindeki o patlamaya hazır yanardağdı.
Mina ilk gelen kızın saçını öyle bir kavrayıp çekti ki kız acıdan çığlık atarak lavabonun mermerine çarptı. Diğerinin karnına bindiği tekme kızı yere sererken, Melis’in savurduğu tırnaklı eli havada yakaladı; bileğini geriye büküp çelmesini taktı. İkisi birden gürültüyle yere yuvarlandı ama üstte kalan, gözü tamamen dönmüş olan Mina’ydı.
Merdivenleri üçer dörder inen Boran ve arkasındakiler koridora ulaştığında, tuvaletin önünün ana baba gününe döndüğünü gördü. Neredeyse bütün okul kapının önünde toplanmış, içeriden gelen çığlıkları, kırılan sıvı sabunlukların seslerini ve iniltileri şok içinde izliyordu.
"Açılın lan! Çekilin!" Koral kalabalığı dev cüssesiyle iki yana fırlatarak yardı.
Boran koridordaki herkesi ezip geçerek tuvaletin kapısını tek bir tekmeyle ardına kadar açtı. Kalbi boğazında atıyordu; Mina’yı yerde kanlar içinde bulmaktan, ona zarar gelmiş olmasından ölesiye korkuyordu.
Fakat içeri adım attıkları anda... Zaman bir kez daha dondu.
Koral donakaldı. Pamir’in ağzı bir karış açık kaldı. Saran cebindeki çakmağı tutan elini havada unuttu. Arkadan nefes nefese yetişen Rüzgâr ise gördüğü manzara karşısında kafasını şaşkınlıkla iki yana salladı.
Yerde yatan iki kız köşelere sinmiş, biri burnunu tutuyor, diğeri saçlarını kurtarmaya çalışarak inliyordu. Elif lavabonun yanında ağzı açık kalmış, gözlerini kırpıştırarak manzarayı izliyordu.
Ve tam ortada...
Mina, ıslak fayansların üzerinde sırtüstü serilmiş olan Melis’in tam üzerine oturmuştu.
Melis’in kusursuz fönlü saçlarını iki eline birden dolamış, acımasızca kökünden asılıyordu. Melis altta debelenip "Bırak! İmdat! Saçım!" diye feryat ederken, Mina kızın yüzüne doğru eğilmişti; dağılmış saçları, alev saçan kahverengi gözleri ve öfkeden kızarmış yanaklarıyla adeta küçük bir savaş tanrıçasına dönüşmüştü.
"Bir daha!" diye bağırdı Mina, kızın saçını bir kez daha asılarak. "Bir daha bu okulda birine dokunursan seni bu tuvaletin zeminine yapıştırırım, anladın mı beni?!"
Kapının eşiğindeki Boran Karadağ’ın yüzünde, önce tek bir şok dalgası belirdi.
Ardından o simsiyah, öldürücü gözlerine öyle bir gurur, öyle dizginlenemez bir hayranlık yerleşti ki dudaklarının kenarı ağır ağır yukarı kıvrıldı.
Koral arkadan eğilip Pamir’in omzuna vurdu, fısıltısı bütün tuvalette yankılandı: "Oğlum... Biz bu kıza ne yaptık lan?"

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

15okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.