71. bölüm / 85

Bölüm 71: Sessiz Hamle ve Kırılan Kışkırtma

Bölümler 85Şu an: Bölüm 71: Sessiz Hamle ve Kırılan Kışkırtma

Nizamiye kapısının önündeki hava, Rüzgâr’ın motordan aşağı sarkıttığı botunun ucunu yere vurmasıyla bir anda ağırlaştı.
Gözlerini doğrudan Mina’ya dikti. Dudaklarındaki o zehirli, meydan okuyan sırıtışı büyütürken, Boran’ın boyun damarlarının nasıl kabardığını çok iyi biliyordu; tam da istediği yangını başlatmak için sesini herkesin duyabileceği bir tonda yükseltti:
"Mina!" dedi Rüzgâr, selenin üzerinden hafifçe doğrularak. "Biyoloji projesi için vakit kaybetmeyelim diyorum. Raporu ve maket planını çıkarmak için bu akşam bana geçebiliriz. Bizim ev oldukça sakin, rahat çalışırız."
O cümle kapının önündeki kalabalıkta yankılandığı an, Boran’ın gözbebekleri ölümcül bir karanlıkla kısıldı.
Boran bir adım öne fırladı; yumrukları öyle bir kuvvetle sıkıldı ki eklem kemikleri beyazladı. Koral dişlerinin arasından küfrederken öne atılmaya yeltendi; Rüzgâr’ın amacı kabak gibi ortadaydı: Boran’ı herkesin önünde çıldırtmak, okul sınırlarında bir kavga daha çıkartıp onu tamamen oyunun dışına itmek.
Fakat fırtına kopmadan hemen önce, beklenmedik bir şey oldu.
Aylardır o sınıfın en arka köşesinde görünmez bir hayalet gibi yaşayan, her gerginliği, her fısıltıyı ve güç dengesini adım adım izlemiş olan Elif; Mina’nın kolunu yavaşça bıraktı.
Bir adım öne çıktı.
"Boşuna plan yapma Rüzgâr," dedi Elif. Sesi titrek değildi; aksine, duru ve şaşırtıcı derecede kendinden emindi. "Son dersten hemen önce biyoloji hocasının yanındaydım. Eşleşmeleri konuştum. Mina ile ben ortak olacağız. Hoca da onayladı."
Nizamiye kapısının önünde tek bir nefes sesi bile duyulmadı.
Mina şaşkınlıkla Elif’e baktı. Koral’ın havada kalan adımı dondu, Pamir’in ağzı hafifçe aralandı. Rüzgâr’ın oyununu bozmakla kalmamış, Boran’ın tuzağa düşmesini tek bir hamlede engellemişti.
Elif başını hafifçe yana çevirdi; gözleri tam karşısında buz kesmiş halde duran Boran Karadağ ile buluştu. İki yabancı arasında kelimelere dökülmeyen, derin bir minnet ve anlayış köprüsü kuruldu. Boran, kızın bu zekice hamlesini fark ettiğinde yüzündeki o taş gibi sert ifade bir milim gevşedi; başını hafifçe, saygıyla aşağı eğdi. Elif de aynı şekilde, sadece ikisinin anladığı küçücük bir tebessümle başını eğerek karşılık verdi.
Rüzgâr’ın yüzündeki o küstah sırıtış tek bir saniyede soldu. Kaşları çatıldı, planının bu sessiz kız tarafından bozulması gururunu fena halde incitti.
Fakat geri adım atmayacak kadar arsızdı. Hızla toparlandı; dudaklarının kenarını yeniden o eğreti, kışkırtıcı kıvrıma zorladı.
"Öyle olsun bakalım..." dedi Rüzgâr, gözlerini Elif’ten çekip yeniden Mina’ya sabitleyerek. "Ama proje iptal oldu diye sıra arkadaşımın peşini bırakmaya hiç niyetim yok. Yan yanayız nasılsa, değil mi burslu?"
Kimseden cevap beklemedi. Kaskını tek bir sert hareketle kafasına geçirdi; vizörünü indirmeden önce Boran’a son bir alaycı bakış fırlattı. Motorun üzerine düzgünce yerleşip marşa bastı.
VROOOM!
Egzozdan çıkan sağır edici kükreme nizamiye kapısını titretirken, motorun arka tekeri çakılları dört bir yana savurdu ve Rüzgâr son gaz caddeye fırlayarak gözden kayboldu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

14okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.