62. bölüm / 63

60.bolum

Bölümler 63Şu an: 60.bolum

Silas, akıl hastanesinin beyaz duvarlarının arasına hapsolmuş bir şekilde oturuyordu. Başını dizlerine yaslamış, günlerdir tek kelime etmemişti. Gözleri donuktu, ancak zihninin derinliklerinde bitmek bilmeyen bir yankı vardı: Riven’in sesi.
Riven’in hayalî sesi, defalarca kulaklarında çınlıyordu: “Seni affetmeyeceğim.” “Neden beni bırakmadın?” “Beni sen öldürdün Silas…”
Silas, bağırmak ister gibi kasıldı, ama sesini çıkaramadı. Parmak uçlarını yere sürttü. Titreyen elleriyle saçlarını yolmaya başladı. Tam o anda, kapının kapandığına dair bir ses duydu.
Fakat içeri kimse girmemişti.
Silas fısıldadı: "Riven?"
Birdenbire, odanın köşesindeki sandalyede Riven’in hayali belirdi. Üzerinde vurulduğu günkü kıyafetleri vardı ve yüzünde hâlâ kurumuş kan lekesi duruyordu.
“Yalnız mısın Silas?”
Silas, gözyaşları içinde ona doğru koştu. “Riven… seni çok özledim… ben… ben her gece seni görüyorum... her kâbusta...”
Riven’in hayali acımasızca cevap verdi: “Ben her gece gerçekten geliyorum. Çünkü sen beni unutamıyorsun. Çünkü sen beni... öldürdün.”
Silas dizlerinin üstüne çöktü. Bağırmak isterken hıçkırıklara boğuldu. Ellerini yüzüne kapattı. “Hayır... hayır... ben seni korumaya çalıştım! Ben... sadece bizim özgür olmamızı istedim…”

“Beni zincire vurdun Silas. Sonra da kalbimi parçaladın. Ve şimdi… kendinle yaşıyorsun.”

Birkaç gün sonra, Silas kendini odanın köşesinde, yerde buldu. Kendi kollarını kesmişti, ancak kesikler derin değildi. Bir hemşire koşarak geldi, peşinden doktorlar girdi odaya. Silas ise sadece fısıldıyordu:
“Riven’e gitmek istiyorum… Onu hâlâ seviyorum… Beni neden yanında istemiyor?”
Doktorun Gözlem Raporu şu notları içeriyordu:
Hasta Adı: Silas E.
Durum: Post-travmatik ağır psikotik çöküş.
Halüsinasyon: Riven isimli ölen partneriyle düzenli "diyalog" hâlinde.
Tehlike Durumu: Kendine zarar eğilimi yüksek.
Kayıt Notu:
“Hasta her gece ‘Riven’i gördüğünü’ söylüyor. Onunla yaşıyor, ona sorular soruyor, kendini affettirmeye çalışıyor. Bu takıntı onu gerçeklikten koparıyor.”

(Hasta bir şekilde hastaneden kaçmıştır ve bir uçurumun kenarında intihar etmiştir. Cesedi hâlen bulunamadı.)

Silas yatağında, gözleri açık bir şekilde yatarken, yanına biri otururmuş gibi bir izlenim oluşur, oysa kimse yoktur. Ama Silas için oradadır.
Riven’in hayali bir kez daha belirir. Sessizce fısıldar: “Ben seni affetmedim Silas… ama sen hâlâ beni seviyorsun, değil mi?”
Silas, gözlerinden yaş akarken cevap verir: “Sana rağmen… evet.”
Ve ışıklar yavaşça kararır.

Bir adam, sevdiğini kaybetti. Ve artık tek gerçekliği, o kaybın içinde yaşamaktı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.