29. bölüm / 63

28.bolum

Bölümler 63Şu an: 28.bolum

Kyra, ofisinden gece geç saatte, yağmurun altında yavaş adımlarla ayrılıyordu. Zihni, Dean ile yaşadığı yıkıcı yüzleşmenin ağırlığı altındaydı. Karanlıkta sessizce yaklaşan siyah bir minibüs, bu düşünceleri aniden kesti. Kapı açılır açılmaz, Kyra çığlık atmaya fırsat bulamadan içeri çekildi. Gözleri ve elleri kelepçelerle bağlanmıştı.
Rakip Çete
Kyra, gözlerini beton bir bodrumda açtı. Bağlıydı. Karşısında duran adam, Oblivion Vultures çetesinin acımasız ve sadist lideri Varn Xelios’tu. Bu grup, Dean’in çetesiyle uzun süredir kin güdüyordu.
Varn, alaycı bir sırıtışla Kyra'ya yaklaştı: “Demek Specter için bu kadar değerlisin ha? Küçük bir test yapalım. Ne kadar dayanabileceğini görelim. Belki senin çığlığın… onun kalbini çatlatır.”
Kyra konuşmadı; sadece gözlerindeki dirençle cevap verdi. Ancak Varn eğlenmek istiyordu. Yüzüne iyice yaklaştı: “Senin canın, onun kontrolünü kaybettiği an olacak. Ve işte o zaman… kazanan ben olacağım.”
Dean, çetenin merkezinde iken, kan ter içinde koşan bir adam odaya daldı: “Specter... Kyra kaçırıldı. Oblivion Vultures aldı. Liderleri... mesaj gönderdi. ‘Kalbini kanatmak istiyoruz.’ dedi.”
Dean, bu haberi duyduğu an donup kaldı. Gözlerinde kıpkırmızı bir parıltı belirdi ve yüzü taş kesildi. Ardından yavaşça ayağa kalktı. Rutin dışına çıkarak bir bıçak kuşandı ve tabancasını çantasına yerleştirdi. Sesi buz gibi bir öfke taşıyordu:
“Onları yakacağım. Tek tek. Eğer ona bir damla kan döktülerse… ölüm bile onlara merhamet sayılır.”

Dean, Varn’ın saklandığı yeri tespit etti. Yanına sadece iki adam alarak yola çıktı, bu, çetenin bile haberdar olmadığı kişisel bir intikam yolculuğuydu. Gecenin karanlığında Varn’ın sığınağına sızdı. Sessizce ilerleyerek onlarca adamı saf dışı bıraktı.
Nihayet bodruma ulaştı. Çelik kapının ardında, zincire bağlı, yüzü kan içindeki Kyra’yı gördü. Bir anlığına durdu; boğazı acıyla düğümlendi. Ardından, kapıyı öfkeyle tekmeleyerek kırdı.
Varn, arkasını döndüğünde Dean’in gözleriyle karşılaştı. Bir an gülümsemeye çalıştı ama o an, kabusunun başladığını anlamıştı.
Dean, tek bir kelime etmeden saldırdı. Dakikalar içinde oda, sadece kan ve dehşet verici bir sessizlik ile doldu. Varn kaçmaya çalışırken, Dean onu dizlerinden vurdu. Yere düşen adam acıyla çığlık attı.
Dean, alçak ve ölümcül bir sesle konuştu: “Sen onun canını acıttın… Şimdi sıra sende.”
Dean’in yüzü maskesizdi. Zincirlerle bağlı Kyra, sevdiği adamın neye dönüştüğünü, saf öfkeyi izliyordu. Gözlerinden yaşlar akıyordu ama bu sefer korkudan değil; içindeki gerçek Dean’in hâlâ orada olduğunu gördüğü için.
Dean, Kyra’nın yanına geldi. Zincirlerini çözdü ama ona dokunmadı, sadece diz çöktü. Kısık bir sesle konuştu: “Affet beni... Seni buraya ben çektim.”
Kyra, bağlı ellerini çözülen kollarının yardımıyla uzattı ve onun kanlı yüzüne dokundu. Fısıltıyla cevap verdi: “Hayır Dean… Sen… beni kurtardın.”
O an, Dean’in gözlerinden ilk kez sessizce bir yaş süzüldü. Ama hâlâ, elleri kanla kaplıydı. Karanlığın ortasında, kurtarıcı ve bir katil olarak, yalnız bir çocuk gibi kalakalmıştı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.