56. bölüm / 63

54.bolum

Bölümler 63Şu an: 54.bolum

Riven, terk edilmiş binanın karanlık odasında kalmıştı. Dean’in son sorusu, bir damla zehir gibi zihninde yankılanıyordu: “Silas’ı seviyor musun?” Saatler akıp gitmişti, ama cevap hâlâ gelmemişti. Bir köşede, dizlerini karnına çekmiş, gözleri donuk, dudakları çatlamış bir halde oturuyordu. İç sesi, keskin bir pişmanlıkla yüzleşiyordu: “Neden sustum…? Neden tek kelime edemedim?”
Kapının gıcırdayarak açılmasıyla irkildi. Silas, elinde buharda tüten bir kahve kupasıyla içeri girdi.
“Konuştuğunuzu gördüm,” dedi Silas, sesi sakin ama sorgulayıcıydı. “Ama ne konuştuğunuzu duymadım. Ne dedi sana?”
Riven, bakışlarını ondan kaçırdı.
Silas yavaşça yaklaştı. Sesi tehdit ve kıskançlığın ince bir karışımını taşıyordu. “Yoksa… seni benden almaya mı çalıştı?”
Riven, zar zor duyulan bir sesle yanıtladı: “…Hiçbir şey söylemedi.”
Silas hafifçe gülümsedi. Bu, alaycı bir gülümsemeydi. “Dean’in hiçbir şey söylememesi mümkün değil. Beni öldürmek istemeyen kimseyle uzun süre aynı odada kalamaz.” Kahvesinden bir yudum aldıktan sonra soruyu daha net sordu: “Sana ‘beni seviyor musun’ dedi mi?”
Riven başını kaldırdı, Silas’a ilk kez doğrudan bakarak. “Hayır,” dedi. Boğazındaki düğüm ağırlaştı. “Bana onun yerine şunu sordu: ‘Onu seviyor musun?’”
Silas’ın yüzü bir an için buz kesti, ardından dudaklarının kenarında belli belirsiz bir gülümseme belirdi.
“Ve sen sustun.”
Riven sessizce onayladı: “Sustum.”
Silas iyice yaklaştı. Gözleri, cevabı duymaktan çekiniyormuş gibi Riven’a kilitlenmişti. “Çünkü ne ‘hayır’ diyebildin… ne de ‘evet’.”
Riven’ın gözleri yaşlarla doluydu. “Çünkü ikisi de doğruydu…” diye fısıldadı.
Silas’ın yüzü aniden düştü. O cevap, bir yumruktan daha ağır, en sert tokat gibiydi.

Aynı gece, Dean eski bir fabrikanın loş ışıkları altında, Silas’ın adamlarına dair istihbaratları topluyordu. Zihninde yankılanan düşünceleri, kendi iç sesi gibiydi: “Bu savaş benim savaşım. Riven… o kendi tarafını seçti. Kyra hâlâ nefes alıyorsa, bu sadece onun için. Ve ben yaşadığım sürece, Silas cezasını bulacak.”
Dean, harita üzerindeki hedefleri birer birer silmeye başladı. Geriye sadece son perde kalmıştı: Silas ve Riven’ın bizzat kendileri.

Gece çökmüştü.
Silas, Riven’ın beklediği odaya girdi. Riven pencerenin önünde oturuyordu. Birbirlerine kısa, anlamlı bir bakış attılar. Bu kez ikisi de konuşmadı. Sözcüklere gerek yoktu. Gözlerinde yansıyan tek bir şey vardı: Yaklaşmakta olan kaçınılmaz fırtına.

Bazen sevgi, kalmanın değil... gitmenin sebebidir.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.