37. bölüm / 63

36.bolum

Bölümler 63Şu an: 36.bolum

RİVENİN ÖLDÜGÜ GECE

O gece karanlık, sokak lambalarının bile aydınlatamadığı bir yoğunluktaydı. Kyra, yerde yığılmış, gözleri kapalıydı. Yüzünde darp izleri ve dudağında kurumuş kan vardı.
Birkaç metre ötede, Riven’in cansız bedeni yatıyordu. Gömleği yırtılmış, göğsünde üç kurşun deliği. Gözleri açıktı, ancak içindeki hayat çoktan çekilmişti.

Dean, köşede kaskatı duruyordu. Olan biteni sadece izlemek zorunda kalmıştı. O an, yerde cansız yatan kişinin, ara sıra karşısına çıkan o çocuk olduğunu fark ettiğinde kanı dondu. Henüz, gözlerinin önünde ölen Riven’in ikiz kardeşi olduğunu bilmiyordu. Hayatında ilk kez birini gerçekten kaybettiğini hissediyordu.
Silas’ın adamları, Riven’in bedenini kaldırmaya başladılar. Adamlardan biri Kyra’ya yaklaştı: “Bu çocuk da... tanık. Onu da götürelim.”

Silas’ın sesi sert ve netti: “Hayır, onu bırakın. Onun için tekrar geleceğim, ama bugün değil. Artık gitmeliyiz.”
Adam tereddüt etti, ama emre uyarak geri çekildi. Silas ve adamları olay yerinden hızla uzaklaştıktan sonra, Dean aceleyle yere yığılmış Kyra’ya doğru koştu.

Dean, Kyra’nın yanına diz çöktü. Yüzüne baktı. Kyra’nın gözleri kapalıydı; hâlâ Riven’in adını mırıldanır gibiydi. Dean, acı dolu bir fısıltıyla konuştu: “Keşke... seni tanımasaydım..”
Dean, Kyra’yı kollarına aldı. Kendi montunu onun üzerine örterek, oradan uzaklaşti..

Dean, Kyra’yı hastane kapısının hemen önüne bıraktı ve kim olduğunu sormasınlar diye gölgelere saklanarak doktorları çağırdı. Kapının arkasından, Kyra’nın sedyeye konulduğunu izledi.
Elini cebine attı ve küçük, parlak bir nesne çıkardı. Kyra’nın düşürdüğü bir kolyeydi. Dean, kolyeyi avucunda sıktı.

Dean’in iç sesi, bir yemin gibiydi:
“Sana yaklaşmayacağım. Yemin ederim. Seni tanımayacağım. Çünkü eğer yaklaşırsam... senin de sonun olur.”

Ancak işler Dean’in planladığı gibi gitmedi. Ona yaklaşmaktan kendini alıkoyamadı. Kyra’yı sınıfta ilk gördüğünde şaşkına dönmüştü; onun o okula gelebileceği aklının ucundan bile geçmemişti. Her ne kadar uzak durmak istese de, en yakın arkadaşının ölümüne göz yumduğu için ona destek olmak, çektiği vicdan azabından kurtulmak istiyordu. Ona aşık olacağı ise aklının ucundan bile geçmemişti.
İçindeki ses, acıyla devam ediyordu: “Eğer Kyra bunu öğrenirse, beni asla affetmez, biliyorum...”

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.