53. bölüm / 63

51.bolum

Bölümler 63Şu an: 51.bolum

Gece yarısıydı. Riven, Silas’ın saklandığı o karanlık ve soğuk yere geri döndü. Gözleri kızgın, kalbi parçalanmıştı. Kyra’nın vurulmasıyla, elindeki son kırık umutlar da yerle bir olmuştu. Kapı açılır açılmaz içeriye girdi, sessizliği bozan tek ses onun hıçkırıklarıydı.

"Neden yaptın bunu, Silas?" diye bağırdı, sesi kırılırken. "Neden Kyra’yı vurdun? Neden beni oraya götürdün? Neden?"
Silas onu sessizce izliyordu, bakışları soğuk ve kararlıydı. "Seni yanımda tutmak için… zorundaydım," dedi düşük bir sesle. "Kyra… onun ölümü, bizim yolumuzun bir parçasıydı."

Riven’ın elleri yumruk oldu, gözlerinden yaşlar akmaya devam ederken haykırdı: "Yalan söylüyorsun! Kyra’ya zarar vermekle neyi kazandın? Ben sana güvenmiştim. Sana kalbimi açmıştım! Ama sen beni hem onun hem de Dean’in hayatından ettin! Neden? Neden?"

Silas karşılık verdi: "Bunu yapmazsam sen kaçardın. Biliyorum, kaçmak istedin. Ama artık sende, bendesin, başka şansın yok."
Riven çaresizlik ve öfke arasında gidip gelirken iç sesi yükseldi: Ama bu nasıl olur, böyle biri? Bu nasıl bir bağ? Bu bir zincir, bir esaret.

Riven tekrar Silas’a baktı, gözlerindeki acı ve kinle: "Sen benim hayatımı, hayallerimi, dostlarımı mahvettin. Kyra ölüyor, Dean yalnız. Ve ben… ben bu pis oyunun bir parçası olmak istemiyorum! Ama… belki de buna mahkumum."

Silas, yüzünde o korkutucu sakinlikle cevap verdi: "Sen benim kaderimsin, Riven. Ve artık seninle olan bu bağı kimse koparamaz."
Riven, nefesini tutarak geri çekildi, gözlerinden bir damla yaş süzüldü: "SEN DELİSİN SİLAS SEN SEN DELİSİN!!!!"

Sessizlik odada ağırlaştı. Dışarıda yağmur damlaları pencereye vururken, içeride kırılmış kalpler ve karmaşık duygular çarpışıyordu.

Riven, kapıdan çıkan Silas’ın peşinden sessizce yürüdü. İçinde biriken tüm öfke, korku ve çaresizlik bir anda patlamaya hazır bir volkan gibiydi. Silas tam koridorda dönerken, Riven hızla onu yakaladı ve sertçe duvara itti. Ellerini Silas’ın boğazına doladı, nefesini kesercesine sıkmaya başladı.

"Neden yaptın bunu? Neden Kyra’yı vurdun? Neden beni oraya götürdün, Silas?!" Siniri kontrol edilemezdi, sesi titriyordu.
Silas bir an donuk kaldı, sonra yavaşça Riven’i nazikçe kendine çekti, güçlü kollarıyla sardı. Riven itmeye çalışsa da Silas daha sıkı sardı onu.
"Merak etme," dedi alçak bir sesle, "o ölmeyecek. Ama sen… onu bir daha göremeyeceksin, anla bunu."
Riven gözleri dolarak ona baktı. "Nasıl yani?" diye fısıldadı.

Silas hafifçe gülümsedi, gözleri karanlık bir parıltıyla doldu. "Bak, senin yaşadığını artık o da biliyor. Ona bir iyilik yaptım. Kardeşine de aynı iyiliği yaptım. Bunu anlamalısın, Riven."

Riven’in gözlerinden sıcak yaşlar süzüldü. Sadece korku değil, derin bir hüzün ve çaresizlik vardı içinde.
Silas, dudaklarını Riven’in kulağına yaklaştırdı ve fısıldadı: "Mutlu olman gerekirken, neden ağlıyorsun?"

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.