43. Bölüm ✽

-43-

"Hiç olmadığım kadar eminim," dedi Leyla.

Yusuf, Leyla'nın gözlerine baktı. O bakışlarda uzun zamandır görmediği bir huzur ve kararlılık vardı.

Leylanın boynuna bir öpücük kondurdu, tam yükselmişken,
kapı bir anda açıldı.

Leyla irkilip kapıya döndü.
Gelen Mahir'di.
Küçük çocuk kapıda durmuş, masum gözlerle babasına bakıyordu.
"Baba, bugün yanında uyuyabilir miyim?" diye sordu.

Yusuf'un yüzünde istemsiz bir gülümseme oluştu.
Hemen Mahir'in yanına gidip diz çöktü.
"Tabii ki bacım," dedi saçlarını karıştırarak. "Leyla ablan ile aramızda uyu."

Leyla ise olanları sessizce izliyordu.
Nedense içinden, Mahir'in kendi isteğiyle gelmediğini düşünüyordu. Adı kadar emindi; bu işte Derya'nın da parmağı vardı.
Ama bunu dile getirmedi.

Mahir başını iki yana salladı.
"Hayır baba," dedi kararlı bir şekilde. "Ben sadece seninle uyumak istiyorum."

Yusuf bir an durdu.
Sonra gözleri istemsizce Leyla'yı buldu.

Leyla dudaklarını birbirine bastırdı.
"Uyuyun siz," dedi sakin görünmeye çalışarak. "Sorun yok. Ben bu gece Zelal'in yanında kalırım."

Yusuf bir şey söylemeye fırsat bulamadan Leyla kapıya yöneldi.
Arkasından Yusuf'un sesi duyuldu.
"Leyla!"

Ama Leyla durmuş olsa da geri dönmedi.

Leyla, zelalin odasına doğru yürürken Yusuf hızla gelip kolundan tuttu.
"Leyla!" Diye tekrar etti

Leyla arkasını dönmeden konuştu. "Yusuf." Dedi sadece

"Özür dilerim." Dedi Yusuf

Leyla arkasını dönüp ona baktı. "Farkında mısın biz seninle, birbirimize karşı büyüttüğümüz sevgimiz yaşayamıyoruz. Bana aşık olduğunu söyledin ya masada herkesin önünde. Hayalimdi bunu senden duymak, hani dedin ya Leyla bu konağa ilk adım bastığından beri seviyorum, işte bende bu konağa ilk adım bastığımdan beri."
Nefesini düzene sokup devam etti Leyla.
"Zelalin, bak Leyla bu benim abim Yusuf Zeyd dediğinden beri bende seni seviyorum. Ama ne Halan, ne eski karın, etrafımızdakiler bize müsade etmiyor bu aşkı yaşayalım seninle. İlk Mardin'e geldiğimde herkes senin ne kadar sert ne kadar hükümdar, zalim olduğundan bahsediyordu."

Yusuf'un yüzünde ciddiyet belirdi. "Peki sana karşı bir sertlik, zalimlik ve ya hükümdarlık gösterdim mi?" Diye sordu.

"Hayır." Dedi Leyla kısılan sesi ile.

Yusuf, Leyla'nın gözlerinin içine baktı. "Çünkü çok dikkat ettim, seni kırmamak, üzmemek için. Doğru senden önce Mardin'de ki herkese tozumu yutturuyordum. Esip gürlüyordum. Başımı dik tutuyordu. Ama ben bir tek sana başımı eğdim Leyla."

Bu sözlerden sonra Leyla'nın gözleri doldu.

Yusuf Leyla'nın omzunu öptü. "Sana söz veriyorum yarından sonra daha mutlu olacaksın, Sabah ilk işim Derya'yı göndermek olacak, halam ne yaparsa yapsın ama gidecek o!" Dedi.

"Seni seviyorum Yusuf." Dedi Leyla. gözyaşları akmaya başlamıştı.

"Kurban olduğum. Bende seni seviyorum hemde herşeyden çok!" Dedi Yusuf

Leyla geri çekildi ve gözyaşlarını sildi. gülerek, "Ben uyumaya gidiyorum. İyi geceler hükümdar ağa!" Dedi

Yusuf güldü. "İyi geceler hükümdar Ağa'nın hükümdar karısı!" Dedi

Leyla arkasını dönüp zelalin odasına girdi.

Zelal yatağın üzerinde oturuyordu. Leyla'yı görünce şaşkınlıkla doğruldu.
"Leyla, iyi misin?" diye sordu.

Leyla derin bir nefes verdi.
"İyiyim ya, sıkıntı yok," dedi. "Bu gece seninle uyuyacağız, tabii müsaitsen."

Zelal'in yüzü hemen aydınlandı.
"Ay, eski günlerdeki gibi!" dedi heyecanla.
Sonra yastığını kucağına alıp güldü.
"Ne demek müsaitsen? Saçmalama. Gel tabii."
Parmağıyla dolabı işaret etti.
"Şurada pijamalarım var. İstediğini al."

Leyla dolaptan bir tişört ve pijama alıp giyindi.
Ardından yatağa gelip Zelal'in yanına uzandı.
Oda loştu. Pencereden giren ay ışığı taş duvarlara vuruyordu.

Zelal merakla ona döndü.
"Abimle kavga mı ettiniz?" diye sordu.

Leyla güldü
"Yok ya, ne kavgası?"
Sonra başını yastığa gömüp güldü.
"Tam Yusuf ile yükselmişken bir şeyler yaşayacakken, Bir anda Mahir çıkageldi. Üstelik sadece Yusuf'la kalmak istediğini söyledi."

Zelal de elini leylanın omzuna koydu
"Demek babasıyla hasret gidermek istedi."
Sonra Leyla'ya bakıp kaşlarını kaldırdı. Ve gülmeye başladı
"Ayy birde sizin ilkiniz olucaktı dimi."

Leyla yastığı ona doğru fırlattı.
"Evet!" Dedi.

İkisi de kahkahaya boğuldu.
Bir süre sonra Leyla merakla sordu:
"Sen bizi boş ver. Nişanlı olarak ilk gecen nasıl geçiyor?"

Zelal'in yüzü anında kızardı.
"Efsane!" dedi heyecanla.
Ellerini kalbinin üzerine koydu.
"Yemin ederim kalbim yerinden çıkacak gibi hissediyorum."
Gözleri parlıyordu.
"Cihan da çok heyecanlıydı. Az önce telefonda konuştuk."
Sonra gülümseyerek ekledi:
"Sana da selamı vardı."

Leyla gülümsedi.
"Allah mutluluğunuzu daim etsin."

Zelal başını Leyla'nın omzuna yasladı.
"İnşallah," diye fısıldadı.

Odanın içinde sıcak ve huzurlu bir sessizlik oluştu.
Uzun zamandır ilk kez ikisi de kendini biraz olsun hafiflemiş hissediyordu.

Sabah güneşi henüz Mardin'in taş sokaklarını tam anlamıyla ısıtmamıştı.
Konak sessizdi.
Herkes hâlâ uykudayken Leyla gözlerini açtı.
Gece boyunca doğru düzgün uyuyamamıştı zaten.
Çünkü gece geç saatlerde

Cihan'dan bir mesaj gelmişti:
— Leyla, testin sonucu yarın sabah erkenden çıkacakmış. Git al istersen. Çünkü ben meraktan kesin açarım. —

O mesajdan sonra gözünü tavana dikmiş, sabahın olmasını beklemişti.
Şimdi ise kalbi göğsüne sığmıyordu.
Sessizce yatağından kalktı. Yusuf'u uyandırmamaya özen göstererek hazırlandı.

Sonra kimseye görünmeden konaktan çıktı.
Arabasına binerken ellerinin hafifçe titrediğini fark etti.
Ya düşündüğü doğruysa?
Ya her şey değişecekse?

Bu düşüncelerle hastaneye kadar nasıl geldiğini bile anlamadı.

Sonuçlar hazırdı.

Görevli dosyayı uzattığında Leyla'nın kalbi daha da hızlandı.

Titreyen parmaklarıyla zarfı aldı.
Ama açamadı.

Bir türlü cesaret edemedi.
Sanki zarfın içindeki birkaç satır bütün hayatını değiştirecekmiş gibi hissediyordu.

Derin bir nefes aldı ve hastanenin dışına çıktı.

Elindeki dosyaya bakmadan arabasına doğru yürümeye başladı.
Tam o sırada çevresindeki bakışları fark etti.

İnsanlar ona bakıyordu.

Fısıldaşıyorlardı.

Ama Leyla bunu önemsememeye çalıştı.

O, Yusuf Zeyd Doğan'ın karısıydı.
İnsanların konuşmasına alışkındı.
Fakat arabasının yanına geldiğinde duyduğu cümle onu olduğu yere mıhladı.

"Yusuf Ağa'nın eski karısını konağa geri aldıkları yetmiyormuş gibi bir de çocuğu varmış."
Kadının sesi alaycıydı.

Yanındaki kadın başını salladı.
"Şimdi yeni karısı, eski karısı ve o çocuğun hepsi aynı konakta yaşıyormuş. İnanılır gibi değil."

Leyla'nın boğazı kurudu.
Bir anda nefesi daraldı.
Bu sır...
Konaktan nasıl çıkmıştı?

Elleri titreyerek telefonunu çıkardı.
Aklına gelen ilk şeyi yaptı.
#MardinGündem hesabına girdi.
Ve korktuğu şeyi gördü.
Paylaşım saatler önce yapılmıştı.

DOĞANLARIN YENİ GELİNİ OLAN, BORANLARIN GAYRİMEŞRU KIZI LEYLA ELİZ POLAT GURURSUZ MU ÇIKTI?
GEÇTİĞİMİZ GÜNLERDE YUSUF ZEYD'İN ESKİ EŞİNİN KONAĞA DÖNDÜĞÜ İDDİALARINI DUYMUŞTUK. FAKAT OLAYIN ASLI ÇOK DAHA FARKLI ÇIKTI.
İDDİALARA GÖRE KONAKTA YUSUF ZEYD VE ESKİ EŞİ DERYA YILMAZ'DAN OLAN BİR ÇOCUK DA YAŞIYOR.
TÜM BUNLARA RAĞMEN LEYLA ELİZ POLAT'IN YUSUF ZEYD'İN SERVETİ İÇİN EVLİLİĞİNİ SÜRDÜRDÜĞÜ KONUŞULUYOR.
♥️ 117 BİN 💬 4.673

Leyla'nın midesi bulandı.
Yorumlara bakmasına gerek yoktu.
İnsanların neler yazdığını tahmin edebiliyordu.
Hakaretler...
Aşağılamalar...
Küfürler...

Telefonu hemen kapattı.
Gözleri dolmuştu.
"Allah'ım..." diye fısıldadı.
"Ne olur Cihan ya da Yasir görmemiş olsun."

Nefesi titredi.
"Babam öğrenirse..."
Cümlenin devamını getiremedi.
Çünkü cevabı biliyordu.
"Babam bu sefer gerçekten Yusuf'u vurur."

Dosyayı yan koltuğa bıraktı ve arabayı çalıştırdı.

Yol boyunca dualar etti.
Belki kimse görmemiştir.
Belki mesele büyümeden kapanır.
Belki...

Ama konağın kapısına yaklaştığında bütün umutları bir anda söndü.
Konağın önü araçlarla doluydu.
Normalden çok daha fazla araba vardı.

Avludan bağırışlar yükseliyordu.
Erkek sesleri...
Öfkeli sesler...
Tartışmalar...
Bir şey olmuştu.
Hem de çok büyük bir şey.
Leyla'nın kalbi korkuyla sıkıştı.

Arabasını durdurdu.
Ve titreyen elleriyle direksiyona tutundu.
Çünkü konağın içinde onu bekleyen şeyin, yalnızca bir kavga olmadığını hissediyordu.